[tonnk]

อรรถกถา อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เอตทัคคบาลี วรรคที่ ๑
หน้าต่างที่ ๕ / ๑๐.



อรรถกถาสูตรที่ ๕



ประวัติพระอนุรุทธเถระ

ข้าพเจ้าถวายภัตรที่เป็นส่วนของข้าพเจ้าแก่พระปัจเจกพุทธเจ้านามว่าอุปริฏฐะ

เศรษฐีกล่าวว่า เอาเถอะเจ้า เธอจงรับกหาปณะไปแล้วให้บิณฑบาตนั้นแก่เราเถอะ.
ให้ไม่ได้หรอก นายท่าน. เศรษฐีเพิ่มทรัพย์ขึ้นจนถึงพันกหาปณะ. นายอันนภาระก็ยังกล่าวว่า แม้ถึงพันกหาปณะก็ยังให้ไม่ได้.
เศรษฐีกล่าวว่า ช่างเถอะเจ้า หากเจ้าไม่ให้บิณฑบาตก็จงรับทรัพย์พันกหาปณะไปแล้วจึงให้ส่วนบุญแก่ฉันเถอะ
นายอันนภาระกล่าวว่า ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าแม้ส่วนบุญนั้น ควรให้หรือไม่ควรให้ แต่ข้าพเจ้าจะถามพระปัจเจกพุทธเจ้านามว่าอุปริฏฐะดู ถ้าควรให้ก็จักให้ ถ้าไม่ควรให้ก็จักไม่ให้.
นายอันนภาระเดินไปทันพระปัจเจกพุทธเจ้า ถามว่า ท่านเจ้าข้า สุมนเศรษฐีให้ทรัพย์แก่ข้าพเจ้าพันหนึ่ง ขอส่วนบุญในบิณฑบาตที่ถวายแก่ท่าน ข้าพเจ้าควรจะให้หรือไม่ให้.
พระปัจเจกพุทธเจ้ากล่าวว่า บัณฑิต เราจักทำอุปมาแก่ท่าน เหมือนอย่างว่า ในบ้านตำบลนี้มีร้อยตระกูล เราจุดประทีปไว้ในเรือนหลังหนึ่งเท่านั้น ตระกูลพวกนี้เอาน้ำมันเติมให้ใส้ตะเกียงชุ่มแล้วมาต่อไฟถือไป แสงของประทีปดวงเดิมยังมีอยู่หรือหาไม่
นายอันนภาระกล่าวว่า ท่านเจ้าข้า แสงประทีปก็สว่างขึ้นไปอีก เจ้าข้า.
ข้อนี้อุปมาฉันใด ดูก่อนบัณฑิต ข้าวยาคูกระบวยหนึ่ง หรือข้าวสวยทัพพีหนึ่งจงยกไว้ เมื่อท่านให้ส่วนบุญแก่คนเหล่าอื่นในบิณฑบาตของตน พันคนหรือแสนคนก็ตาม ให้แก่คนเท่าใด บุญก็เพิ่มขึ้นแก่ตนมีประมาณเท่านั้น เมื่อท่านให้ก็ให้บิณฑบาตอันเดียวนั่นแหละ ต่อเมื่อให้ส่วนบุญแก่สุมนเศรษฐีอีกเล่า บิณฑบาตก็ขยายไปเป็น ๒ คือของท่านส่วนหนึ่ง ของเศรษฐีส่วนหนึ่ง ดังนี้
นายอันนภาระกราบพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้วกลับไปยังสำนักของสุมนเศรษฐีกล่าวว่า ขอท่านจงรับส่วนบุญในบิณฑบาตทานเถิด นายท่าน.
เศรษฐีกล่าวว่า เชิญท่านรับทรัพย์พันกหาปณะไปเถิด.
นายอันนภาระกล่าวว่า ข้าพเจ้าไม่ได้ขายบิณฑบาตทาน แต่ข้าพเจ้าให้ส่วนบุญแก่ท่านด้วยศรัทธา.
เศรษฐีกล่าวว่า พ่ออันนภาระ พ่อให้ส่วนบุญแก่เราด้วยศรัทธา แต่เราบูชาคุณของพ่อ ฉันให้พันกหาปณะนี้ จงรับไปเถอะพ่ออันนภาระ.
��ö��� �ѧ�ص�ùԡ�� �͡�Ժҵ �͵�Ѥ����� ��ä��� � ˹�ҵ�ҧ��� � �� ��


บุญกิริยาวัตถุ 10
1. ทานมัย ทำบุญด้วยการให้ปันสิ่งของ
2. สีลมัย ทำบุญด้วยการรักษาศีลหรือประพฤติดี
3. ภาวนามัย ทำบุญด้วยการเจริญภาวนาคือฝึกอบรมจิตใจ
4. อปจายนมัย ทำบุญด้วยการประพฤติอ่อนน้อม
5. เวยยาวัจจมัย ทำบุญด้วยการช่วยขวนขวายรับใช้
6. ปัตติทานมัย ทำบุญด้วยการเฉลี่ยส่วนแห่งความดีให้แก่ผู้อื่น
7. ปัตตานุโมทนามัย ทำบุญด้วยการยินดีในความดีของผู้อื่น
8. ธัมมัสสวนมัย ทำบุญด้วยการฟังธรรมศึกษาหาความรู้
9. ธัมมเทสนามัย ทำบุญด้วยการสั่งสอนธรรมให้ความรู้
10. ทิฏฐุชุกัมม์ ทำบุญด้วยการทำความเห็นให้ตรง

[Phanudet]

โมทนาสาธุธรรมครับผม............

[deelek]

อนุโมทนา สาธุ
ในบุญกุศลด้วยครับ
นิพพานัง ปัจจโย โหตุ

[kengjingjung]

ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ tonnk

บุญกิริยาวัตถุ 10

1. ทานมัย ทำบุญด้วยการให้ปันสิ่งของ
2. สีลมัย ทำบุญด้วยการรักษาศีลหรือประพฤติดี
3. ภาวนามัย ทำบุญด้วยการเจริญภาวนาคือฝึกอบรมจิตใจ
4. อปจายนมัย ทำบุญด้วยการประพฤติอ่อนน้อม
5. เวยยาวัจจมัย ทำบุญด้วยการช่วยขวนขวายรับใช้
6. ปัตติทานมัย ทำบุญด้วยการเฉลี่ยส่วนแห่งความดีให้แก่ผู้อื่น
7. ปัตตานุโมทนามัย ทำบุญด้วยการยินดีในความดีของผู้อื่น
8. ธัมมัสสวนมัย ทำบุญด้วยการฟังธรรมศึกษาหาความรู้
9. ธัมมเทสนามัย ทำบุญด้วยการสั่งสอนธรรมให้ความรู้

10. ทิฏฐุชุกัมม์ ทำบุญด้วยการทำความเห็นให้ตรง

อนุโมทนา สาธุๆๆ

[ติงติง]

ติงพาเด็กๆไปวัดใกล้โรงเรียน
เพื่อถวายสังฆทาน และฟังธรรม
พระท่านสอนเด็กๆว่า
"เมื่อเราทำบุญแล้ว เราอุทิศบุญให้ผู้อื่น บุญเราจะหมดไป
เราต้องทำบุญเพิ่ม"
ติงก็เลยคิดว่า เป็นอุบายสอนให้เด็กๆทำบุญหรือเปล่า แต่ท่านก็ไม่น่าจะใช้อุบายนี้
ไม่กล้าคิดว่าท่านสอนผิดค่ะ
แต่ติงก็ไม่พาเด็กๆไปวัดนี้อีก...

[Whitefaith]

แต่ก่อนคิดว่าถ้าเราทำบุญแล้วแผ่ส่วนบุญออกไปบุญเราจะถูกหารออกไปตามคนที่ได้รับ

กระทู้นี้ไขข้อข้องใจได้มากเลยค่ะ ขออนุโมทนาบุญด้วยคนนะค่ะ

[na_krub]

คิดในอีกมุมมองหนึ่ง รู้ว่ามันจะหมดเราก็เติมเข้าไปเรื่อยๆ ให้มันรู้ไปว่าเราจะเอาชนะได้ไหม สู้ๆ

[skyroad]

โมทนาบุญ สาธุ สาธุ สาธุ ค่ะ

[คนฝั่งโขง]

ครูอาจารย์ท่านว่า การอุทิศบุญกุศล เปรียบเสมือนต้นเทียนที่เราใช้จุดให้เทียนเล่มอื่นๆ ไม่ว่าจะจุดไปกี่หมื่นแสนเล่ม ต้นเทียนก็ยังอยู่เหมือนเดิม ความสว่างไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย ...อนุโมทนาด้วยครับ..

[LLo]

..มุมมองของผม..

บุญ มาจากคำว่า ปุญฺญ แปลว่าเครื่องชำระจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์

ดังนั้น เมื่อเราอุทิศให้คนอื่น เราจะได้บาปมาหรือ...บุญจะหมดหรือ...

ตรงข้าม..จิตเรายิ่งสะอาด เพราะพรหมวิหารสี่ จากการอุทิศบุญ

อิอิ

[sun dog]

ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ tonnk

พระปัจเจกพุทธเจ้ากล่าวว่า บัณฑิต เราจักทำอุปมาแก่ท่าน เหมือนอย่างว่า ในบ้านตำบลนี้มีร้อยตระกูล เราจุดประทีปไว้ในเรือนหลังหนึ่งเท่านั้น ตระกูลพวกนี้เอาน้ำมันเติมให้ใส้ตะเกียงชุ่มแล้วมาต่อไฟถือไป แสงของประทีปดวงเดิมยังมีอยู่หรือหาไม่

นายอันนภาระกล่าวว่า ท่านเจ้าข้า แสงประทีปก็สว่างขึ้นไปอีก เจ้าข้า.

ข้อนี้อุปมาฉันใด ดูก่อนบัณฑิต ข้าวยาคูกระบวยหนึ่ง หรือข้าวสวยทัพพีหนึ่งจงยกไว้ เมื่อท่านให้ส่วนบุญแก่คนเหล่าอื่นในบิณฑบาตของตน พันคนหรือแสนคนก็ตาม ให้แก่คนเท่าใด บุญก็เพิ่มขึ้นแก่ตนมีประมาณเท่านั้น

เมื่อท่านให้ก็ให้บิณฑบาตอันเดียวนั่นแหละ ต่อเมื่อให้ส่วนบุญแก่สุมนเศรษฐีอีกเล่า บิณฑบาตก็ขยายไปเป็น ๒ คือของท่านส่วนหนึ่ง ของเศรษฐีส่วนหนึ่ง ดังนี้

ขอบพระคุณในธรรมทานจ้า

ให้เพราะให้
หมดก็ให้
ได้เพิ่มก็ให้

[sun dog]

ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ ติงติง

พระท่านสอนเด็กๆว่า
"เมื่อเราทำบุญแล้ว เราอุทิศบุญให้ผู้อื่น บุญเราจะหมดไป
เราต้องทำบุญเพิ่ม"

sun dog คิดว่าสำหรับท่านแล้วเป็นเช่นนั้นจริงๆท่านก็เลยถ่ายทอดเช่นนั้น
แต่หากเราไม่ได้สร้างเงื่อนไขแบบตัวสีฟ้า มันก็ไม่จำเป็นต้องเป็นอย่างนั้นสำหรับเรา

หากเราเชื่อในตัวสีฟ้า แล้วเรายังสามารถให้ได้ด้วยความปรารถนาในความสุขของผู้อื่นเป็นสำคัญ เราย่อมเป็นผู้มีทั้งบุญและบารมียิ่งๆขึ้นไป

มันก็เป็นอุบายอย่างหนึ่งเหมือนกันนะคะ

[khomeraya]

อุทิศบุญให้แก่ผู้อื่นบุญของตนเองย่อมไม่หายไปอย่างแน่นอน

จริงๆแล้ว จะใช้คำว่า "หาย" ย่อมไม่ถูก ต้องใช้คำว่า "หมด" ถึงจะถูก

เช่น หมดบุญ หมดกรรม อย่างนี้เป็นต้น

บุญหรือบาปจะหมด ก็ต่อเมื่อ มีการใช้หรือได้รับผล หรือที่เรียกว่า "เสวย" นั่นเอง ก็แล้วบุคคลใดเล่าที่จะเสวยผลบุญผลกรรมนั้น หากไม่ใช่ตัวเจ้าของบุญหรือกรรมนั้นเอง

การอุทิศบุญ ไม่ใช่เป็นการเสวยผลบุญ ผลบุญนั้นจึงไม่หมดไป ด้วยเหตุดังกล่าวข้างต้นนั้นแล

[na_krub]

หลีกเลี่ยงความคิดในจิตของเราเกี่ยวกับบุญของเรา ที่ว่าจะหมดหรือไม่หมด เพราะมันจะเป็นกิเลสอย่างหนึ่ง กิเลสที่ว่าเรายังหวังและยึดติดในสิ่งที่เราทำ ทำดี ทำให้คนอื่นคิดดี ชีวิตจะดี โลกดี ทุกๆอย่างดีหมด ถ้าทุกๆที่ดีหมดอยู่ที่ไหนก็มีแต่ความสุข ไม่ว่าจะเกิดหรือตาย

[ผงธุลี]

สาธุ ยิ่งให้ ยิ่งได้ ยิ่งๆให้ ก็ยิ่งๆได้ ยิ่งกล้าให้ ก็สมควรได้

[baimaingam]

ขอโมทนาสาธุด้วยครับ...

[UncleGee]

ขอกราบอนุโมทนาด้วยครับ

[LungKoZone]

ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ tonnk

อรรถกถา อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เอตทัคคบาลี วรรคที่ ๑หน้าต่างที่ ๕ / ๑๐.

อรรถกถาสูตรที่ ๕
ประวัติพระอนุรุทธเถระ

ข้าพเจ้าถวายภัตรที่เป็นส่วนของข้าพเจ้าแก่พระปัจเจกพุทธเจ้านามว่าอุปริฏฐะ

เศรษฐีกล่าวว่า เอาเถอะเจ้า เธอจงรับกหาปณะไปแล้วให้บิณฑบาตนั้นแก่เราเถอะ.

ให้ไม่ได้หรอก นายท่าน. เศรษฐีเพิ่มทรัพย์ขึ้นจนถึงพันกหาปณะ. นายอันนภาระก็ยังกล่าวว่า แม้ถึงพันกหาปณะก็ยังให้ไม่ได้.
เศรษฐีกล่าวว่า ช่างเถอะเจ้า หากเจ้าไม่ให้บิณฑบาตก็จงรับทรัพย์พันกหาปณะไปแล้วจึงให้ส่วนบุญแก่ฉันเถอะ
นายอันนภาระกล่าวว่า ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าแม้ส่วนบุญนั้น ควรให้หรือไม่ควรให้ แต่ข้าพเจ้าจะถามพระปัจเจกพุทธเจ้านามว่าอุปริฏฐะดู ถ้าควรให้ก็จักให้ ถ้าไม่ควรให้ก็จักไม่ให้.
นายอันนภาระเดินไปทันพระปัจเจกพุทธเจ้า ถามว่า ท่านเจ้าข้า สุมนเศรษฐีให้ทรัพย์แก่ข้าพเจ้าพันหนึ่ง ขอส่วนบุญในบิณฑบาตที่ถวายแก่ท่าน ข้าพเจ้าควรจะให้หรือไม่ให้.
พระปัจเจกพุทธเจ้ากล่าวว่า บัณฑิต เราจักทำอุปมาแก่ท่าน เหมือนอย่างว่า ในบ้านตำบลนี้มีร้อยตระกูล เราจุดประทีปไว้ในเรือนหลังหนึ่งเท่านั้น ตระกูลพวกนี้เอาน้ำมันเติมให้ใส้ตะเกียงชุ่มแล้วมาต่อไฟถือไป แสงของประทีปดวงเดิมยังมีอยู่หรือหาไม่
นายอันนภาระกล่าวว่า ท่านเจ้าข้า แสงประทีปก็สว่างขึ้นไปอีก เจ้าข้า.
ข้อนี้อุปมาฉันใด ดูก่อนบัณฑิต ข้าวยาคูกระบวยหนึ่ง หรือข้าวสวยทัพพีหนึ่งจงยกไว้ (คือไม่ใช่เรื่องใหญ่ คือทำอะไรก็ได้ ที่เหมาะ) เมื่อท่านให้ส่วนบุญแก่คนเหล่าอื่นในบิณฑบาตของตน พันคนหรือแสนคนก็ตาม ให้แก่คนเท่าใด บุญก็เพิ่มขึ้นแก่ตนมีประมาณเท่านั้น เมื่อท่านให้ก็ให้บิณฑบาตอันเดียวนั่นแหละ ต่อเมื่อให้ส่วนบุญแก่สุมนเศรษฐีอีกเล่า บิณฑบาตก็ขยายไปเป็น ๒ คือของท่านส่วนหนึ่ง ของเศรษฐีส่วนหนึ่ง ดังนี้
นายอันนภาระกราบพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้วกลับไปยังสำนักของสุมนเศรษฐีกล่าวว่า ขอท่านจงรับส่วนบุญในบิณฑบาตทานเถิด นายท่าน.
เศรษฐีกล่าวว่า เชิญท่านรับทรัพย์พันกหาปณะไปเถิด.
นายอันนภาระกล่าวว่า ข้าพเจ้าไม่ได้ขายบิณฑบาตทาน แต่ข้าพเจ้าให้ส่วนบุญแก่ท่านด้วยศรัทธา.
เศรษฐีกล่าวว่า พ่ออันนภาระ พ่อให้ส่วนบุญแก่เราด้วยศรัทธา แต่เราบูชาคุณของพ่อ ฉันให้พันกหาปณะนี้ จงรับไปเถอะพ่ออันนภาระ.
��ö��� �ѧ�ص�ùԡ�� �͡�Ժҵ �͵�Ѥ����� ��ä��� � ˹�ҵ�ҧ��� � �� ��

บุญกิริยาวัตถุ 10
1. ทานมัย ทำบุญด้วยการให้ปันสิ่งของ
2. สีลมัย ทำบุญด้วยการรักษาศีลหรือประพฤติดี
3. ภาวนามัย ทำบุญด้วยการเจริญภาวนาคือฝึกอบรมจิตใจ
4. อปจายนมัย ทำบุญด้วยการประพฤติอ่อนน้อม
5. เวยยาวัจจมัย ทำบุญด้วยการช่วยขวนขวายรับใช้
6. ปัตติทานมัย ทำบุญด้วยการเฉลี่ยส่วนแห่งความดีให้แก่ผู้อื่น
7. ปัตตานุโมทนามัย ทำบุญด้วยการยินดีในความดีของผู้อื่น
8. ธัมมัสสวนมัย ทำบุญด้วยการฟังธรรมศึกษาหาความรู้
9. ธัมมเทสนามัย ทำบุญด้วยการสั่งสอนธรรมให้ความรู้
10. ทิฏฐุชุกัมม์ ทำบุญด้วยการทำความเห็นให้ตรง

เยี่ยมมากครับ ขอบคุณ จขกท..มาก ๆ ที่นำมาแสดงให้เห็น ทำให้หายสงสัยได้หลายข้อ อย่างน้อยก็2ข้อ
สาธุ สาธุ สาธุ ครับผม ฯ

คือ ข้าน้อยเคยสงสัยว่า ที่(เขา)พูดกันว่าพระปัจเจกะพุทธเจ้าท่านสอนคนอื่นไม่เป็น ผมก็ยังไม่เชื่อ คือยังสงสัยอยู่ ฯ บัดนี้ได้คำตอบแล้วว่า 1.ที่เขาว่าพระปัจเจกะพุทธเจ้าสอนคนไม่เป็น นั่น ไม่จริง ฯ ขอบคุณมากนะครับ ฯ

ข้อนี้จริง ในปัจจุบันนี้ก็มี ในชีวิตประจำวันของข้าน้อยเอง คือมีเพื่อนบ้านดี มีน้ำใจ เรื่องมีอยู่ว่า เริ่มต้นจากเราทำดีก่อน คือได้ของดี ของอร่อยก็คิดถึงเพื่อนข้างบ้าน แล้วก็นำไปแจก ไปแบ่งพอสมควร ตามโอกาสทำด้วยใจไม่หวังผลอะไรหรอก เพียงแต่ต้องการให้เขาได้ทานอาหารอร่อย ๆ ราคาแพงและหายากสำหรับเรา เท่านั้น ฯ ผลปรากฏก็คือเขาไม่ทิ้งเรา เมื่อเขามีอะไรดี ๆ ที่ได้มา เขาก็มาแบ่งให้ได้ชิมเสมอ และก็ยังทำอยู่อย่างนั้น โดยที่เราไม่ได้หวังผลตอบแทนเลย จนทุกวันนี้ ฯ
2.บัดนี้เชื่อมั่นหรือศรัทธาว่า บุญที่เราทำไป ไม่มีหมด มีแต่เพิ่มฯ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ครับผม .....

วันวาเลนไทน์ วันแห่งความรักนี้ และทุก ๆ วัน ขอเชิญชวนให้แบ่งปันความรักอันบริสุทธิ์ ที่ปราศจากความเห็นแก่ตัว แก่กันและกันเยอะ ๆ นะครับ ฯ

ความรักที่บริสุทธิ์หาได้จากผู้อยู่ในฐานะพ่อแม่ทุกระดับ....
นอกนั้น เป็นความรักที่ไม่บริสุทธิ์ เพราะยังมีความเห็นแก่ตัวแฝงอยู่ ใช่หรือไม่ ?
คิดดูให้ดี
คิดดีให้ดู
คิดให้ดูดี
ดูดีให้คิด
คิดดีดูให้ดี
คิด..ด้วยปัญญา =ดี
ดู..ด้วยปัญญา =ดี
ให้..ด้วยปัญญา =ดี
ดี..ด้วยปัญญา =ดี
ครับผม

[คุณมืดมา]

การศึกษาหาความรู้ในหลักธรรมของพระพุทธศาสนามีรายละเอียดย่อยๆ มากมายที่ทำให้พวกเราได้เข้าใจ และสว่างกระจ่างแจ้งขึ้น สาธุ สาธุ สาธุ อนุโมทนามิ

[gentboy]

อนุโมทนา สาธุ นะครับ