ปัญหาเรื่องความรัก กับ ความสงบสุด ช่วยด้วยครับ

[vex]

...เอ่อ subject พิมพ์ผิดนะครับ ต้องสุข ไม่ใช่ สุด....

ผมอึดอัดใจมากครับจนแทบบ้าก็หลายครั้ง ไม่ว่าจะพยายามสงบใจอย่างไรก็ต้องมีสิ่งมากระตุ้นให้ตะเลิดอยู่เสมอ ผมไม่สามารถเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังได้ เพราะไม่ได้มีเพื่อนสนิทจริงๆ มีแต่เพื่อนที่หวังดีต่อกัน ไม่กล้าเล่าให้พ่อแม่ เพราะความรู้สึกว่าอายุมากแล้ว โตแล้ว อยากจะเล่าให้ใครก็ได้ฟังที่ไม่ใช่คนที่เราสนิท อยากฟังความคิดเห็นของคนอื่น....

เรื่องเป็นแบบนี้ครับ ตอนนี้ผมได้อ่านหนังสือธรรมะมาหลายเล่ม กำลังพยายามฝึกสภาพจิต ฝึกสมาธิ ตามตำรา ผมเป็นคนง่ายๆมาก พื้นฐานครอบครัวก็เป็นคนสมถะธรรมดา ไม่ได้เป็นคนมักใหญ่ใฝ่สูง แต่มีความฝัน ที่จะทำอะไรหลายๆอย่างด้วยตนเองตามวฺที่ถนัด ที่ตนประกอบอาชีพมาแต่นมนาน คิดว่าทางนี้มันไปได้ดีแน่ แต่ค่อยๆไป เป็นคนที่มีความคิดง่ายๆว่า การจะซื้อของขวัญอะไรสักอย่างให้คนสักคน ถ้าเรามีหลักหมื่น เราให้หลักพัน เรามีแสนเราให้หมื่น ไม่ได้เป็นคนที่มีนิสัยเก็บออมด้วยตนเอง แต่ก่อนพ่อแม่เก็บให้ ไม่เคยเก็บเงินเพื่อซื้ออะไรเลย มีแต่ถ้ามี่เงินเท่านี้ ซื้ออันนี้ได้ก็ซื้อ แต่ระยะหลังมานี่ ได้มองเห็นสิ่งของหลายอย่างไม่มีความจำเป็น ความอยากได้สิ่งนั้นสิ่งนี้ลดลงจนแทบไม่มี โดยเฉพาะว่า ไม่เคยเห็นของพวก เพชรนิลจินดา หรือทองคำมีคุณค่าทั้งทางด้านเงินทอง มีความรู้สึกว่าของเหล่านี้ไม่จำเป็นต่อชีวิต ไม่ได้ทำให้เกิดความสงบสุข ความรักไม่แน่ใจว่ามันต้องเป็นแบบไหน แต่ในใจคือ อยากให้คู่ของเราเป็นในลักษณะเดียวกัน ใช้ชีวิตด้วยความพอเพียง ค่อยเริ่มค่อยสร้าง ไม่กระโดข้าม ไม่ทุจริตโกงกิน ไม่เอาเปรียบเพื่อผลประโยชน์

ผมเป็นคนเห็นแก่ตัวมากไหมครับ

ยังไม่จบ....

[vex]

ต่อ... ว่าด้วยเรื่องของความรัก

เธอเป็นคนที่ผมรู้ว่าเธอรักผมมาก เธอดีกับผมมากในหลายเรื่องๆ ซึ่งผมเองก็รู้ว่า ผมไม่ได้ดีอะไรกับเธอนัก มีที่ในใจลึกแล้ว ผมเห็นว่าการที่ผมคอยอยู่กับเธอ ช่วยเหลือเธอตามกำลังที่มี ไม่เคยทอดทิ้งเธอ ไม่เคยหักหลังเธอ ไม่เคยทรยศเธอ ไม่เคยนอกใจเธอ ในใจผมคิดว่าแค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว ซึ่งก็จริงแล้วผมขาดในหลายสิ่งที่คนรักควรมีให้กัน

ผมทำ surprise ไม่เป็น ไม่เก็บเงินซื้อของแพงๆที่เธออยากได้ ไม่เห็นความสำคัญว่าเธอต้องสวยแบบนั้นแบบนี้ แต่ผมก็ไม่เข้าใจว่าเธอกลับมองผมในมุมกลับเสมอ (จนผมไม่แน่ใจแล้วว่า จิตใต้สำนึกจริงๆผมอาจเป็นแบบนั้น) เช่น

... ผมไม่เห็นความสำคัญของคนสวย แต่เธอชอบว่าผมแอบมองผู้หญิงขาวๆนมโตเสมอ
... ผมให้ความหวังเธอ ว่าสักวันมันจะดีขึ้นเรื่อยๆ แต่เธอชอบบอกว่าผมเป็นคนตอแหล
... หลายๆครั้งผมมีอะไร อยากจะไปปรึกษาพ่อแม่ เธอบอกว่า ผมเป็นลูกแหง่ไม่รู้จักโต
... ผมรู้ว่าเธอต้องการอะไร แต่หลายๆครั้งผมแกล้งไม่ได้ยิน เพราะสิ่งที่เธอต้องการ วิธีที่เธอใช้ จิตวิทยาที่เธอใช้กับผมมักจะต้องให้ผมตอบรับทั้งๆที่ไม่เต็มใจ ผมเลยพยายามเงียบหรือแสร้งเป็นไม่รู้ เธอบอกว่า ผมโง่เหมือนควาย
... เมื่อวานนี้เธอบอกว่าให้ผมไปบอกแม่ผมด้วยว่าผมโง่เหมือนแม่ ที่เลี้ยงลูกมาโง่เหมือนกัน


ผมเริ่มไม่แน่ใจว่า วิถีของความสงบสุขมันไปกับความรักได้หรือไม่

ยังไม่จบ....

[vex]

มามองสิ่งดีๆที่ผมเห็นในตัวเธอบ้าง

เธอเป็นคนที่บูชาความรัก รักษาคำพูด (เธอเลิกทำแล้วเพราะบอกว่าผมทำไม่ได้ ก็เลยไม่ทำด้วยซักงั้น เหมือนเลวด้วยก็เลวตอบ) เธอรู้วิธีที่จะทำให้ผมหัวเราะเสมอ แม่ว่าผมจะงอนจะโกรธแค่ไหน แต่ในขณะเดียวกันเธอก็มีอารมณ์รุนแรง พูดอะไรไม่ถูกใจ หลังๆ เธอจะทั้งข่วน ทั้งหยิก ทั้งตบ พักหลังมานี้ ผมไม่สามารถจะเตือนอะไรเธอได้เลย เธอแทบจะไม่เคยยอมรับว่าตัวเองทำผิด ทั้งๆที่ผมเป็นคนที่ยอมรับผิดตลอด (พอยอมรับผิด เธอก็บอกว่าไม่จริงใจ) เธอพูดกับผมเสมอ ว่าที่เธอมารักผม เพราะเธอรู้ว่าผมมีอนาคต เธอยืนยันหลายครั้งว่าเธอรักอนาคตของผม

พิมพ์มาตั้งนาน อยากจะบอกว่า เวลาอ่านสิ่งที่ผมพูดอาจจะต้องหารออกบ้าง เพราะผมมีความสามารถพิเศษอย่างนึงก็คือ ไม่ว่าจะพูดอะไรในแง่ดีแค่ไหน คนที่โดนพูดจะถูกมองว่าแย่มากเสมอ นี่ก็อาจเป็นนิสัยการพูดของผมแบบหนึ่งที่ทำให้เธอไม่ชอบด้วย (เธอชอบบอกผมกวนตี-น)

พูดถึงเธอต่อ เธอเป็นคนที่ถ้ามีความรัก และคนที่เธอรักรักเธอแบบที่เธอรักเขา ทุกอย่างจะมีความสุขมาก ถ้าเธอรู้ว่าเขาเครียด เธอจะไม่เอาเรื่องของเธอที่อาจจะเครียดกว่ามาใส่เขา เธอจะพยายามเก็บมันเอาไว้ แรกๆเธอพยายามตามใจ หลังๆเธอก็ยังตามใจ แต่ผมเองชักกลัว เพราะทุกครั้งที่เธอตามใจ แล้วถ้ามันเกิดปัญหาเธอจะเอามาเบิ้ลผมเสมอ จนหลังๆผมแทบจะไม่อยากตัดสินใจอะไรเลย อยากให้เธอตัดสินใจเองบ้าง สุดท้ายเธอก็ให้ผมตัดสินใจอยู่ดี

จากที่ผมเคยเป็นคนรอบรู้ พยายามตอบทุกปัญหา เดี๋ยวนี้ อะไรไม่แน่ใจ ผมได้แต่พูดว่า ไม่ทราบครับ
จากที่ผมชอบแสดงความคิดเห็น หลังๆ ผมอยากที่จะแค่นิ่งเงียบ
ผมอยากทำตัวร่าเริงแจ่มใส แต่หลายๆครั้งที่ทำ ผมมักจะหลุดคำพูดอะไรบางอย่างที่เธอไม่ถูกใจ แล้วเธอก็จะโกรธมาก จนผมกลัวที่จะร่าเริง ผมมีความสุข(??)อยู่กับภาวะซึมเศร้าเมื่อเจอเธอ แล้วเธอก็เกลียดมากถ้าผมซึมกะทือต่อหน้าเธอ เธออยากให้ผมร่าเริง เป็นคนมีพลังงาน มีความฝัน มีความมุ่งมั่นเหมือนตอนเธอรู้จักผม

ยังไม่จบ....

[vex]

นึกถึงความดีของเธอได้อีก ที่สำคัญ เธอเปลี่ยนแปลงหลายๆอย่างเพื่อผมเสมอ แต่ผมเปลี่ยนแปลงน้อยมาก เธอเป็นคนดีขึ้น รู้จักถนอมใจคนรอบข้างมากขึ้น เธอทำให้พ่อแม่ภูมิใจหลังจากมาคกับผม เธอเรียนจนจบปริญญาตรีจากที่เคยเกเรียน พื้นฐานเธอไม่ใช่คนไม่ดี เธอเป็นคนที่จิตใจดีงามมาก เธอรักสัตว์ รักเด็ก รักคนที่เด้าอากาศ เธอจิตใจโอบอ้อมอารี แต่บางทีเธอก็กลับเกลียดและเหยียดคนบางคนอย่างไม่น่าเชื่อ เช่น เธอไม่ชอบคนมุสลิม บางทีเอามาเล่าว่า เธอเกลียดๆๆ เวลาเธอเจอที่มหาลัย เธอก็บอกว่าคนอื่นก็ทำกับพวกเขาเหมือนกับเธอ พอผมบอกว่า เราไม่ควรจะเกลียดเขา เขาไม่ได้ทำผิดอะไร เธอกลับจะโกรธทำนองว่าผมเห็นคนอื่นดีกว่าเธอ หลายๆครั้งๆ ผมไม่ค่อยเข้าใจๆจริงๆ ผมพยายามคิดแค่ว่า เธอคงมีปัญหาของเธอ บางอย่างคงใช้ได้แค่เวลาที่เธอจะเข้าใจมากขึ้น

พูดถึงตรงนี้ทำให้ผมนึกถึงตัวผม หลายๆอย่างผมพยายามดีขึ้นเพื่อเธอ (ดีในแง่ที่เธอต้องการ) พยายามเข้าใจว่าผู้หญิงเห็นความสวยความงาม และของมีค่าสำคัญมาก เธอกลัวมาก เธออายเพื่อนเธอมากที่เธอขับกระบะที่แม่ผมซื้อให้ผมขณะที่ผมนั่งแท๊กซี่ต่อ bts หรือ บางทีก็รถเมล์ต่อรถตู้ บางทีก็แท๊กซี่ต่อตู้ บางทีก็แท๊กซี่ต่อตู้ต่อ bts ไปทำงาน ที่จริงผมอาจจะผิดเอง ผมรู้ว่าเธอชอบรถเก๋ง บางทีตอนนั้น ที่แม่ผมซื้อรถคันนี้ ผมน่าจะบอกแม่ให้ซื้อรถเก๋งเพื่อเธอ แต่ผมก็ปล่าว เพราะผมเห็นแก่ตัว ผมคิดว่า รถกระบะเอามาขนต้นไม้ที่ผมอยากปลูก ขนของแต่งสวนอย่างที่ผมอยากทำ เอามาช่วยเหลือคน เขาจะได้ขนของได้สะดวกยามต้องการเรียกใช้ (ทั้งๆที่จริง สวนที่ผมปลูก เธอบอกไม่ได้เรื่อง ของก็ไม่ได้ขนเท่าไหร่ นก็ไม่ค่อยได้ช่วยเท่าไหร่) ผมผิดเองหรือเปล่าที่ผมเป็นแบบนี้

ปีแรกๆผมซื้อ crystal ชวาลอฟกี้ให้เป็นของขวัญเธอ (3-5 พันบาทจำไม่ได้แล้ว) เธอเหมือนจะทำดีใจ แต่หลังๆเธอบอกว่ามันไม่มีค่าเมื่อเทียบกับเพชร หรือทอง
ปีที่แล้วผมซื้อ ทองคำ 1 บาทเป็นสร้อยข้อมือให้เธอ ผมพยายามถามที่ร้านว่าเส้นนี้สวยแน่ไหม ทางร้านบอกว่าสวย เธอบอกว่าไม่ใช่อย่างที่เธอชอบ (ผมจำได้ว่าเธอชอบแบบนี้ แต่เธอยืนยันว่าเธอบอกว่าเธอชอบกำไลแบบแข็งๆ ไม่ใช่สร้อย หลายๆครั้งเป็นแบบนี้ ผมเลยงงว่า ผมเองที่ความจำมีปัญหา หรือว่าเธอก็มีปัญหา หรือทั้งคู่มีปัญหากันแน่) ประมาณพวกพูดแล้ว ไม่ได้พูด พูดแล้วไม่ได้ยิน พูดแล้วไม่รับรู้ พูดแล้วไม่ตั้งใจฟัง ผมยอมรับว่าเป็น หลายๆครั้งก็ขอโทษที่เป็นแบบนั้น แต่บางทีผมก็หาข้ออ้างให้ตัวเองได้เสมอแหละว่า ผมคิดเรื่องอื่นอยู่ ไม่ทันฟังอื่นๆ.... ผมเลวมากไหม...

[vex]

ที่จริงยังมีอีกหลายๆอย่างที่พูดได้เรื่อยๆ เพราะอัดอั้นมานานมากครับ
คือสรุป ผมไม่แน่ใจว่าผมจะทำตัวอย่างไร

วันนี้วันเกิดเธอ เป็นวันที่ผมกลัวมาก เพราะผมทำตัวไม่ถูก สรุปผมเลยไม่มีอะไรจะให้เธอสักอย่าง เธอบอกว่าเธออยากได้กระเป๋าหลุยส์ เธอบอกมาตั้งแต่ปีที่แล้วว่าอยากได้ ทำไมไม่เก็บเงินให้เธอ

ผมไม่เคยซื้อกระเป๋าหลุยส์ให้เธอ แต่หลายๆครั้งที่ไปเดินห้างผมก็รูดบัตรซื้อกระเป๋าให้เธอ จำได้ว่าใบแรกยี่ห้อ StJames, แล้วก็มี Lynn มีเสื้อผ้าอีกหลายยี่ห้อ.. ที่ขาย shop ในห้างน่ะ แล้วก็พวกเครื่องสำอาง แต่ผมไม่เคยทำเรื่องพวกนี้ให้เป็นเรื่องพิเศษ แต่ผมก็พยายามไม่ขัดใจเธอ เพราะสุดท้ายคิดได้ว่าเงินทองของนอกการ สุดท้ายก็หาใหม่ได้ ผมยังไม่เคยเป็นหนี้เครดิตการ์ดเป็นจริงเป็นจัง อาจจะมีบางครั้งที่เผลอลืมจ่ายโดนปรับบ้าง

ตรงนี้เธอมีข้อดีอีกข้อ ... เธอไม่ชอบให้คนเป็นหนี้ เธอไม่ชอบให้ไปกู้หนี้ยืมสิมาทำเพื่อเธอ แล้วเธอก็แสดงออก(เหมือนกับที่เธอเคยบอกกับผม) ว่าเวลาที่เธอบอกชอบอะไร แล้วถ้าเห็นผู้ชายที่เธอรักเก็บเงินเพื่อจะทำสิ่งเหล่านั้นได้ ถึงเวลาจริงๆ เธอก็อาจไม่ต้องการมันแล้ว เหมือนกับเป็น trick ที่เธอหลอกให้ผมเก็บเงินให้เป็น แต่ผมก็ทำไม่เป็นเสียที

ปัขขุบันผมมีรายได้พอสมควรแต่ไม่แน่นอนประมาณเดือนละ 7 ถึง 8 หมื่นบาท มีอะไรบางอย่างที่ผ่อน 0% นิดหน่อย ให้แม่(ที่จริงแม่ก็เอามาจ่ายให้เป็นค่าผ่อนบ้าน) 15000 บาท (ซื้อคอนโดแบบฝากเงินไว้ก่อนจนกระทั่งคอนโดเสร็จค่อยเดากับ LH) เดือนละ 16000 บาท ค่าใช้ข่ายเครดิตการ์ด 2 หมื่น-3 หมื่นบาท ส่วนใหญ่เงินจะพอใช้ดี แต่ไม่มีเงินเก็บเหลืออะไรมากมาย ก็มีเดือนนี้แย่หน่อย เพราะผมไปโยกรอบบิลบัตรอยู่ใบนึงทำให้เดือนนี้อาจจะขัดสนหน่อย

ก็อย่างที่บอกนะครับ อย่าง LH นี่มันบังคับให้ฝาก ผมเลยฝากได้ มาหลายเดือน ไม่แน่ใจอาจจะ 10 เดือนกว่าได้แล้วครับ...

ที่จริงก็จบ แต่ก็ยัง....

[vex]

เธอถามผมว่า ผมยอมลำบากทุกอย่างเพื่อเธอได้หรือไม่ เป็นคนดีอย่างที่เธอต้องการ ผมจะทำอย่างไรดี เธอยืนยันว่าเธอทำได้ สิ่งที่ผมต้องการก็แค่ การที่เธอเป็นคนดีต่อสังคม ต่อคนอื่น ทิ้งขยะให้เป็นที่ ไม่มักง่าย ไม่ขว้างปาข้าวของ รู้จักระงับอารมณ์ เคารพผมบ้าง (ผมก็เป็นเหมือนกัน เวลายับยั้งชั่งใจไม่อยู่ แบบพวกทำร้ายตัวเองก็มี)

ความดีในแง่ของเธอ เธอขอแค่ให้ผมหาเงินเยอะๆ หาเงินให้ได้เยอะขึ้นเรื่อยๆ ให้เธอพอใช้.. ให้รวยมากๆ ให้มีบ้านหลังละ 10 ล้าน มีรถเบนซ์ให้เธอขับ มีหน้ามีตามีชื่อเสียง เป็นรัฐมนตรี เธอบอกว่า ถึงจะลำบากแค่ไหน ให้ผมทำสิ่งเหล่านี้ให้เธอได้ไหม คือนี่แหละ คนดีในสิ่งที่เธออยากให้ผมเป็น

ผมมานั่งคิดๆ มันขัดๆ ในแง่ของพุทธศาสนา สอนให้คนมีเหตุผล ไม่คิดเกินตัว
พิมพ์ยิ่งยาวก็ยิ่งยืดครับ ผมจะทำอย่างไรดี เลิกกับเธอก็ไม่ได้ หลายๆครั้งเธอก็อยากเลิกกับผม แต่ข้ามวันก็คืนดีกันทุกที ผมเป็นคนไม่เข้มแข็ง ไม่มีที่ไป (อยู่บ้านเดียวกัน) กลับไปบ้านแม่ก็กลัวว่าจะทำให้แม่ไม่สบายใจอีก ไม่รู้จะทำอย่างไรจริงๆ

ผมจะทำยังไงดีครับ ผมเลวมากไหมที่ผมเห็นแก่ตัวแบบนี้ ผมควรจะทำให้เธอมากขึ้นใช่ไหมครับ
นี่ถ้าเธอมาอ่านเจอ เธอคงจะโกรธมาก หรือในแง่นึงก็คือเธออาจจะร้องไห้ ที่ผมมองเธอในแง่ร้ายแบบนี้ ที่จริงเธออาจไม่ได้เป็นอย่างที่ผมพูดทุกอย่างก็ได้ เพราะบอกไปด้านบนแล้วผมสิไม่ค่อยดี

อ่านแล้วอย่าเชื่อทั้งหมดนะครับ ผมใช้คำพูดไม่ค่อยถูก แล้วก็รีบพิมพ์ด้วย ไม่ได้เรียบเรียงอะไร

ขอบคุณครับ จะรอฟังคำตอบ และคำแนะนำนะครับ

[vex]

เอ้อ อ่านๆทวนดูคร่าวๆ

อาจจะมีคำถามว่าผมเคยทำร้ายร่างกายเธอหรือไม่ ผมยอมรับว่าเคยครับ เฉพาะเวลาที่สุดจะกลั้นแล้วจริงๆ ครั้งแรกที่ผมทำ ทำให้ผมเข้าใจเลยว่า ทำไมบางครั้งผัวถึงฆ่าเมีย แบบที่เห็นในข่าว หลายๆครั้งผมก็มาคิดเอาเองว่า นอกจากกรณีที่ผู้ชายจะขี้เมาแล้ว อาจจะเป็นเพราะ ผู้หญิงคอยยั่วประสาทผู้ชาย ผู้ชายเถียงส้ไม่ได้ หรือไม่มีปากไม่มีเสียง ทนไม่ไหว ก็เลยลงไม้ลงมือ อันนี้ผมก็คิดแบบนี้ ไม่แน่ใจเหมือนกัน...

เธอเป็นผู้หญิงคนแรก ที่ผมพูดกูมึงด้วย
เธอเป็นผูหญิงคนแรก ที่ผมทำร้ายร่างกายเธอ...

................

[iofeast]

ถ้าไม่นับที่ทำร้ายร่างกาย และ ใช้คำหยาบกับผู้หญิงแล้ว ก็อยากจะมอบถ้วยให้คุณเลยนะนี่
อะไร ทำให้หมดความมั่นใจได้ขนาดนี้หนอ ถึงเขาจะเหมือนคนสองบุคคลิก และเอาแต่ใจก็เถอะนะ

มีความมั่นใจหน่อยซิครับ ไปตามอารมณ์เขามากไปหรือเปล่าครับ หนักแน่น เป็นตัวของตัวเองหน่อยซิครับ อะไรควรตามใจก็น่าจะทำได้ อะไรไม่ควร ทำแล้วเราอึดอัด หนักใจ ก็น่าจะพูดกันตรงๆนะครับ ถ้าไม่พูดเลย ไม่จูนกันเลย เก็บอยู่ฝ่ายเดียว เดี๋ยวสักวันก็ระเบิดออกมาจนได้

[userx]

เลิกไปเหอะ เป็นตัวของตัวเองดีกว่า
ความรัก ถ้ามันใช่มันก็ใช่ ถ้ามันไม่ใช่ ถึงจะประคับประคองไปยังไง มันก็ร่อแร่ๆ

[BirdSoul]

... เมื่อวานนี้เธอบอกว่าให้ผมไปบอกแม่ผมด้วยว่าผมโง่เหมือนแม่ ที่เลี้ยงลูกมาโง่เหมือนกัน

ขออนุญาติยกประโยคนี้มา ไม่ได้จะตอกย้ำนะคะ เราว่าเราปากไม่ดีแล้ว แต่เราในฐานะผู้หญิงด้วยกัน ถึงจะโกรธแค่ไหนก็ไม่บังอาจต่อว่าไปถึงบุพการีหรอกค่ะ
นี่ละมั้งที่คุณหักห้ามอารมณ์ไม่ให้ทำร้ายเธอได้ แต่ก็ไม่ควรนะคะ ผู้หญิงมักชอบปากดีอวดเก่งไปงั้นแหล่ะ ถ้าเป็นไปได้ ควรเดินหนีจะดีกว่า เมื่อมีการทำร้ายครั้งแรก มักจะมีครั้งต่อๆมา อย่าให้มีอีกเลยค่ะ

ไม่อยากสรุปว่าควรเลิกหรือไม่ เรื่องของคนสองคน มันละเอียดอ่อนเกินที่
คนภายนอกจะไปตัดสินได้ อยู่ที่ตัวคุณเอง ตอบตัวเองให้ได้ว่า เธอรักและจริงใจกับคุณหรือกับทรัพย์สินเงินทองของคุณ

แต่ที่สำคัญ อย่าให้ใครขโมยความเป็นตัวของตัวคุณไปได้ ถ้าคุณมั่นใจว่าคุณเป็นคนดีแล้ว การจะมาเปลี่ยนแปลงตัวตนของเราเพื่อแค่เอาใจคนอื่น ก็ไม่มีความจำเป็น

[vex]

ถ้าไม่นับที่ทำร้ายร่างกาย และ ใช้คำหยาบกับผู้หญิงแล้ว ก็อยากจะมอบถ้วยให้คุณเลยนะนี่
อะไร ทำให้หมดความมั่นใจได้ขนาดนี้หนอ ถึงเขาจะเหมือนคนสองบุคคลิก และเอาแต่ใจก็เถอะนะ

มีความมั่นใจหน่อยซิครับ ไปตามอารมณ์เขามากไปหรือเปล่าครับ หนักแน่น เป็นตัวของตัวเองหน่อยซิครับ อะไรควรตามใจก็น่าจะทำได้ อะไรไม่ควร ทำแล้วเราอึดอัด หนักใจ ก็น่าจะพูดกันตรงๆนะครับ ถ้าไม่พูดเลย ไม่จูนกันเลย เก็บอยู่ฝ่ายเดียว เดี๋ยวสักวันก็ระเบิดออกมาจนได้


ผมเคยที่ตั้งใจเขาไปทำร้ายเธอจริง มีเพียงไม่กี่ครั้งครับ ส่วนใหญ่มักจะต่อยเตียงให้วืดเสียมากกว่า หลังๆผมจะทำร้ายตัวเองแต่ให้เธออยู่ใกล้ๆ ไอ้ใกล้ๆก็คือให้เธออยู่ใกล้ๆเลย บางครั้งถ้าเธอทำผมเจ็บมากๆ ผมก็จะจับมือเธอให้ทำร้ายผมแรงๆแทน เหมือนกับว่าถ้าพอเธอเจ็บ เธอจะหยุด..เปลี่ยนเป็นไล่ผมแทน พูดไปแล้วมันน่าเศร้า .. ตอนนี้ยังเจ็บหัวอยู่เลย เมื่อวานทำกันแรงจนขนาดฉากไอ้แบบที่ซื้อตามแผนกเฟอร์นิเจอร์มันหล่นมาทับหัวผม...(แต่อาจเป็นเพราะหผมดิ้นเองน่ะ ดิ้นเอาขาดันฟูกไปดันฉากจนมันล้มลงมา) พอเธอเห็นผมเจ็บ เธอจะเข้ามาช่วย มาปลอบ แต่สักพักเธอก็จะหัวเราะ เธอเคยบอกว่าเธอชอบที่เห็นผมเจ็บกาย เธอชอบที่ยั่วผมจนโมโหได้ ยิ่งผมพยายามสงบใจ เธอก็จะยิ่งยั่ว ผมอ่านเจอในหนังสือ เกี่ยวกับเรื่อง สังปาสะ เธอไม่ใช่สังปาสะสำหรับผม อันนี้ผมยืนยันได้

นอกจากนี้เธอชอบไล่ผมเวลากวนเธอ เมื่อกี๊ผมก็พึ่งโดนไล่ออกมา แต่เวลาเธอกวนผม ผมไล่เธอเธอกลับกวนยิ่งขึ้น... แต่ก็ยังดีครับ ถ้าเธอรู้ว่าผมทำงาน เธออาจจะกวนน้อยลง บางทีผมต้องพูดออกไปตรงๆ ถ้าเธอไม่ได้อยู่ในอารมณ์โกรธอะไร เธอก็จะงอนแบบผู้หญิงแล้วก็เงียบไป...


ไม่อยากสรุปว่าควรเลิกหรือไม่ เรื่องของคนสองคน มันละเอียดอ่อนเกินที่
คนภายนอกจะไปตัดสินได้ อยู่ที่ตัวคุณเอง ตอบตัวเองให้ได้ว่า เธอรักและจริงใจกับคุณหรือกับทรัพย์สินเงินทองของคุณ

แต่ที่สำคัญ อย่าให้ใครขโมยความเป็นตัวของตัวคุณไปได้ ถ้าคุณมั่นใจว่าคุณเป็นคนดีแล้ว การจะมาเปลี่ยนแปลงตัวตนของเราเพื่อแค่เอาใจคนอื่น ก็ไม่มีความจำเป็น


ตรงนี้แหละที่สำคัญ ผมไม่สามารถทำให้เธอคิดได้ว่า เงินทองสำคัญน้อยกว่าความสุขอย่างอื่น เธอพูดเสมอว่า อย่างน้อยถ้ามีเงิน ก็ซื้อความสุขส่วนหนึ่งได้ ถ้ามีเงินก็ไม่ต้องทุกข์ใจที่ไม่ได้นู่นไม่ได้นี่ ถ้ามีเงิน ต่อไปครอบครัวก็จะสบาย ทั้งพ่อแม่ผม และลูกในอนาคต เจอแบบนี้ผมจะพูดยังไงล่ะครับ ตอบอะไรสู้ไม่ได้

เคยเอากรณีพระพุทธเจ้ามาเปรียบเทียบว่า ที่พระองค์กล้าทิ้งภรรยาและลูกไป ออกผนวชเพราะอย่างน้อย ภรรยาและลูกก็อยู่ในวังสุขสบาย ไม่ต้องมีพ่อ ก็อยู่อย่างสบายได้ เจอความคิดแบบนี้ ผมเลยไม่รู้จะพูดยังไงเลย

เธอบอกว่า หน้าที่ของผู้ชายคือสร้างครอบครัว ซึ่งผมเห็นด้วย แล้วหน้าที่ของผู้หญิงล่ะ ?? อยู่เป็นกำลังใจ แล้วใช้เงินอย่างที่ตัวเองต้องการแค่นั้นเหรอ เธอบอกว่าเลิกกับเธอไป ไม่ว่าจะไปเจอใครก็เป็นเหมือนกับเธอทั้งนั้น ถึงแม้ผู้หญิงที่ไปเจอจะทำตัวแบบไหน สุดท้าย ผู้หญิงก็ต้องมองฐานะเป็นเรื่องสำคัญที่สุด เรื่องนี้ผมไม่เชื่อ แต่ผมก็เถียงไม่ได้ เพราะพอเถียง เธอจะพูดว่า อยากทำให้เธอโกรธเหรอ.....

ลองสมมุติว่าเถียงดู เธอก็อาจจะบอกว่า ผู้หญิงพวกนั้นส่วนใหญ่แก่กว่าผม และไม่มีในสังคมแบบนี้แล้ว พอผมอาจจะยกตัวอย่างคนบางคน เธอก็อาจจะบอกว่า อ่! ก็ดูบ้านผู้หญิงคนนั้นนี้ รวย ซะขนาด จะมาดิ้นรนเพื่ออะไร...

...
...
...

พักหลังนี้ไม่ว่าผมจะพูดอะไร เธอก็จะว่าตอแหล หรือไม่ก็หาเรื่องในอดีตมาเบิ้ลผมตลอดเวลา ผมทำอะไรแทบจะไม่ได้เลย หลายๆครั้งที่อยากตั้งใจทำงาน ก็ต้องหยุด เพราะเธอบอกว่าเธอต้องการจะทำนู่นทำนี่

บางทีเวลาเธอโกรธมากแล้วถ้าผมทำไม่สนใจเธอ เธอก็เริ่มทำร้ายข้าวของที่มีราคาแพงเช่น โทรศัพท์ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดของผมคือโน้ตบุ้ก เธอรู้ดี แล้วเธอก็เคยจ้องจะทำร้ายมันตอนเธอโกรธ เพราะเธอรู้ว่าสิ่งเหล่านี้มีค่ากับผมมาก
เพราะงานที่ผมทำ จะทำไม่ได้ถ้าขาดโน้ตบุ้ก ข้อมูลสำคัญหลายๆอย่างก็เก็บอยู่ในนี้

แต่...เวลาเธอดี เธอก็ดีใจหายทีเดียว.... มีความคิดจะไปปฏิบัติธรรมด้วย ฮ่าๆ แต่เรื่องมันน่าเศร้า..แบบหัวเราะน้ำตาไหลไม่ออกเสียงไม่มี สรุปเธอไม่ได้ไป

ช่วยผมด้วยครับ

[vex]

แต่ที่สำคัญ อย่าให้ใครขโมยความเป็นตัวของตัวคุณไปได้ ถ้าคุณมั่นใจว่าคุณเป็นคนดีแล้ว การจะมาเปลี่ยนแปลงตัวตนของเราเพื่อแค่เอาใจคนอื่น ก็ไม่มีความจำเป็น

ผมยากเห็นเธอประสบความสำเร็จในชีวิต ผมกลายเป็นคนที่ทำให้พ่อแม่ผมเสียใจ เพียงเพื่อให้เธอสักวันหนึ่งข้างหน้า เธอมองย้อนกลับมา จะรู้ว่าผมสร้างรากฐานให้เธอไว้อย่างไร มันมีประโยชน์แค่ไหน ผมอยากให้เธอรู้ว่า ความจริงใจนั้นสำคัญที่สุดในชีวิต อยากให้เธอรู้ว่า การประสบความสำเร็จต้องค่อยเป็นค่อยไปบนรากฐานที่แข็งแรง ผมอยากให้เธอรู้ว่า การได้รับผลประโยชน์ต้องไม่ใช่เกิดจากการไปเบียดเบียนผู้อื่น และการได้รับผลประโยชน์ด้วยกันทุกๆฝ่ายนั้นดีที่สุด แทนที่จะได้ฝ่ายเดียวแล้วมากๆ ผมอยากให้เธอรู้ว่าความใจเย็นมีสิ่งสำคัญ ผมอยากให้เธอรู้ว่า การพูดจาว่าร้ายถึงบุคคลที่สามต่อหน้าอีกบุคคลนึงไม่ใช่เรื่องดี ผมอยากให้เธอรู้และเข้าใจทั้งหมดนี้ และอีกหลายสิ่งหลายอย่าง แต่ผมก็ไม่มีขีดความสามารถที่จะทำให้เธอยอมรับได้...

บางทีผมก็แค่อยากให้เธอใจแข็ง แล้วเดินจากผมไปเอง เพราะผมไม่สามารถไปจากชีวิตของผมเองได้.....

[BirdSoul]

เห็นใจค่ะ อาการหนักน่าดู คู่คุณนี่คู่กัดขนานแท้
แปลกนะคะ ทำไมถึงชอบเอาชนะกันนัก อย่างกะในละคร
ผิดแต่ในละคร สุดท้ายมักสุขสมหวัง แต่ชีวิตจริงไม่ได้เขียน
บทไว้ก่อน จริงมะ
ดูแล้วแฟนคุณ ช่างเป็นสาวอารมณ์รุนแรง เอะอะ ทำร้ายกัน
หรือไม่ก็ทำลายข้าวของ ถ้าคิดจะเปลี่ยนแปลงเธอ คงต้องใช้
เวลาและความพยายามอย่างหนักหนาสาหัส
ถ้าคุณคิดว่ารับมือไหว นั่นถือว่าเป็นกุศลนัก
เหมือนช่วยดึงเธอขึ้นมาจากหุบเหว
แต่ถ้าไม่ไหว คุณก็ต้องรักษาชีวิตคุณไว้ก่อน ไอ้จะกระโดด
ตามลงไปด้วย คงไม่ใช่ทางเลือกที่ดี เพราะเบื้องหลังชีวิตคุณ
ยังมีพ่อแม่หรือใครก็ตามที่ยังต้องการคุณอยู่
เป็นกำลังใจให้นะคะ

[อักขรสัญจร]

ก็ต้องสอนไปทีละขั้นง่ะ
อย่าไปรีบยัดเยียดความรู้ให้เกินภูมิเขารับได้
ทาน แล้วศีล แล้วภาวนา
จากนั้นก็เริ่มให้รู้กตัญญู ละก็ไปตามมรรค8

รักเขาจริงต้องส่งให้ถึงพระนิพพาน

[userx]

ผมยากเห็นเธอประสบความสำเร็จในชีวิต ผมกลายเป็นคนที่ทำให้พ่อแม่ผมเสียใจ เพียงเพื่อให้เธอสักวันหนึ่งข้างหน้า เธอมองย้อนกลับมา จะรู้ว่าผมสร้างรากฐานให้เธอไว้อย่างไร มันมีประโยชน์แค่ไหน ผมอยากให้เธอรู้ว่า ความจริงใจนั้นสำคัญที่สุดในชีวิต อยากให้เธอรู้ว่า การประสบความสำเร็จต้องค่อยเป็นค่อยไปบนรากฐานที่แข็งแรง ผมอยากให้เธอรู้ว่า การได้รับผลประโยชน์ต้องไม่ใช่เกิดจากการไปเบียดเบียนผู้อื่น และการได้รับผลประโยชน์ด้วยกันทุกๆฝ่ายนั้นดีที่สุด แทนที่จะได้ฝ่ายเดียวแล้วมากๆ ผมอยากให้เธอรู้ว่าความใจเย็นมีสิ่งสำคัญ ผมอยากให้เธอรู้ว่า การพูดจาว่าร้ายถึงบุคคลที่สามต่อหน้าอีกบุคคลนึงไม่ใช่เรื่องดี ผมอยากให้เธอรู้และเข้าใจทั้งหมดนี้ และอีกหลายสิ่งหลายอย่าง แต่ผมก็ไม่มีขีดความสามารถที่จะทำให้เธอยอมรับได้...

บางทีผมก็แค่อยากให้เธอใจแข็ง แล้วเดินจากผมไปเอง เพราะผมไม่สามารถไปจากชีวิตของผมเองได้.....

ก็ให้เธอเข้ามาอ่านที่คุณเขียนในเว็บนี้สิ หรือไม่ก็เขียนใส่จดหมายส่งให้เธอไปอ่านเลย ส่งเป็นEMSให้เธอเซ็นรับเองเลย ไม่บอกแล้วเธอจะรู้หรือครับ หรือไม่ก็ใจแข็งแล้วบอกไปเลยตรงๆ ตาดีได้ตาร้ายเสีย ไม่ลองไม่รู้

[poom076]

เห็นใจนะครับกรณีนี้
เข้าข่ายที่ผมเคยเป็นเลยครับพี่น้อง
ประมาณคุณนี่หละครับ
ตอนผมเป้นเหมือนคุณนะครับ
ผมรู้ว่าผมเริ่มสูญเสียความเป็นตัวเองไปอย่างมากเมื่อเริ่มคบกันๆๆๆไปๆๆๆๆ
ผู้ชายเราเวลารักใครก็มักจะทุ่มใจไปกับเขามากๆๆๆเลย
และจะออกแนวหลงด้วยจึงทำให้เราสูญเสียความเป็นตัวตนไปบ้าง
ดูกรณีน้องอาจจะต้องช่วยอีกฝ่ายให้มากนะครับ
ความจริงใจต่อกันสำคัญครับ
มีอะไรคุยกัน ไม่ปิดกัน ไม่ได้คุยก็อย่างที่เขาว่าเขียนเอาก็ได้ครับ
เป็นบันทึกประจำวันเลย ให้อ่านก็ดี เห็นด้วย บางครั้งการพูดตรงๆอาจไม่ได้ผล(ที่เคยเจอนะครับ)
และอีกอย่างที่อยากแนะนำคือว่า เรื่องของความยุติธรรม การเป็นอิสระ และเรื่องของจุดหมายของความสงบในชีวิต
เรื่องความยุติธรรมก็คือว่า เราไม่ควรปิดกั้นความรู้สึกกัน
เรื่องของความเป็นอิสระ ก็คือ เราควรให้โอกาสกันเสมอๆไม่ครอบงำกันด้วยทัศนคติ กรอบความคิด บีบให้เป็นอย่างที่ฉันคิดไว้ อยู่บนพื้นฐานของความเป็นตัวของตัวเองของแต่ละคน
และเรื่องความสงบของจิต ก็คือว่า เราควรจะดูว่าเราจะเดินทางนี้ยังไงประกอบด้วย เพราะมีหลายระดับ แต่ถ้าเรามีเรื่องของความสุขทางจิต ความรัก ความใคร่มาก ก็ควรเลือกการปฎิบัติจิตที่สอดคล้องด้วยจะได้ไม่ขัดกัน
เพราะพี่เคยเลือกที่มันขัดกันเลยสะดุดครับพี่น้อง..

มันเป็นศิลปะในการใช้ชีวิตอย่างหนึ่งครับ
เป็นพุทธศิลป์เลยก็ว่าได้ครับเพราะเรื่องนี้ก็มีหลักในการครองเรือนของพระพุทธเจ้าอยู่แล้วลองศึกษาเพิ่มเติมดูนะครับ
ควรปรับมันให้สมดุลให้ดีครับ

ปล.ผมเคยดูรายการสุริวภา ทางช่อง 9 นะครับ
เรื่องประมาณนี้หละครับลองหาดูนะครับ
เป็นเรื่องของด๊อกเตอร์คนหนึ่งกับท่านผู้หญิงท่านหนึ่งซึ่งมีความแตกต่างกันมากๆๆๆ
แต่ก็ลงตัวกันได้ดีมีความสุขสมดุลทุกด้านของชีวิต
ลองหาดูในเวปช่อง 9 นะครับ น่าจะ IPTV นะครับมีให้ดูได้ลองเลือกรายการดูย้อนหลังในเวปนะครับ

อวยพรล่วงหน้าละกันครับ^_^

[vex]

ขอบคุณนะครับสำหรับทุกคำแนะนำ

ได้คุยกันอีกครั้งนึงเมื่อวานนี้ครับ ผมเข้าใจว่าเธอรักผมมาก ในประเด็นที่มีความสงสัยกันนั้น มันยากที่จะทำใจ แต่ผมคงต้องพยายาม

เธอยืนยันว่า เธอขออยู่ในโลกแห่งวัตถุ ขอมีความลุ่มหลงไปกับมัน แต่ถ้าผมอยากที่จะสงบจิตสงบใจปล่อยวาง เวลาผมหาให้เธอ ผมก็ต้องหาด้วยความสงบ คือผมแค่ทำหน้าที่คนรักเธอที่ดีที่สุดก็พอ คือหาหรือพยายามทำในสิ่งที่เธอต้องการ เธอจะทำอย่างไร เธอจะเป็นอย่างไร เธอก็จะขอเป็นแบบนั้น ส่วนผม ถ้าหากอยากจะมีความสงบในจิตใจ ก็ประมาณว่าให้ผมตั้งใจทำทุกอย่างในหน้าที่คนรักที่สมควรจะทำ โดยไม่ต้องไปฟุ้งซ่านกับมัน เธอบอกว่าเรื่องพวกธรรมะอะไรพวกนี้อย่าไปยัดเยียดให้กับเธอ เธอพอใจที่จะไม่เป็นบัวพ้นน้ำอยู่แบบนี้ เธอบอกผมแบบนั้น

ผมพอจะเข้าใจอย่างถ่องแท้ตรงจุดนี้ แต่มันขัดๆมากครับ ว่า ถ้าเราพยายามดิ้นรนหาทุกสิ่งทุกอย่างมาให้กับคนที่เรารัก แล้วเราจะมีความสงบสุขได้อย่างไร ถ้าต้องดิ้นรนอยู่ตลอดเวลา หรือว่าจริงๆแล้วมันทำได้ อย่างแม่ผมรึเปล่า ที่ทำเพื่อลูกอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่ผมก็แทบไม่ได้เห็นว่าแม่ผมจะมีความสงบสุข สิ่งที่แม่ผมดิ้นรนมา เท่าที่ดูมันอาจไม่ขัดกับความรู้สึกตัวเองเหมือนอย่างที่ผมต้องพยายามทำ แม่ทำทุกอย่างตามครรลองคลองธรรม เหนื่อยหน่อย อาจมีคนไม่เห็นด้วย แต่สุดท้ายแม่ผมก็มีความสุขที่เห็นผมผ่านพ้นช่วงชีวิตที่เกือบมีปัญหามาได้ แต่แม่ผมก็ไม่เคยต้องไปโกงกิน ทุจริตเพื่อให้ลูกได้สบายขึ้น..

อยากทราบความเห็นในประเด็นนี้จริงๆครับ

ผมชอบคำของท่าน ว. ท่านเคยกล่าวในรายการโทรทัศน์ว่า หลายๆครั้งท่านมักจะเน้นย้ำว่า เจ็บเพียงครั้งเดียว ดีกว่าเจ็บซ้ำๆหลายครั้ง แต่สำหรับผมดูเหมือนมันจะเจ็บครั้งเดียวมาซ้ำๆจนเป็นหลายครั้งไปแล้ว...เหอๆๆ

อีกอย่างนึงก็คือ ผมก็ต้องขอบคุณเธอมากเหมือนกัน เธอทำให้ผมมองเห็นด้านของตัวเองที่ไม่เอาไหน พูดจาแสดงออกในเรื่องของความรู้สึกไม่ค่อยได้ เธอบอกว่า ผมทำให้ทั้งพ่อแม่ผมและเธอ ทนทุกข์ทรมาน เพราะความที่ผมพยายามเลี่ยงที่จะเผชิญปัญหาตรงๆ หรือด้วยการบอกปัดไปเรื่อยๆ มันทำให้ผมทนทุกข์แล้วก็ผ่านมาได้ เหมือนผมไม่ยอมหนักแน่นในเรื่องของเธอต่อใครๆจริงๆเลย อาจจะเป็นเพราะความไม่แน่ใจว่าเราจะใช้ชีวิตกันไปได้เหรอ เลยทำให้รู้สึกขัดๆแล้วก็ซึมเศร้าทุกครั้งยามเมื่อต้องสนทนากับเธอ เรื่องอยากซื้อเบนซ์ อยากซื้อรถใหม่ อยากซื้อบ้านใหม่ เราจะมั่นใจในชีวิตแบบนี้ได้เหรอ ว่าเราจะอยู่ด้วยกัน เราจะมั่นใจได้เหรอว่าสิ่งที่ผมยึดถือมันกลับขัดแย้งกับสิ่งที่เธอเป็น แล้วผมจะสามารถมีความสงบสุขอยู่บนความสุขในวัตถุของเธอได้ไหมครับ??

[vex]

ที่จริงพออ่านข้อความด้านบนที่พึ่งเขียนก็ได้เข้าใจว่า.. คำตอบอาจจะอยู่ในข้อความของคุณ poom076 ทั้งหมดแล้ว ยังไงผมจะไปลองค้นคว้าหาดูนะครับ ขอบคุณอีกครั้งครับ

[userx]

เธอยืนยันว่า เธอขออยู่ในโลกแห่งวัตถุ ขอมีความลุ่มหลงไปกับมัน แต่ถ้าผมอยากที่จะสงบจิตสงบใจปล่อยวาง เวลาผมหาให้เธอ ผมก็ต้องหาด้วยความสงบ คือผมแค่ทำหน้าที่คนรักเธอที่ดีที่สุดก็พอ คือหาหรือพยายามทำในสิ่งที่เธอต้องการ เธอจะทำอย่างไร เธอจะเป็นอย่างไร เธอก็จะขอเป็นแบบนั้น ส่วนผม ถ้าหากอยากจะมีความสงบในจิตใจ ก็ประมาณว่าให้ผมตั้งใจทำทุกอย่างในหน้าที่คนรักที่สมควรจะทำ โดยไม่ต้องไปฟุ้งซ่านกับมัน เธอบอกว่าเรื่องพวกธรรมะอะไรพวกนี้อย่าไปยัดเยียดให้กับเธอ เธอพอใจที่จะไม่เป็นบัวพ้นน้ำอยู่แบบนี้ เธอบอกผมแบบนั้น


ผมไม่ได้ว่าคุณนะ ต้องขอโทษคุณไว้ก่อน แต่ถ้าแฟนผมมาพูดกับผมแบบนี้ผมคงรู้สึกโง่ยิ่งกว่าควาย และถ้าผมเชื่อตามคำพูดของเธอ ชีวิตที่เหลืออยู่นี้คงไม่ต่างอะไรกับการติดคุก

ผมชอบประโยคนี้มากกว่า..

สำหรับเบื้องต้น บรรดาท่านพุทธบริษัทที่ได้แล้วก็ดี เพิ่งจะฝึกก็ดี หรือตั้งใจจะมาฝึกก็ดี ให้ใช้กำลังใจตามนี้ไว้ก่อน รักษาความดีไว้ คือ :-

๑. พยายามไม่สนใจในจริยาของบุคคลอื่น ใครเขาจะดีใครเขาจะเลวแบบไหน มันเรื่องของเขา เราสนใจเฉพาะกำลังใจของเราเอง กำลังใจของเรามันดีหรือมันเลว ถ้าเรายังสนใจในจริยาของบุคคลอื่น แสดงว่าเรายังเลวมาก เพราะเราไมได้ห่วงตัวเอง เราไปห่วงคนอื่นเขาประโยชน์อะไรจะเกิดกับเรา คนอื่นเขาเลวก็เป็นเรื่องของเขา คนอื่นเขาดีก็เป็นเรื่องของเขา ถ้าเราไปสนใจเขา เราก็ทิ้งความดีไปหาความเลว

http://www.palungjit.com/smati/apinya6/apinya1.htm

[vex]

๑. พยายามไม่สนใจในจริยาของบุคคลอื่น ใครเขาจะดีใครเขาจะเลวแบบไหน มันเรื่องของเขา เราสนใจเฉพาะกำลังใจของเราเอง กำลังใจของเรามันดีหรือมันเลว ถ้าเรายังสนใจในจริยาของบุคคลอื่น แสดงว่าเรายังเลวมาก เพราะเราไมได้ห่วงตัวเอง เราไปห่วงคนอื่นเขาประโยชน์อะไรจะเกิดกับเรา คนอื่นเขาเลวก็เป็นเรื่องของเขา คนอื่นเขาดีก็เป็นเรื่องของเขา ถ้าเราไปสนใจเขา เราก็ทิ้งความดีไปหาความเลว


ขอบคุณนะครับสำหรับคำแนะนำอันนี้ แต่อันนี้แหละครับ ที่ผมว่ามันขัดแย้งในตัวของมันเอง มันแปลว่า เราเห็นแก่ตัวใช่ไหม ที่เราเห็นความสุขของเราโดยไม่สนใจผู้อื่น ถ้าเรามีความสุขแล้ว เราไม่ต้องทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวก็ได้หรือผมอาจจะตีความข้อความด้านบนผิด มันคงไม่ใช่แบบนั้น เพราะผมเข้าใจว่าทุกคนมีหน้าที่ของตัวเองใช่ไหมครับ เพราะฉะนั้น คงต้องกลับมาที่เดิม คือ เราต้องทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด ในขณะเดียวกันนั้นเราก็ต้องทำมันด้วยความสงบในจิตใจที่สุด ถูกต้องไหมครับ

วันนี้ผมไปทำงานอย่างมีความสุข ผมจะพยายามคิดอย่างนี้ไปก่อนละกันนะครับ

[userx]

ถ้าจะอธิบายคงยาว วันนี้ผมขี้เกียจพิมพ์ ..เอางี้ละกันครับ คุณคิดว่าทำไงแล้วดีคุณก็ทำไปเถอะครับ ชีวิตคือการลองผิดลองถูกเพื่อเรียนรู้ ประสบการณ์ที่ได้รับจะเป็นบทเรียนให้กับตัวเราเอง ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจยังไงผมขอเป็นกำลังใจให้คุณละกัน

สู้ต่อไปนะ..ทาเคชิ

[dogsman]

ที่ใดมีรัก..ที่นั่น.มีทุกข์..รักใดเลยจะยิ่งใหญ่ไปกว่า รักของบิดามารดา..
ผู้ที่มีแต่ให้กับลูก..โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน..เป็นรักที่มั่นคงนิรันดร..
..เรื่องราวที่คุณได้บอกเล่ามาเป็นชีวิตรักที่อยู่ในช่วงวิกฤตที่อาจจะเกิดความเปลี่ยนแปลง..จากความหวานชื่นเมื่อแรกรัก..เริ่มจืดจาง..ขมขื่น..ปวดร้าว
เหตุเพราะเธอยึดมั่นกับวัตถุ..ทรัพย์สินเงินทอง..ตามกระแสสังคมความเจริญ
..อารมณ์เธอแปรปรวน..ไม่แน่ไม่นอน..ซับซ้อนเข้าใจยาก..ใจร้อนวู่วาม
เพราะเธอให้ความสำคัญกับเงินทอง..ความร่ำรวย..หลงลืม..ความรู้จักพอเพียง
พอใจในสิ่งที่มีอยู่..จริงอยู่ว่าความรวยซื้อความสุข..ความสบายได้หลายอย่าง
..แต่คุณลองให้เธอมองคนที่เขายังยากจน..และลำบากกว่าคุณและเธอดูบ้าง
ว่าทำไมเขาเหล่านั้น..หลายๆคู่..เขาก็ยังมีความสุขกันได้..ทั้งๆที่ยากจน..
เพราะเขารู้จักพอเพียง..พอประมาณ..พออยู่พอกิน..ไม่ฟุ้งเฟ้อเกินตัว..
..การที่คุณคาดหวัง..หรือพยายามที่จะเปลี่ยนแปลง..ความคิด..ความรู้สึก..
และพฤติกรรมของเธอ..หรือตัวคุณเอง..หรือใครๆก็ตาม..เป็นไปได้ยาก..
ดั่งคำที่ว่า..สันดอนขุุดได้..แต่สันดานแก้..ไม่หาย..เปลี่ยนไม่ได้ก็ทุกข์..
..คุณก็จงใช้ความพยายาม..และความอดทนให้ถึงที่สุด..แต่อย่าใช้ความรุนแรง
หรือทำร้าย..กันเลย..ถ้ารู้สึกว่าคุยกันไม่รู้เรื่อง..ก็นิ่งเงียบ..ถ้ายังตามราวี..
ตอแย..หาเรื่องไม่เลิก..ก็เดินหนี..หรือออกไปข้างนอก..รอให้สงบสติอารมณ์
จึงค่อยกลับมาคุยกันด้วย..เหตุและผล..ว่าจะทำยังไงกันต่อไป..ในการแก้ปัญหา
..ถ้ายังรักและเข้าใจกัน.ยังต้องการใช้ชีวิตร่วมกัน..ก็ต้องแก้ไขปรับปรุงอะไรบ้าง
ชีวิตคู่ของคุณและเธอ..ก็จะเดินต่อไปได้..ถ้าเป็นแบบเดิมๆ.ก็แยกกันอยู่ดีกว่า
**** โกรธ.. คือ.. โง่.. โมโห.. คือ.. บ้า..****
****ไม่โกรธ.. ดีกว่า.. จะได้ไม่บ้า.. ไม่โง่..****

[vex]

ผมพยายามมองทุกอย่างในแง่ดีมากขึ้น อาจจะเปรียบเธอเป็นสิ่งท้าทาย แต่ท้าทายในที่นี้ไม่ใช่เพื่อให้เธอเปลี่ยนแปลง แต่เพื่อให้ผมยังดำเนินชีวิตไปได้ในทางที่ต้องการ โดยที่ยังมีเธอไปด้วย ถึงแม้มันอาจจะยาก แต่ผมก็จะพยายามครับ

ไว้ยังไงจะเข้ามาอัพเดทเรื่อยๆนะครับ ขอบคุณอีกครั้ง

[แย้มจิต]

เคยมีคำกล่าวไว้ว่าเหรียญยังมีสองด้าน ฉันใดคนก็เป็นฉันนั้นค่ะ รู้สึกถึงความอึดอัด คับข้องใจ เหมือนอยู่ด้วยกันไม่มีความสุขเอาซะเลย พูดกันคนละภาษา คนละความคิด ก็ไม่มีใครผิดใครถูกเป็นเรื่องของความไม่เข้าใจกันต่างคนก็ยืนยันที่จะเป็นแบบเดิมใช่มั๊ยไม่มีใครคิดจะปรับตัวเข้าหากันก็เป็นเส้นคู่ขนานอย่างนี้เรื่อยไป ชีวิตคู่คือความอดทน เสียสละ เหมือนเล่นเดินสามขา ที่ต้องเอาขาอีกข้างอยู่ในกระสอบขาอีกข้างต่างคนต่างเดิน ถ้าอยากเดินคนเดียวคุณก็เอาขาออกมาจากกระสอบเพียงแค่ต้องหนักแน่นบ้างถ้ามันไม่ไหวแล้วเข้าใจเอาเองนะคะว่าตัดสินใจไม่ได้ระหว่างความเป็นตัวของตัวเอง ความอิสระในเรื่องของความคิด กับคนที่เรารัก ก็ทำใจสิค่ะยอมรับที่เขาเป็นถ้ารับไม่ได้ก็ไตร่ตรองดูว่าชีวิตที่ขาดเขาเราอยู่ได้มั๊ย ชีวืตอาจจะมีความสุขกว่านี้หรือเปล่า หรือขอแค่มีเค้าอยู่ยังไงก็จะทน อยู่ด้วยกันเพื่ออะไร เราเกิดมาคนเดียวอยู่คนเดียวมาได้ตั้งนาน จะเลือกแบบไหนมีแต่ตัวคุณที่รู้คนเราก็มีทั้งส่วนดีส่วนเสียทุกคนแหละค่ะ ขอให้ทำอะไรอย่างมีสติเท่านั้นนะคะ ขอให้คุณค้นพบความสุขโดยเร็วนะค่ะ

[vex]

ชีวืตอาจจะมีความสุขกว่านี้หรือเปล่า หรือขอแค่มีเค้าอยู่ยังไงก็จะทน อยู่ด้วยกันเพื่ออะไร เราเกิดมาคนเดียวอยู่คนเดียวมาได้ตั้งนาน จะเลือกแบบไหนมีแต่ตัวคุณที่รู้คนเราก็มีทั้งส่วนดีส่วนเสียทุกคนแหละค่ะ ขอให้ทำอะไรอย่างมีสติเท่านั้นนะคะ ขอให้คุณค้นพบความสุขโดยเร็วนะค่ะ

บางครั้งเหมือนหลายๆอย่างจะดีขึ้น แต่สุดท้ายก็กลับมาขัดกันที่เดิม รากฐานความคิดของชีวิต ยอมเป็นคนไม่ดีทำอะไรก็ได้ให้ภรรยาและครอบครัวอยู่อย่างสบาย หรือค่อยๆทำไปตามสิ่งที่มีโดยยึดหลักการของการเป็นคนดี

หากเธอไม่มองเรื่องนี้ ชีวิตผมกับเธอคงจะมีความสุขมากและเป็นที่อิจฉาของหลายๆคน...

ข้อเสียของผมก็ตรงที่ไม่หนักแน่นในเรื่องของชีวิต จะให้ตัดสินใจเดินจากไปก็ทำไม่ได้ ถามว่าไม่มีเธออยู่ได้ ก็อยู่ได้ แต่มีเธอก็มีความหวังลึกๆในใจว่าถ้าโชคเข้าข้างผม โชคดี (บังเอิญรวยเร็ว) ก็คงจะดีกว่า...

เหนื่อยเหลือเกินนนน.

[สมพร ยุตรินทร์]

คุณรักเธอมากเกินไป มากจนไม่เป็นตัวของตัวเองแล้ว
ตั้งหลักใหม่ ตั้งหลักไว้ในใจคุณจะให้ลิมิตเธอได้แค่ไหน
ได้ ก็คือ ได้ ไม่ได้ ก็คือไม่ได้
ปัจจุบันแค่นี้ อีกหน่อยจะยิ่งเคยตัวมากกว่านี้ คุณรับได้หรือ
สนใจเธอน้อยลงหน่อย เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น อีกหน่อยก็ชินไปเองแหละ

[vex]

คุณรักเธอมากเกินไป มากจนไม่เป็นตัวของตัวเองแล้ว
ตั้งหลักใหม่ ตั้งหลักไว้ในใจคุณจะให้ลิมิตเธอได้แค่ไหน
ได้ ก็คือ ได้ ไม่ได้ ก็คือไม่ได้
ปัจจุบันแค่นี้ อีกหน่อยจะยิ่งเคยตัวมากกว่านี้ คุณรับได้หรือ
สนใจเธอน้อยลงหน่อย เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น อีกหน่อยก็ชินไปเองแหละ

ไม่เป็นตัวของตัวเอง ทำให้นึกถึง คุณปุ้ม สิริยากร ยังไงอย่างงั้นเลยครับ
หลายคนเขามองจากภายนอก คงจะอิจฉา ที่แฟนผมพูดอะไร จะเอาอะไรอย่างไรก็ทำให้ได้ แต่ไม่รู้จริงๆแล้วว่าอยู่กันอย่างไร เวลาสุขก็สุขเหลือเกิน เวลาทุกข์ก็สุดแสน บางช่วงเวลาเธอมีเหตุผล เธอมีความพอเพียง เธอมีทุกอย่างและทำทุกอย่างแบบที่ผมรู้สึกว่าดี แต่บางทีเธอก็เปลี่ยนไปได้รวดเร็ว อาจเป็นเพราะเธอโดนโน้มน้าวง่าย หรือเวลาคุยอะไรกับใครมา ก็จะไปคิดตามเขาได้ง่ายเสียหมด สิ่งที่ผมรู้สึกเหนื่อยใจมากๆก็คือ ผมไม่แน่ใจว่าผมมีปัญหาสมองเสื่อม หรือว่าปัญหาอยู่ที่เธอกันแน่ เพราะหลายๆที ที่ทะเลาะกัน มักจะเกิดจากเหตุการณ์ที่เธอรู้สึกว่าได้บอกไปแล้ว แต่ผมกลับไม่รู้เรื่อง หรืออาจไม่ได้ตั้งใจฟังก็ได้ หลายอย่างเธอก็ยังว่าผมโง่ ซื่อบื้อ อยู่เหมือนเดิม เธอพูดนิดเดียว กะจะให้ผมคิดเองและเข้าใจได้ตามที่เธอต้องการทุกอย่าง แต่พอผมคิดตามไม่ได้ เธอก็จะด่าผมเสียๆหาย แต่บางครั้งเวลาผมคิดหรืออะไรไปเองด้วยความหวังดี เธอก็จะพูดว่าทำเกินคำสั่ง เรื่องโง่นี่ถนัด หลังๆนี่เธอไม่ทันพูดแล้ว มาถึงไม่ทุบหัวผม ทุบหลังผม ก็ใช้เล็บข่วนเลย สิ่งเหล่านี้ยิ่งเกิดขึ้น ก็จะทำให้ผมไม่กล้าตัดสินใจอะไรเอง อะไรก็ up to you อยู่แบบนั้น แต่บางที พอ up to you ตัวเธอก็ไม่มีความคิดเห็นเสียอีก บอกให้คิดเอง โง่ๆๆ ล่าสุดก็เกิดเรื่้องจนผมทุบกระจกรถหน้าร้าวทั้งไปบานนน อีกครั้งก็ตอนผมเอาเหล็กที่ล๊อคเกียร์มาทุบตัวเอง เพราะเห็นเธอหยิบจะเหมือนจะขู่มาทุบผม ผมเลยแย่งเอามาทุบตัวเองทั้งตรงท้อง แล้วก็ตรงหัวด้วย

อืมมม บางทีอาจจะไม่มีอะไรมาก แค่ผมได้มีที่ที่เอาไว้ระบายออกบ้าง เหมือนพวกชอบให้คนสงสาร 555 สมเพศซะมากกว่า ผมว่าผมมีอาการของมาโซคิสแน่นอนถึงอยู่กับเธอได้ 555 แต่ยังไง ผมก็ยืนยันว่าผมรักเธอนะครับ

ช่วงนี้งานยุ่งมาก เลยไม่ค่อยได้กำหนดจิต สมาธิ ไว้จะต้องหาเวลาให้ได้

ไปล่ะครับ วันหลังมาใหม
(good)่

[ahantharik]

อ่านตั้งแต่ต้นจนจบ ชีวิตมันก็เป็บแบบนี้มีขึ้นมีลง ถ้าเป็นไปได้คุณคงอยากจะหยุดเวลา แล้วมีความสุขกับเธอ Repay ไป ๆ มา ๆ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ชีวิตคนเราต้องเดินต่อไป เพื่อไปสู้จดหมายที่กำหนดเอาไว้ หรือไม่ก็ตาย (ไม่ได้หมายถึงฆ่าตัวตายนะ) ใช้ชีวิตไปวัน ๆ โดยไร้จุดหมาย

ทางที่ดีตัดใจจากเธอดีกว่า ไปทำในสิ่งที่ชอบ ชอบในสิ่งที่ทำ ผู้หญิงในประเทศนี้มีเยอะกว่าผู้ชายเสียอีก แต่คุณยังไม่ได้มองหา จองแต่คิดถึงอารมณ์ของเธอว่าเธอเป็นอย่างไร ไม่เข้าใจ ทำตัวไม่ถูก ผมเองเจอกว่าคุณมาเยอะ เท่าที่อ่านมายังน้อยกว่าผม ถ้าผู้หญิงรักคุณจริง เขาไม่ทำแบบนี้หรอก ก็เหมือนที่เรารักเขา เราจะกล้าเรียกร้องอะไรไหม คนเราถ้าลองรักกันได้เสียกันแล้ว ก็จะต้องสร้างครอบครัว ในเมื่อลงเรือลำเดียวก็แล้ว แต่นี้ติดหรู ตายไปเอาไปได้ไหม

ถ้าเป็นผม ผมจะไปกราบเท้าพ่อและแม่ไปขอขมาและขอพรเริ่มต้นชีวิตใหม่ดีกว่า ตั้งใจทำงานสร้างคุณงามความดี ตอบแทนพระคุณพ่อแม่ อีกหน่อยชีวิตก็ดีขึ้นเอง สร้างฐานะเข้าแล้วผู้หญิงดี ๆ ก็เข้ามาเอง พูดนะเข้าใจว่าทำอยาก แต่ถ้าไม่ยากหากเราไปลงมือปฎิบัติ

อีกอย่างการที่คุณทำผู้หญิงเป็นสิ่งที่สุขภาพชนเขาไม่ทำผู้หญิงหรอก แต่ถ้าเธอด่าแม่ ด่าพ่อมันก็แรงเกินไป คิดเอาเองนะครับ เอาใจช่วยสู้ ๆ ๆ ๆ

(ping)

[sherry142]

อ่านแล้วก็น่าเห็นใจคุณเหมือนกันค่ะ ... ยังไงก็ขอให้พบทางออกนะคะ
แต่การทำร้ายร่างกายตัวเองหรือข้าวของบ่อย ๆ มันไม่ดีหรอกค่ะ นอกจากคุณจะต้องเจ็บตัว เจ็บใจแล้วคุณยังต้องเสียเงินมาซ่อมแซมข้าวของอีกต่างหาก คิดให้มากนะคะว่าเวลาคุณเจ็บตัวอย่างนี้ เธอมีท่าทีอย่างไร เธอรู้สึกเจ็บปวดกับการกระทำของคุณหรือเปล่า ...ฟังคร่าว ๆ ก็รู้สึกว่าเธอเหมือนเป็นพวกวัตถุนิยม อยากได้อยากมีโดยที่ตัวเองไม่ยอมขวนขวาย (จะโกรธมั้ยคะเนี่ยที่เราพูดไป) ตัวตนของเธอจริง ๆ แล้วเป็นอย่างไร คาดว่าตัวคุณเองน่าจะรู้จักเธอดีที่สุด

ส่วนตัวเราเองก็ยังมีปัญหาที่แก้ไม่ตกค่ะ ทุกข์น่ะบางทีพยายามดับเท่าไหร่ มันก็ยังวนเวียนอยู่ซ้ำ ๆ บางครั้งเราพยายามแก้ปัญหา ปัญหาก็ยิ่งบานปลายอยู่ดี ถ้าเขาไม่ยอมร่วมแก้กับเราด้วย...ตอนนี้ทำใจค่ะ พยามยามทำใจให้สบายที่สุดอยู่
พยายามไม่สน เอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ทำในสิ่งที่เราสบายใจอยู่ค่ะ

สู้ ๆ นะคะ เพื่อนๆ ที่นี่เป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ