เอเอ
19-08-2007, 09:31 PM
เอเอก็เป็นคนหนึ่งที่ไปฝึกเต็มกำลังที่วัดท่าซุง เป็นผู้หญิงสะพายเป้ไปคนเดียวไปตั้งแต่วันศุกร์ที่ 17 สิงหาคม เคยไปมาแล้วครั้งนึงตอนงานบวชธุดงค์ ไปคนเดียวเหมือนกัน(มาคนเดียวไปคนเดียว)ไปขึ้นรถตู้ตรงอนุสาวรีย์ พอไปถึงวัด บังเอิญเป็นคนที่กลัวหมามากๆ
ตอนที่จะไปลงชื่อเข้าพักที่ ศาลานวราช เห็นหมาตัวนึงขวางหน้าอยู่ หมามันเหมือนจะกัด ก็กลัวมากไม่กล้าเดินคนเดียว พอดีเห็นพี่ผู้หญิงคนนึงเดินมาคนเดียวเหมือนกัน ก็เดินเข้าไปหาเขา บอกว่ากลัวหมาไม่กล้าเดินคนเดียว พี่เขาบอกเดี๋ยวเดินไปเป็นเพื่อน ระหว่างทางพี่เขาถามว่า พอลงชื่อเข้าพักเสร็จแล้ว ว่างหรือเปล่า เอเอก็ตอบเขาไปว่าว่าง เขาบอกว่างั้นดีเลย เดี๋ยวพี่ขอแรงไปจัดดอกไม้บูชาครูหน่อย เอเอก็ดีใจ (555 มีคนมาชวนทำบุญ เราชอบอยู่แล้ว)
พอลงชื่อแล้ว ก็เบิกเครื่องนอน นั่งพักให้หายเหนื่อยแป๊บนึง ก็ไปช่วยพี่เขาตัดดอกไม้ ก็มีทั้งดอกดาวเรือง ดอกกล้วยไม้ ดอกกุหลาบ ก็มาช่วยเขาตัดดอก แล้วก็แต่งกลีบอีกนิดหน่อย พี่เขาบอกช่วยกันจัดดอกไม้ ตายไปจะได้เป็นนางฟ้า (สาธุ) ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ พอเสร็จเราก็ไปงานหล่อฐานพระสมเด็จองค์ปฐมที่ศาลา 12 ไร่ ก่อนไปพี่เขาบอกพรุ่งนี้มาช่วยจัดดอกไม้ใส่กระทงนะ เราก็รับปาก
พอวันรุ่งขึ้น ก็ไปเจอกันตรงประตู 1 ศาลา 12 ไร่ ก็ไปช่วยเขาจัดดอกไม้ใส่กระทง เพื่อใช้ในงานพิธี ตอนเช้าไม่ค่อยยุ่งเท่าไหร่ ตอนประมาณ 9 โมงกว่าๆ ก็จัดเสร็จ ช่วยเขาขายดอกไม้เอารายได้เข้าวัดด้วย (อยากรู้ใช่ป่ะ เอเอคนไหน หันไปมองทางซ้ายดิ นั่งยิ้มแป้นอยู่นั่นเห็นป่ะ) ระหว่างที่ช่วยขาย เอเอก็แว๊บไปทักคนโน้น คนนี้บ้างตามประสาคนมีเพื่อน แต่ช่วง 11 โมงกว่าคนเริ่มเยอะ พานที่จัดไว้เริ่มไม่พอ ก็ต้องจัดกันใหม่ บางคนมาช้าหน่อยจัดให้ไม่ทันก็ใส่ไปแต่ดอกไม้ ไม่มีกระทง (ต้องขออภัยด้วยนะคะ) ค่อนข้างจะฉุกละหุก
พอพิธีเริ่มเอเอก็ร่วมในพิธีด้วย ก็นั่งตรงที่เราขายดอกไม้น่ะแหล่ะ ตอนที่สมาทานพระกรรมฐาม เริ่มเกิดปีติ น้ำตาเริ่มไหล (เวลาไปฝึกที่บ้านสายลม น้ำตาไหลเหมือนกัน) พอตอนที่เปิดเทปหลวงพ่อ เอเอก็นั่งฟัง ตอนนี้น้ำตาไหลไม่หยุดแล้ว เริ่มรู้สึกเหมือนจะสั่น แต่ก็อั้นไว้ พอจบเทป ท่านหลวงพ่อเจ้าอาวาส ให้เริ่มภาวนาได้
เอเอก็ภาวนา นะมะพะธะ ก็ภาวนาไปแค่ 2 ครั้ง พอขึ้นครั้งที่ 3 พอจบ ธะ ปุ๊บ เอเอรู้สึกว่าปีติขึ้นถึงหัว ทนไม่ไหว เหมือนเราโดนดูดอย่างแรงจากบนหัว เห็นแสงสว่างจ้าจากข้างบน แล้วก็รู้สึกว่าเหมือนโดนเหวี่ยงอย่างแรง แล้วก็ล้ม ล้มเร็วมากไม่ถึง 5 นาที พอล้มแล้วเอเอเห็นกำแพงแก้วอยู่ตรงหน้า ชัดมากเป็นแก้วใสส่องประกายระยิบระยับสวยงามมาก (เห็นแต่กำแพงจริงๆ ประตู หน้าต่าง ไม่เห็นเลย แถมเห็นแค่ด้านเดียวอีกต่างหาก ) แล้วภาพก็หายไป (เสียดายเห็นแค่แว๊บเดียวเอง) แล้วก็ไม่เห็นอะไร ซักพักก็ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อ เอ๋ เอ๋ หลายครั้ง(ไม่รู้ใครเรียก คิดไปเองรึเปล่าก็ไม่รู้) ก็เห็นเป็นดวงกลม สีเขียวนวลๆ ลอยมาประมาณ 2-3 ดวง
ซักพักก็เห็นมือเป็นแก้วใส มีเครื่องประดับที่มือเป็นแก้วใสเหมือนกัน กำลังดึงเราให้ขึ้นไป ตอนนั้นหายใจเริ่มติดขัด หายใจไม่ออก เหมือนจะหยุดหายใจ มือท่านดึงอยู่แป๊บนึง แล้วก็หายไป ( ที่ดึงไม่ขึ้น สงสัยจะหนักกิเลส ต้องขัดเกลาเยอะหน่อยแล้วเรา ) พอมือหายไป เราก็เริ่มใจไม่ดีแล้ว ไม่รู้จะไปทางไหน ไม่เห็นแสงแล้วด้วย ตอนนั้นเห็นผ้าเหลืองอยู่ไกลๆ ก็เอ๊ะผ้าเหลืองใคร ก็รู้สึกว่าเป็นหลวงพ่อ เห็นท่านอยู่ไกลมากๆ ก็พยายามจะตามท่านไป แต่ตามไม่ทัน เห็นท่านไกลออกไปเรื่อยๆ จนลับตาไป (สงสัยจะกิเลสหนาจริงแหล่ะ) พอท่านหายลับไป ก็ได้ยินเสียงกระดิ่งดัง ท่านหลวงพ่อเจ้าอาวาสบอกว่าเลิกฝึกได้ ก็ยังนั่งนึกเสียใจอยู่เลย แต่ยังไงบุญเราไม่ถึงไปได้แค่นี้ก็พอแล้วเนาะ
ใครไปงานเต็มกำลังมาก็มาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ
อนุโมนาค่ะ
ตอนที่จะไปลงชื่อเข้าพักที่ ศาลานวราช เห็นหมาตัวนึงขวางหน้าอยู่ หมามันเหมือนจะกัด ก็กลัวมากไม่กล้าเดินคนเดียว พอดีเห็นพี่ผู้หญิงคนนึงเดินมาคนเดียวเหมือนกัน ก็เดินเข้าไปหาเขา บอกว่ากลัวหมาไม่กล้าเดินคนเดียว พี่เขาบอกเดี๋ยวเดินไปเป็นเพื่อน ระหว่างทางพี่เขาถามว่า พอลงชื่อเข้าพักเสร็จแล้ว ว่างหรือเปล่า เอเอก็ตอบเขาไปว่าว่าง เขาบอกว่างั้นดีเลย เดี๋ยวพี่ขอแรงไปจัดดอกไม้บูชาครูหน่อย เอเอก็ดีใจ (555 มีคนมาชวนทำบุญ เราชอบอยู่แล้ว)
พอลงชื่อแล้ว ก็เบิกเครื่องนอน นั่งพักให้หายเหนื่อยแป๊บนึง ก็ไปช่วยพี่เขาตัดดอกไม้ ก็มีทั้งดอกดาวเรือง ดอกกล้วยไม้ ดอกกุหลาบ ก็มาช่วยเขาตัดดอก แล้วก็แต่งกลีบอีกนิดหน่อย พี่เขาบอกช่วยกันจัดดอกไม้ ตายไปจะได้เป็นนางฟ้า (สาธุ) ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ พอเสร็จเราก็ไปงานหล่อฐานพระสมเด็จองค์ปฐมที่ศาลา 12 ไร่ ก่อนไปพี่เขาบอกพรุ่งนี้มาช่วยจัดดอกไม้ใส่กระทงนะ เราก็รับปาก
พอวันรุ่งขึ้น ก็ไปเจอกันตรงประตู 1 ศาลา 12 ไร่ ก็ไปช่วยเขาจัดดอกไม้ใส่กระทง เพื่อใช้ในงานพิธี ตอนเช้าไม่ค่อยยุ่งเท่าไหร่ ตอนประมาณ 9 โมงกว่าๆ ก็จัดเสร็จ ช่วยเขาขายดอกไม้เอารายได้เข้าวัดด้วย (อยากรู้ใช่ป่ะ เอเอคนไหน หันไปมองทางซ้ายดิ นั่งยิ้มแป้นอยู่นั่นเห็นป่ะ) ระหว่างที่ช่วยขาย เอเอก็แว๊บไปทักคนโน้น คนนี้บ้างตามประสาคนมีเพื่อน แต่ช่วง 11 โมงกว่าคนเริ่มเยอะ พานที่จัดไว้เริ่มไม่พอ ก็ต้องจัดกันใหม่ บางคนมาช้าหน่อยจัดให้ไม่ทันก็ใส่ไปแต่ดอกไม้ ไม่มีกระทง (ต้องขออภัยด้วยนะคะ) ค่อนข้างจะฉุกละหุก
พอพิธีเริ่มเอเอก็ร่วมในพิธีด้วย ก็นั่งตรงที่เราขายดอกไม้น่ะแหล่ะ ตอนที่สมาทานพระกรรมฐาม เริ่มเกิดปีติ น้ำตาเริ่มไหล (เวลาไปฝึกที่บ้านสายลม น้ำตาไหลเหมือนกัน) พอตอนที่เปิดเทปหลวงพ่อ เอเอก็นั่งฟัง ตอนนี้น้ำตาไหลไม่หยุดแล้ว เริ่มรู้สึกเหมือนจะสั่น แต่ก็อั้นไว้ พอจบเทป ท่านหลวงพ่อเจ้าอาวาส ให้เริ่มภาวนาได้
เอเอก็ภาวนา นะมะพะธะ ก็ภาวนาไปแค่ 2 ครั้ง พอขึ้นครั้งที่ 3 พอจบ ธะ ปุ๊บ เอเอรู้สึกว่าปีติขึ้นถึงหัว ทนไม่ไหว เหมือนเราโดนดูดอย่างแรงจากบนหัว เห็นแสงสว่างจ้าจากข้างบน แล้วก็รู้สึกว่าเหมือนโดนเหวี่ยงอย่างแรง แล้วก็ล้ม ล้มเร็วมากไม่ถึง 5 นาที พอล้มแล้วเอเอเห็นกำแพงแก้วอยู่ตรงหน้า ชัดมากเป็นแก้วใสส่องประกายระยิบระยับสวยงามมาก (เห็นแต่กำแพงจริงๆ ประตู หน้าต่าง ไม่เห็นเลย แถมเห็นแค่ด้านเดียวอีกต่างหาก ) แล้วภาพก็หายไป (เสียดายเห็นแค่แว๊บเดียวเอง) แล้วก็ไม่เห็นอะไร ซักพักก็ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อ เอ๋ เอ๋ หลายครั้ง(ไม่รู้ใครเรียก คิดไปเองรึเปล่าก็ไม่รู้) ก็เห็นเป็นดวงกลม สีเขียวนวลๆ ลอยมาประมาณ 2-3 ดวง
ซักพักก็เห็นมือเป็นแก้วใส มีเครื่องประดับที่มือเป็นแก้วใสเหมือนกัน กำลังดึงเราให้ขึ้นไป ตอนนั้นหายใจเริ่มติดขัด หายใจไม่ออก เหมือนจะหยุดหายใจ มือท่านดึงอยู่แป๊บนึง แล้วก็หายไป ( ที่ดึงไม่ขึ้น สงสัยจะหนักกิเลส ต้องขัดเกลาเยอะหน่อยแล้วเรา ) พอมือหายไป เราก็เริ่มใจไม่ดีแล้ว ไม่รู้จะไปทางไหน ไม่เห็นแสงแล้วด้วย ตอนนั้นเห็นผ้าเหลืองอยู่ไกลๆ ก็เอ๊ะผ้าเหลืองใคร ก็รู้สึกว่าเป็นหลวงพ่อ เห็นท่านอยู่ไกลมากๆ ก็พยายามจะตามท่านไป แต่ตามไม่ทัน เห็นท่านไกลออกไปเรื่อยๆ จนลับตาไป (สงสัยจะกิเลสหนาจริงแหล่ะ) พอท่านหายลับไป ก็ได้ยินเสียงกระดิ่งดัง ท่านหลวงพ่อเจ้าอาวาสบอกว่าเลิกฝึกได้ ก็ยังนั่งนึกเสียใจอยู่เลย แต่ยังไงบุญเราไม่ถึงไปได้แค่นี้ก็พอแล้วเนาะ
ใครไปงานเต็มกำลังมาก็มาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ
อนุโมนาค่ะ