-๑ไร้IดีeJสา๑-
19-07-2007, 11:35 PM
<HR style="COLOR: #ffffff" SIZE=1> <!-- / icon and title --><!-- message -->
กราบเรียนพระอาจารย์เล็กครับ ผมขอความเมตตาด้วยครับผมยังมีปัญหาครับ
ผมฝึกกำหนดลมหายใจเข้าออก ตอนฝึกแรกๆก็เจอปัญหาว่ารู้สึกว่ากายจะพอง กระพื่อม ตัวจะบิดหมุนรอบเป็นเกลียว แต่ก็ผ่านมาได้ กำหนลมจนรู้ว่าละเอียดกว่าแรกๆหายใจเบาลงๆจนมาเจอทางตัน เพราะรู้ตัวว่าลมหายใจหายไป เลยกลัวอึดอัดต้องขึ้นมาจากอารมณ์นั้น ไม่กล้าสงบลงไปอีกเพราะลงไปก็เป็นอีก ผมนั่งได้พอชำนาญไม่เมื่อยเหมือนตอนแรกๆ ทนเจ็บได้จนไม่รู้สึกแต่มาเจอแบบนี้ตันครับและผมก็ไม่ได้พยายายฝืนบังคับให้สงบด้วย เวลานั่งก็ไม่ได้สนใจนิมิตอะไรๆเลย เป็นเพราะอะไรครับ
4ปีแล้วครับ ยังแก้ไม่ได้ อาการนี้ได้มาจากตอนบวชครับ บวชอยู่8เดือน เลยมีโอกาสศึกษาเลยเลือกนั่งสมาธิ พอลาสิกขาออกมาก็ทำงาน แต่เน้นเริ่มมากำหนดรู้เอาอารมณ์ตัวเองมาพิจารณาแทนครับ เพราะเลิกงานดึกงานก็เครียดเพราะต้องควบคุมงาน ให้ตรงตามแผนงาน เพราะถ้างานไม่เสร็จทันกำหนดก็โดนปรับมีผลต่อตำแหน่ง ต้องอยู่ในสถานการณ์จริง หลวงพี่ครับผมฝึกดูใจ(รู้)ตัวเองอยู่ ควบคู่กับการกำหนดลมหายใจ และตอนนี้ปัจจุบันเวลานั่งสมาธิเวลาลมหายใจเริ่มหายผมจะรู้สึกว่ามันไม่หายแต่มันเบาลงๆแต่ละเอียดกว่าเดิมจากที่หายไปยังรู้สึกในตอนที่หายลงไปอีกได้ บางทีนอนทำเอาก็รู้สึกแค่หัวใจมัน เต้นตุ๊บๆ รู้อยู่แค่นั้นมันเบามากๆ และอยู่ได้นานกว่าเดิมมาก ผมไม่สนใจเรื่องฤทธิ์เดชอะไรเท่าไรครับ ผมเห็นแนวทางแต่ยังไปไม่ค่อยถูกครับที่ศึกษามาเอง
ก็มาได้ประมาณนี้ครับ
โชคดีตอนบวชได้หลวงพี่ท่านแนะนำและฝึกเรื่องดูใจ(รู้)มาด้วยของ
หลวงปู่ดูลย์ อตุโล แต่ตอนนี้ท่านออกปฏิบัติธรรมเลยไม่รู้จะปรึกษาผู้รู้ท่านใด บางที่เขาบอกให้ไปรับขันท์ฝึกกรรมฐาน ผมไม่แน่ใจเลยไม่ตาม
เรื่องมันอาจจะยาวซักหน่อย แต่อยากขอความเมตตาจากพระอาจารย์ช่วยหาทางแก้ไขให้ด้วยครับ
...แต่หลวงพี่ท่านเคยบอกผมมาว่าสติยังอ่อนอยู่...???...ตอนเป็นครั้งแรกครับ ท่านบอกให้รักษาศีลให้ดีด้วยเป็นคำแนะนำตอนสมัยที่บวชอยู่ครับ
<!-- / message --><!-- sig -->
กราบเรียนพระอาจารย์เล็กครับ ผมขอความเมตตาด้วยครับผมยังมีปัญหาครับ
ผมฝึกกำหนดลมหายใจเข้าออก ตอนฝึกแรกๆก็เจอปัญหาว่ารู้สึกว่ากายจะพอง กระพื่อม ตัวจะบิดหมุนรอบเป็นเกลียว แต่ก็ผ่านมาได้ กำหนลมจนรู้ว่าละเอียดกว่าแรกๆหายใจเบาลงๆจนมาเจอทางตัน เพราะรู้ตัวว่าลมหายใจหายไป เลยกลัวอึดอัดต้องขึ้นมาจากอารมณ์นั้น ไม่กล้าสงบลงไปอีกเพราะลงไปก็เป็นอีก ผมนั่งได้พอชำนาญไม่เมื่อยเหมือนตอนแรกๆ ทนเจ็บได้จนไม่รู้สึกแต่มาเจอแบบนี้ตันครับและผมก็ไม่ได้พยายายฝืนบังคับให้สงบด้วย เวลานั่งก็ไม่ได้สนใจนิมิตอะไรๆเลย เป็นเพราะอะไรครับ
4ปีแล้วครับ ยังแก้ไม่ได้ อาการนี้ได้มาจากตอนบวชครับ บวชอยู่8เดือน เลยมีโอกาสศึกษาเลยเลือกนั่งสมาธิ พอลาสิกขาออกมาก็ทำงาน แต่เน้นเริ่มมากำหนดรู้เอาอารมณ์ตัวเองมาพิจารณาแทนครับ เพราะเลิกงานดึกงานก็เครียดเพราะต้องควบคุมงาน ให้ตรงตามแผนงาน เพราะถ้างานไม่เสร็จทันกำหนดก็โดนปรับมีผลต่อตำแหน่ง ต้องอยู่ในสถานการณ์จริง หลวงพี่ครับผมฝึกดูใจ(รู้)ตัวเองอยู่ ควบคู่กับการกำหนดลมหายใจ และตอนนี้ปัจจุบันเวลานั่งสมาธิเวลาลมหายใจเริ่มหายผมจะรู้สึกว่ามันไม่หายแต่มันเบาลงๆแต่ละเอียดกว่าเดิมจากที่หายไปยังรู้สึกในตอนที่หายลงไปอีกได้ บางทีนอนทำเอาก็รู้สึกแค่หัวใจมัน เต้นตุ๊บๆ รู้อยู่แค่นั้นมันเบามากๆ และอยู่ได้นานกว่าเดิมมาก ผมไม่สนใจเรื่องฤทธิ์เดชอะไรเท่าไรครับ ผมเห็นแนวทางแต่ยังไปไม่ค่อยถูกครับที่ศึกษามาเอง
ก็มาได้ประมาณนี้ครับ
โชคดีตอนบวชได้หลวงพี่ท่านแนะนำและฝึกเรื่องดูใจ(รู้)มาด้วยของ
หลวงปู่ดูลย์ อตุโล แต่ตอนนี้ท่านออกปฏิบัติธรรมเลยไม่รู้จะปรึกษาผู้รู้ท่านใด บางที่เขาบอกให้ไปรับขันท์ฝึกกรรมฐาน ผมไม่แน่ใจเลยไม่ตาม
เรื่องมันอาจจะยาวซักหน่อย แต่อยากขอความเมตตาจากพระอาจารย์ช่วยหาทางแก้ไขให้ด้วยครับ
...แต่หลวงพี่ท่านเคยบอกผมมาว่าสติยังอ่อนอยู่...???...ตอนเป็นครั้งแรกครับ ท่านบอกให้รักษาศีลให้ดีด้วยเป็นคำแนะนำตอนสมัยที่บวชอยู่ครับ
<!-- / message --><!-- sig -->