เหนื่อยใจเหลือเกินค่ะ

[dna]

กราบนมัสการแม่ชีค่ะ

แม่ชีค่ะ หนูอยากทราบว่าชาติพบที่แล้วหนูเกิดเป็นอะไรค่ะ ทำกรรมหนักอะไรไว้บ้าง

ชาตินี้พ่อกับแม่หนูแยกทางกัน พ่อมีแม่ใหม่ แม่มีพ่อใหญ่ หนูกับน้องอยู่กับพ่อค่ะ ตอนนี้มีครอบครัวแล้ว แต่ไม่ได้แยกไปอยู่ข้างนอกค่ะ แล้วตอนนี้มีลูกแล้วด้วยค่ะ 1 คนเป็นผู้หญิงค่ะ หนูไม่มีความสุขเลยค่ะ ทั้งที่บ้านและที่ทำงาน หนูไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้เลยค่ะ แต่ไม่รู้จะไปไหน เป็นห่วงพ่อก้อห่วงค่ะ ไหนจะเป็นห่วงลูกที่ให้แม่เลี้ยง (ภรรยาพ่อ) เลี้ยงอยู่อีก เค้าไม่ค่อยถูกกันหรอกค่ะกับหนู ทะเลาะกันมาเรื่อยๆ เหนื่อยใจเหลือใจค่ะ

หนูอยากทราบจริงๆ ค่ะว่า ชาตพบที่แล้วหนูทำเวรทำกรรมอะไรไว้นักหนา ชาตินี้จึงต้องทกข์ใจอยู่เช่นนี้

การนั่งสวดมนต์โดยที่ไม่ได้พนมมือ ทำได้หรือไม่ค่ะ แล้วบาปหรือไม่ค่ะ

รบกวนแม่ชีช่วยตอบหนูด้วยนะคะ
ขอขอบพระคุณมากค่ะ
อัญญรัตน์

[แม่ชีณัฐทิพย์]

กราบนมัสการแม่ชีค่ะ

แม่ชีค่ะ หนูอยากทราบว่าชาติพบที่แล้วหนูเกิดเป็นอะไรค่ะ ทำกรรมหนักอะไรไว้บ้าง

ชาตินี้พ่อกับแม่หนูแยกทางกัน พ่อมีแม่ใหม่ แม่มีพ่อใหญ่ หนูกับน้องอยู่กับพ่อค่ะ ตอนนี้มีครอบครัวแล้ว แต่ไม่ได้แยกไปอยู่ข้างนอกค่ะ แล้วตอนนี้มีลูกแล้วด้วยค่ะ 1 คนเป็นผู้หญิงค่ะ หนูไม่มีความสุขเลยค่ะ ทั้งที่บ้านและที่ทำงาน หนูไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้เลยค่ะ แต่ไม่รู้จะไปไหน เป็นห่วงพ่อก้อห่วงค่ะ ไหนจะเป็นห่วงลูกที่ให้แม่เลี้ยง (ภรรยาพ่อ) เลี้ยงอยู่อีก เค้าไม่ค่อยถูกกันหรอกค่ะกับหนู ทะเลาะกันมาเรื่อยๆ เหนื่อยใจเหลือใจค่ะ

หนูอยากทราบจริงๆ ค่ะว่า ชาตพบที่แล้วหนูทำเวรทำกรรมอะไรไว้นักหนา ชาตินี้จึงต้องทกข์ใจอยู่เช่นนี้

การนั่งสวดมนต์โดยที่ไม่ได้พนมมือ ทำได้หรือไม่ค่ะ แล้วบาปหรือไม่ค่ะ

รบกวนแม่ชีช่วยตอบหนูด้วยนะคะ
ขอขอบพระคุณมากค่ะ
อัญญรัตน์

เจริญธรรม...

อย่าท้อใจไปเลย ในโลกนี้ไม่มีใครมีความสุขและมีความทุกข์ตลอดทั้งวันและทั้งคืนนะ อย่าพะวงกับอดีตชาติอันไกลโพ้นเลย ถึงรู้ก็กลับไปแก้ไขมันไม่ได้แล้ว

สิ่งที่สำคัญในตอนนี้คือ "ทำใจ" รวมทั้งเตรียมใจในการที่จะแก้ไขกับปัญหาที่เกิดขึ้นในตอนนี้เถอะ

อยู่กับพ่อแล้วไม่ถูกกับคนใหม่หรือเมียใหม่ของพ่อ นั่นมันก็เป็นเรื่องธรรมดาอีกนั่นแหละ จะไปไหนก็ไปไม่ได้ เกิดความห่วงสารพัด

เอาอย่างนี้ เลิกคิดที่จะไปจากพ่อจากแม่ใหม่ก่อนแล้วกัน

หันกลับมาฝึกจิตของตนให้ทนกับสิ่งที่ไม่ชอบใจ
"โดนกระทบแต่ไม่กระเทือน"

เพราะในโลกนี้ยังไม่มีใครเลือกที่ๆชอบใจ ถูกใจได้ทั้งหมดเลยนะ
อยู่ที่ไหนมันก็เจอกับสิ่งที่ไม่พึงพอใจทั้งนั้น

ทำหน้าที่ของลูกที่ดีกับพ่อและแม่ใหม่น่าจะดีนะ เพราะท่านก็ยังเลี้ยงดูลูกของเราให้แก่เรา ก็นับว่าท่านยังมีสามัญสำนึกที่ดี
คนดีอย่างนี้หนูจะหนีไปหรือ?

ทำดีกับแม่ใหม่ให้ลูกของเราดู ลูกของเราเห็นก็จะศรัทธาในตัวเราด้วย
อย่างน้อยก็ปลูกฝังความกตัญญูและความนอบน้อมให้เกิดในจิตใจของลูกหนูตั้งแต่เด็กนะ

หากเราก้าวร้าวแม่ใหม่ให้ลูกดู อีกหน่อยลูกของหนูก็จะทำเช่นนั้นกับหนู ผลกรรมก็จะเกิดกับลูกของหนูโดยมีหนูเป็นตัวอย่าง

หันกลับมาดูหนูก็แล้วกัน หนูตำหนิผู้มีพระคุณ คือพ่อและแม่ของหนู จึงทำให้ชีวิตของหนูเป็นเช่นนี้
การตำหนิพ่อแม่จะทำให้เกิดผลกรรมหนัก คือ ผิดหวัง อกหักตลอดชีวิต คิดอะไรไม่สมหวัง ครอบครัวขาดความอบอุ่น เสียทรัพย์ เป็นโรคร้ายที่หมอรักษาไม่ได้

หายใจเข้าปอดลึกๆหลายๆครั้ง ทำใจให้สบาย จงอยู่กับสิ่งที่หนูอยากหนีต่อไปเถอะ เพราะไม่นานพ่อแม่ใหม่ ตัวหนูและลูก ก็จะจากกันไปโดยไม่มีวันได้พบเจอกันอีก

ทำตอนนี้ให้ดีที่สุด น่าจะดีกว่านะ วันนี้ที่หนูทำดีจะส่งผลตอบในวันต่อๆไป

อย่ามัวแต่ทุกข์ใจไปเลย ใครๆก็ช่วยเราไม่ได้เท่ากับเราต้องช่วยตัวเอง เปลี่ยนผู้อื่นก็ไม่ได้ เปลี่ยนตัวเองง่ายกว่า
และดีกว่า

แต่ถ้าเปลี่ยนตัวเองไม่ได้ ก็อย่าหวังว่าใครจะเปลี่ยนมาให้ได้ดังใจเราเลย

แม่ชีเอาใจช่วยให้หนูทำได้และขอให้หนูหมดทุกข์โดยไวค่ะ

ส่วนเรื่องการสวดมนต์แล้วไม่ได้พนมมือนั้นก็ไม่ผิดและไม่แปลก ท่องสวดมนต์ในใจได้ทุกขณะที่ว่างจากการทำงาน
ไม่ว่าจะสวดที่ใดนั้น ได้ทั้งนั้น เพราะมันจะทำให้หนูคลายกังวล และจะจำบทสวดมนต์ได้ขึ้นใจ

สวดมนต์อยู่แล้วทุกข์มันจะเข้ามาแทรกตอนไหนล่ะ? เอ้า...ว่างก็สวดเข้าไป จะได้หายทุกข์ใจนะ

ธรรมะสวัสดี สาธุ!!!
(bb-flower(bb-flower(bb-flower

[dont_worry]

เวลาเครียดๆ เราชอบหันไปมองคนที่แย่กว่าเรา ซวยกว่าเรา ซึ่งมีเยอะมากๆ
เราเคยดูสัมภาษณ์ผู้หญิงอิรัก เวลานอนนี่นอนไม่ได้ต้องกินยานอนหลับทุกวันนะคะ
ต้องอยู่แต่ในบ้าน มือต้องถือปืน(อาก้า)ตลอดเวลา
ต้องคอยปกป้องลูกเล็กๆเพียงลำพัง เพราะสามีตาย
นอนๆอยู่ก็ไม่รู้ว่าจะมีระเบิดมาลงเมื่อไหร่ อดๆอยากๆ
กลัวจะไม่ใครมาข่มขืน กลัวว่าจะมีใครมาทำร้ายลูกตัวเองหรือเปล่า สารพัดฯลฯ

ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้คุณ dna นะคะ ขอให้ผ่านทุกอย่างไปได้ด้วยดี
ขอให้ทุกอย่างลงเอยด้วยดีค่ะ

[dna]

ขอขอบพระคุณมากค่ะ ที่เข้ามาช่วยตอบคำถามให้หนู
หนูจะพยายามทำให้ได้อย่างที่แม่ชีบอกค่ะ


แม่ชีบอกว่า อย่าท้อใจไปเลย ในโลกนี้ไม่มีใครมีความสุขและมีความทุกข์ตลอดทั้งวันและทั้งคืนนะ อย่าพะวงกับอดีตชาติอันไกลโพ้นเลย ถึงรู้ก็กลับไปแก้ไขมันไม่ได้แล้ว
หนูอยากรู้จริงๆ ค่ะ แม่ชีบอกหน่อยได้มั้ยค่ะ หนูรับได้ค่ะ

ขอบพระคุณค่ะ
อัญญรัตน์

[vnss]

คนที่พิการจากอุบัติเหตุโชคร้ายกว่าเราอีกนะ เรายังดีที่ยังมีสองมือสองขากับอีก 1 สมองไว้ใช้งานนะคะ มีเหมือนกันที่เครียด ๆ ก็หาหนังสือธรรมะอ่าน ก็พอช่วยได้ ทำบุญบ่อย ๆ ก็ช่วยได้เหมือนกันนะ

[vnss]

สันติ รุ่งนาสวน อายุ ๓๒ ปี เป็นอัมพาตค่อนตัวตั้งแต่ราวนมลงมาถึงปลายเท้า จากอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ชนกับรถยนต์ เมื่อปี ๒๕๔๐ เล่าว่า หลังประสบอุบัติเหตุ ต้องนอนอยู่กับบ้านมีแม่คอยดูแลนานถึง ๖ ปี มีความรู้สึกว่าอยู่ไปวันๆ ไม่คิดถึงอนาคต เพราะทำอะไรไม่ได้ ซ้ำยังเป็นภาระให้คนอื่น เคยคิดอยากตายจะได้ไม่ต้องทุกข์ทรมาน

คำเจน แดงสวัสดิ์ อายุ ๔๔ ปี เป็นอัมพาตค่อนตัว จากอุบัติเหตุรถชน ต้องพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน ๖ ปีเต็ม โดยไม่ได้ทำอะไรเลย เล่าว่า เมื่อก่อนเป็นช่างศิลป์ ทำโมเดลหุ่น จำลองบ้านและอาคาร หลังจากประสบอุบัติเหตุร่างการทำงานไม่ได้ ต้องนอนรอวันตาย รู้สึกท้อแท้ที่ต้องเป็นภาระให้ลูกเมีย
http://www.tddf.or.th/tddf/pwdlife/detail.php? (http://www.tddf.or.th/tddf/pwdlife/detail.php?id=00001&disid=02&disname=%BE%D4%A1%D2%C3%B7%D2%A7%C3%E8%D2%A7%A1%D2%C2-%E3%AA%E9%E0%A1%E9%D2%CD%D5%E9%E0%A2%E7%B9)

[vnss]

http://www.tddf.or.th/tddf/pwdlife/detail.php? (http://www.tddf.or.th/tddf/pwdlife/detail.php)

ลุงหรอย บันนัดสำโรง เล่าว่า เมื่อ ๒๕ ปีก่อน มีอาชีพขับรถสามล้อเครื่อง มีชีวิตครอบครัวที่พร้อม จนเมื่อปี ๒๕๒๖ ได้รับอุบัติเหตุถูกคนเมาขับรถฝ่าไฟแดงมาชนรถสามล้อขณะกำลังส่งผู้โดยสาร และกระเด็นออกนอกรถ ถูกรถทับอีกที มีอาการหลังหัก สะโพกแตก หูแตก ต้องอยู่โรงพยาบาลราชวิถี และผ่าตัดหลังเรียงกระดูกหลังใหม่ และผ่าตัดขาทั้งสองข้าง เพราะติดเชื้อ ทำให้ภรรยาทิ้งลุงไว้ที่โรงพยาบาลไม่มาเยี่ยมอีกเลย จึงคิดว่าชีวิตไม่เหลืออะไรแล้ว หลังผ่าตัดขา จึงไม่มีกำลังใจ ไม่อยากมีชีวิตอยู่ ผมร่วงกินข้าวไม่ได้ เบื่ออาหาร จนหมอต้องให้อาหารทางสายยาง แผลเริ่มติดเชื้อ แผลแตก ไข้ขึ้นสูงอยู่ตลอด ต้องรักษาและผ่าตัดซ้ำแล้วซ้ำอีกถึง ๔๘ ครั้ง

หมอใช้วิธีบำรุงให้ร่างกายแข็งแรงด้วยการกินไข่วันละ ๑๒ ฟอง กินแบรนด์ซุปไป ๘๐ โหล เพื่อที่จะได้แข็งแรงและสามารถทรงตัวลุกขึ้นนั่งได้ ต้องนอนอยู่โรงพยาบาลนานถึง ๑๕ ปี ลุงไม่อยากมีชีวิตอยู่ถึงขนาดแอบฆ่าตัวตายไป ๕ ครั้ง แต่ทุกครั้งหมอกับพยาบาลช่วยได้ และเอาลุงไปพักอยู่ในห้องที่มีคนมากๆ มีลูกกรง และอยู่ใกล้ตา ความรู้สึกตอนนั้นคิดอย่างเดียวคืออยากตาย เพราะทรมานเหลือเกินที่เคยเดินได้แล้วมาเดินไม่ได้ ไม่อยากเจอหน้าผู้คน แถมน้องเขยก็มาตายเพราะเมาเหล้าแล้วขับมอเตอร์ไซค์ไปชนคนอื่น จนปี ๒๕๔๙ ลูกชายคนเดียวที่มีอยู่ก็มาตายเพราะอุบัติเหตุรถคว่ำ เหมือนตอกย้ำให้รู้สึกว่าอยู่ไปทำไม ชีวิตไม่เหลือใครแล้วจริงๆ แต่หมอและพยาบาลก็พยายามปลอบใจ บอกให้ลุงลุกขึ้นสู้อีกครั้ง ในเมื่อไม่มีขา แต่ยังมีแขน

หลังจากนั้น ก็เอาคนตาบอดมาอยู่กับลุง ให้เขามาเป็นขาให้ เข็นรถให้ แล้วให้ลุงเป็นตาให้คนตาบอด ด้วยการบอกทางให้ ทำให้รู้สึกดีขึ้น ร่างกายเริ่มแข็งแรง กล้าออกเผชิญหน้ากับคนข้างนอก หลังจากนั้น หมอพาไปฝึกอาชีพเพื่อจะได้มีอาชีพช่วยเหลือตนเองได้ ตอนนี้มีรายได้เพียงเล็กน้อย จากงานฝีมือที่ทำขาย ได้เงินมาก็เอามาดูแลตัวเอง และแม่ซึ่งอายุ ๗๗ ปี แต่ก็ต้องสู้กันต่อไป ลุงหรอยได้ฝากบอกว่า คนที่ดื่มหรือเมาอย่าขับรถเลย เพราะถนนมีไว้ให้รถวิ่ง ถ้าไม่มีสติพอที่จะขับรถได้ อาจทำให้คนอื่นได้รับอุบัติเหตุไปด้วย

เมื่อเกิดอุบัติเหตุก็เกิดการสูญเสีย ถ้าเสียชีวิตเลยครอบครัวก็เสียใจ แต่ถ้าต้องมีชีวิตอยู่แล้วพิการ ชีวิตที่เหลือของคนคนนั้น ก็เหมือนชีวิตที่จบเหมือนกัน เพราะอาจจะไม่เหลืออะไรเลย นอกจากความพิการ ซึ่งเป็นเรื่องที่เจ็บปวดและทรมานมากกว่าจะทำใจให้ยอมรับ


แค่ได้ฟังว่าต้องผ่าตัดถึง ๔๕ ครั้ง ก็รู้เลยว่าต้องทรมานมาก ๆ แล้วยังเสียลูกชาย เสียขาทั้งสองข้างและสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง เรายังดีที่ยังมีขาไว้วิ่งเล่น...ใครที่ท้อใจอยู่ก็ลุกขึ้นมาสู้เถอะค่ะ เชื่อเถอะว่า...ปัญหาที่เรา ๆ เจอกัน คนอื่น ๆ ในโลกเขาได้เคยเจอมาก่อนแล้ว....สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วบอกกับตัวเองว่า......เรื่องแค่นี้....ไม่ทำร้ายจิตใจฉันได้หรอก

[ยี่เข่ง]

อนุโมทนา สาธุค่ะ

[หนูนานา]

ขอเป็นกำลังใจให้คุณอีกคนนะค่ะ อย่างน้อยคุณก็มีเพื่อนนะ เวลาคุณไม่สบายใจ หรือทุกข์ใจก็ปรับทุกข์ได้นะค่ะ หรือดิฉันก็ได้ค่ะ สู้สู้ค่ะ