paang
31-01-2007, 06:17 AM
http://radiothailand.prd.go.th/suphanburi/index_files/Pra1.jpg
พระสองรูปทะเลาะกันขั้นรุนแรง จนถึงเลือดตกยางออก เพราะมีการใช้กำลังตีศีรษะกันจนหัวแตก พระที่ถูกตีนั้นไปฟ้องสมเด็จฯ ว่าพระรูปหนึ่งตีท่านจนศีรษะแตก อยากให้สมเด็จฯ ซึ่งเป็นผู้ปกครองลงโทษ แต่สมเด็จฯ ท่านกลับ พูดว่า ก็คุณตีเขาก่อนนี่
พระรูปนั้นงง ได้เรียนว่า ผมไม่ได้ตีเขาก่อน เขาตีผมก่อนต่างหาก แต่สมเด็จฯ ก็ยังยืนกรานอยู่เช่นเดิม ทำให้พระลูกวัดรูปนั้นไม่พอใจมาก คิดว่าสมเด็จฯ ไม่ยุติธรรม ตัดสินผิดไปจากหลักความเที่ยงธรรม จึงไปฟ้องท่านสมเด็จพระวันรัต(เซ่ง) แห่งวัดอรุณฯ สมเด็จฯเซ่ง ท่านได้ถามสมเด็จฯ ว่าท่านรู้ได้อย่างไรว่าพระรูปนี้ตีพระรูปนั้นก่อน
สมเด็จฯ ท่านตอบว่า รู้ได้ตามพุทธฎีกาที่ว่า เวรไม่ระงับเพราะการจองเวร เวรต่อเวรมันตอบแทนกัน
สมเด็จฯเซ่ง ได้ยินดังนั้น ก็จนด้วยเกล้า และเห็นด้วยกับสมเด็จฯ จึงให้จัดการระงับเหตุอธิกรณ์ไปให้เสร็จสิ้น
สมเด็จฯ ท่านสั่งสอนพระทั้งสองรูปนั้นมิให้จองเวรกัน แล้วให้เงินทำขวัญแก่พระที่ถูกตี แล้วท่านกล่าวว่า
ท่านทั้งสองไม่ผิด ฉันเป็นผู้ผิดเอง เพราะฉันปกครองไม่ดี
แสดงถึงน้ำใจของท่านที่มีต่อพระลูกวัดนั้นมากด้วยเมตตา แทนที่ท่านจะโทษพระที่ตีเขา ท่านกลับมาโทษตัวเอง น้ำใจเมตตาปรานีนั้นมีมากเหลือประมาณ
ที่มา หนังสือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ โต พฺรหฺมรํสี (ประวัติที่น่าสนใจของหลวงพ่อโต แห่งวัดระฆัง ผู้มีชื่อเสียง และมีเมตตาธรรมอันสูงยิ่ง)
พระสองรูปทะเลาะกันขั้นรุนแรง จนถึงเลือดตกยางออก เพราะมีการใช้กำลังตีศีรษะกันจนหัวแตก พระที่ถูกตีนั้นไปฟ้องสมเด็จฯ ว่าพระรูปหนึ่งตีท่านจนศีรษะแตก อยากให้สมเด็จฯ ซึ่งเป็นผู้ปกครองลงโทษ แต่สมเด็จฯ ท่านกลับ พูดว่า ก็คุณตีเขาก่อนนี่
พระรูปนั้นงง ได้เรียนว่า ผมไม่ได้ตีเขาก่อน เขาตีผมก่อนต่างหาก แต่สมเด็จฯ ก็ยังยืนกรานอยู่เช่นเดิม ทำให้พระลูกวัดรูปนั้นไม่พอใจมาก คิดว่าสมเด็จฯ ไม่ยุติธรรม ตัดสินผิดไปจากหลักความเที่ยงธรรม จึงไปฟ้องท่านสมเด็จพระวันรัต(เซ่ง) แห่งวัดอรุณฯ สมเด็จฯเซ่ง ท่านได้ถามสมเด็จฯ ว่าท่านรู้ได้อย่างไรว่าพระรูปนี้ตีพระรูปนั้นก่อน
สมเด็จฯ ท่านตอบว่า รู้ได้ตามพุทธฎีกาที่ว่า เวรไม่ระงับเพราะการจองเวร เวรต่อเวรมันตอบแทนกัน
สมเด็จฯเซ่ง ได้ยินดังนั้น ก็จนด้วยเกล้า และเห็นด้วยกับสมเด็จฯ จึงให้จัดการระงับเหตุอธิกรณ์ไปให้เสร็จสิ้น
สมเด็จฯ ท่านสั่งสอนพระทั้งสองรูปนั้นมิให้จองเวรกัน แล้วให้เงินทำขวัญแก่พระที่ถูกตี แล้วท่านกล่าวว่า
ท่านทั้งสองไม่ผิด ฉันเป็นผู้ผิดเอง เพราะฉันปกครองไม่ดี
แสดงถึงน้ำใจของท่านที่มีต่อพระลูกวัดนั้นมากด้วยเมตตา แทนที่ท่านจะโทษพระที่ตีเขา ท่านกลับมาโทษตัวเอง น้ำใจเมตตาปรานีนั้นมีมากเหลือประมาณ
ที่มา หนังสือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ โต พฺรหฺมรํสี (ประวัติที่น่าสนใจของหลวงพ่อโต แห่งวัดระฆัง ผู้มีชื่อเสียง และมีเมตตาธรรมอันสูงยิ่ง)