สงครามธรรมชาติffice:office" /><O:p></O:p>
พระครูสุนทรธรรมโสภณ<O:p></O:p>
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สาขาวิชาการศึกษา
ความนำ<O:p></O:p>
คำว่าสงคราม มีความหมายถึงการต่อสู้กันมีแพ้ มีชนะ ก่อให้เกิดการสูญเสียล้มตาย มีการสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินเกิดขึ้น เพราะเมื่อได้ยินคำว่าสงครามใครฟังแล้วก็ผวา ไม่ว่าจะเป็นสงครามขนาดน้อยขนาดใหญ่อย่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ของกลุ่มประเทศพันธมิตร อันมีสหรัฐอเมริกาเป็นแกนนำ ทำให้มีการสูญเสียชีวิตทหารไปมากถึง 5,152,115 คน บาดเจ็บมากถึง 12,831,044 คน รวมการสูญเสียชีวิตทหารไปมากถึง 22,104,203 คน (เฉพาะทหารสหรัฐอเมริกา เสียชีวิตไปมากถึง 126,000 คน บาดเจ็บ 234,300 คน ถูกจับเป็นเชลยศึก 4,500 คน รวมทั้งสิ้นที่สูญเสียชีวิตกำลังทหารไปมากถึง 364,800 คน) และกลุ่มมหาอำนาจกลาง เสียชีวิตไปมากถึง 87,500 คน สูญหายไปมากถึง 15,404,477 คน รวมทั้งสองฝ่ายมีทหารเสียชีวิตไปมากถึง 3,386,200 คน รวมการสูญกำลังพลไปทั้งสิ้นมากถึง 37,508,686 คน <O:p></O:p>
ที่นี้ลองมาดูยอดการสูญเสียของสงครามโลกครั้งที่สองฝ่ายพันธมิตรเสียชีวิตในสนามรบมากถึง 11,371,281 คน(เฉพาะทหารสหรัฐอเมริกาเสียชีวิตในสนามรบ 292,131 คน เสียชีวิตจากสาเหตุอื่น 115,187 คน บาดเจ็บ 671,801 คน และถูกจับเป็นเชลย 139,709 คน) และฝ่ายอักษะ ทหารเสียชีวิตไปมากถึง 5,328,494 คน นี้เป็นเพียงความสูญเสียชีวิตของทหาร ยังไม่รวมไปถึงการสูญเสียทรัพย์สิน ผลกระทบที่ไปทำลายสิ่งแวดล้อมเพราะสารกัมมันตภาพรังสีจากอาวุธของทั้งสองฝ่ายที่มุ่งทำลายล้างกันซึ่งประเมินเป็นเงินตราไม่ได้<O:p></O:p>
แม้สงครามขึ้นที่อ่าวเปอร์เซียระหว่างอภิมหาอำนาจสหรัฐผู้กระหายสงครามกับอภิมหาอำนาจผู้มีน้ำมันอันดับสองของโลกอย่างอีรัก เหตุผลลึก ๆ เพราะสหรัฐอเมริกาไปแย่งทรัพยากรน้ำมันเขา เมื่อไม่ยอมก็หาเหตุ สร้างเงื่อนไขต่าง ๆ เพื่อทำสงครามกัน เกิดการต่อสู้ทำสงครามกันขึ้นเหมือนนิทานแม่เสือกับลูกแกะเพราะเสือมันหาเรื่องจะกินลูกแกะอยู่แล้ว ฉันใดเรื่องนี้ก็ฉันนั้น การทำสงครามย่อมต้องเกิดการสูญเสียทั้งชีวิตและทรัพย์สิน ตามที่เป็นข่าวไปทั่วโลกแล้วนั้น แต่คนส่วนใหญ่ได้รับข่าวจากสายตะวันตกและเชื่อตามทั้งหมดจึงเห็นว่าสหรัฐเป็นเทวดาจะไปโปรดชาวอีรัก แต่ความจริงมันเป็นยักษ์ที่กระหายเลือด จะไปกินทรัพยากรธรรมชาติน้ำมันเขาโดยแท้นี่เอง ต่อมาด้วยความแค้นและกระหายผลประโยชน์จึงตามไปโค่นล้มประธานาธิบดี ซัดดัม ฮุสเซน แห่งอีรัก และมีการเข่นฆ่ากัน อย่างไม่มีวันจบสิ้นจนถึงปัจจุบันนี้ ถึงแม้คณะรัฐบาลของซัดดัมจะล้มไป แต่ความพ่ายแพ้จะตกเป็นของรัฐบาลของนายบุช แห่งอเมริกา และนายแบลร์แห่งอังกฤษ จอมซาตานของโลกแห่งยุคสมัย ประชาชนต้องอยู่อย่างหวาดผวา มีการลอบฆ่า ลอบวางระเบิด มีระเบิดแบบพลีชีพเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน และไม่มีท่าทีว่าจบลงง่าย ๆ ผู้ชนะย่อมก่อภัย ผู้แพ้ก็ผูกอาฆาต จองเวร เพราะหากเวรไประงับด้วยวิธีที่จองเวรจะไม่มีทางจบสิ้น หลักที่ถูกต้อง คือเวรจะระงับได้เพราะวิธีที่ไม่จองเวร ไม่เชื่อก็ลองตามพิสูจน์กันไปอีกสอง สามชาติก็ได้ ใครจะอยู่พิสูจน์เชิญ แต่ผู้เขียนไม่ขออยู่ด้วย<O:p></O:p>
เป็นอันว่าเมื่อเกิดสงคราม ต้องมีการล้มตายสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินเกิดขึ้น ด้วยประการฉะนี้ คำว่าสงครามธรรมชาติ ก็เพราะว่ามนุษย์เรากำลังต่อสู้ภัยธรรมชาติ เกิดการล้มตาย เกิดการสูญเสีย ไม่ว่าเป็นการสูญเสียเพราะลมพายุ เพราะน้ำท่วม น้ำพัดพา เกิดแผ่นดินไหว อุณหภูมิสูงอากาศร้อนจัด ตามที่เราได้รู้จากสื่อแขนงต่าง ๆ อยู่แล้วนั้น โดยนัยอย่างนี้ผู้เขียนขออนุญาตให้ความหมายว่าเป็นสงคราม เหตุเพราะมีการสูญเสีย ล้มตายเกิดขึ้นตามมา แม้แต่เกิดการล้มตายเพราะเทศกาลประเพณีต่าง ๆ ผู้เขียนให้คำว่าสงครามประเพณี คือมีคนตายครั้งละเป็น 1,000 คนและบาดเจ็บครั้งละ 40,000 50,000 คน จำนวนมากกว่าสงครามธรรมดาสมัยใหม่ในยุคไฮเท็ค (hi-tech) เสียอีก ท่านผู้อ่านลองพิจารณาดู<O:p></O:p>
ในรอบ 40 50 ปี อุณหภูมิจะเพิ่ม 4-5 องศาเซลเซียส แสดงให้เห็นว่าโลกของเรามีอุณหภูมิเพิ่มขึ้นเป็นเหตุให้น้ำแข็ง ที่ขั้วโลกเกิดการละลายตัวมากขึ้น ส่งผลให้น้ำท่วมเร็ว รังสี (U.V) อุลตร้าไวโอเล็ต ลงสู่โลกได้มาก กระทบผิวหนังของมนุษย์มากขึ้น อาจเกิดโรคมะเร็งผิวหนังง่าย ๆ อย่าพูดนะว่าเคยตากแดดมาสมัยปู่ย่าตายายแล้วไม่เห็นเป็นอะไร ก็เพราะแดดทุกวันนี้กับแดดสมัยก่อนไม่เหมือนกัน<O:p></O:p>
สงครามธรรมชาติ<O:p></O:p>
พอพูดถึงสงครามธรรมชาติ หมายถึงมนุษย์ต้องต่อสู้กับภาวะทางธรรมชาติ ต่อสู้กับภัยที่เกิดจากธรรมชาติ ความจริงแล้วหากมองกันให้ลึกโดยละเอียดแล้วมนุษย์เราก็ต้องต่อสู้กับภัยธรรมชาติอยู่แล้ว อย่างธรรมชาติ คือ ความเกิด แก่ เจ็บ และความตาย แต่นี่เป็นธรรมชาติที่มีประจำกับชีวิตของการเกิด คนทั้งหลายมองไม่เห็นว่าเป็นภัยธรรมชาติและไม่รู้สึกว่าต้องต่อสู้ แต่ความจริงเราต่อสู้จนกว่าชีวิตจะรอดผ่านพ้นไปแต่ละวันมิใช่เรื่องง่าย เหตุนั้นความจริงในตัวเราก็ต้องมีการต่อสู้กับสงครามในตัวเราเองอยู่ตลอดเวลา หัวใจต้องเต้น ลมหายใจต้องหายใจอยู่ตลอดเวลา หากไม่หายใจหมายถึงความพ่ายแพ้ อันนี้เป็นการต่อสู้กับข้าศึกในตัวเราเอง ต่อไปจะมองออกไปนอกตัว เป็นต้นว่า ธรรมชาติที่เกิดความร้อนของอากาศ น้ำท่วม ฝนแล้ง ภูเขาถล่ม แผ่นดินไหว เป็นสิ่งที่มาทำลายชีวิตและทรัพย์สิน เป็นเหตุให้มีการสูญเสียเกิดขึ้น<O:p></O:p>
ความร้อนและความแห้งแล้งนอกจากการเกิดสารพิษในอากาศหรือเกิดการเปลี่ยนแปลงที่มีต่อคุณภาพอากาศแล้ว ในปัจจุบันยังพบว่าอุณหภูมิของอากาศที่ห่อหุ้มโลกไว้ได้ร้อนขึ้นกว่าแต่ก่อนประมาณ 0.6 องศาเซลเซียสและคาดว่าถ้ายังไม่มีมาตรการที่จะแก้ไขปัญหาความร้อนของอากาศแล้ว ในเวลาอีก 40 50 ปีข้างหน้าอากาศที่หุ้มห่อโลกอยู่จะร้อนขึ้นประมาณ 3-4 องศาเซลเซียส เช่นกัน ปรากฏการณ์ที่บรรยากาศโลกร้อนขึ้นนี้ เรียกว่า Greenhouse effect ซึ่งนอกจากจะก่อให้เกิดต่อมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ บนพื้นโลกแล้ว ความร้อนจะทำให้หิมะหรือน้ำแข็งที่จับตัวกันอยู่บริเวณขั้วโลกละลายกลายเป็นน้ำไหลลงสู่แหล่งน้ำ เช่น ทะเลและมหาสมุทร จะทำให้ระดับน้ำทะเลสูงขึ้น และไหลลงสู่แม่น้ำ ลำคลองในเมืองต่างๆ ของโลกและอาจเกิดน้ำท่วมอย่างกว้างขวางขึ้นในโลกได้<O:p></O:p>
ความร้อนและความแห้งแล้วเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกปี ในประเทศแถบทวีปอาฟริกา เช่น ประเทศเคนยา เอธิโอเปีย และโซมาลี เคยเป็นข่าวอยู่เสมอว่า เกิดความแห้งแล้งกันดาร เนื่องจากฝนไม่ตก ขาดแหล่งน้ำในการบริโภค และการเพาะปลูก ทำให้ไม่สามารถปลูกพืชพันธุ์ธัญญาหารได้ ต้องอพยพด้วยการเดินเท้านับเป็นระยะทางไกล ๆ เพื่อไปอาศัยในประเทศใกล้เคียง ซึ่งทำให้องค์การสหประชาชาติและนานาประเทศต้องเข้าไปช่วยเหลือด้วยการส่งอาหารและยาไปให้<O:p></O:p>
ในประเทศสหรัฐอเมริกาเองก็เคยเกิดเหตุการณ์อากาศร้อน และแห้งแล้งขึ้นหลายครั้ง ประมาณปี พ.ศ. 2525 เกิดอากาศร้อนจัดใน รัฐเท็กซัส ทำให้ประชาชน และสัตว์เลี้ยงเสียชีวิต เมื่อปี พ.ศ.2530 ก็เกิดภาวะอากาศร้อนและแห้งแล้งทำให้ผลผลิตทางเกษตรกรรมเสียหายนับพันล้านบาท<O:p></O:p>
เมื่อวันที่ 1-21 สิงหาคม 2546 ที่ผ่านมา เมื่อเกิดปรากฏการณ์คลื่นความร้อน อุณหภูมิสูงถึง39 องศาเซลเซียส(แค่นี้คงไม่ระคายผิวและไม่ตื่นเต้นสำหรับคนไทย) แต่ทำให้ประชากรชาวฝรั่งเศสล้มป่วยและตายไป 13,000 คน ประเทศอิตาลี มีคนตาย 2,000 คน เนเธอร์แลนด์ มีคนตาย 1,000 คน โปรตุเกส มีคนตาย 1,300 คน ที่สเปน มีคนตาย 100 คน และเยอรมัน มีคนตาย 30 คน <O:p></O:p>
สำหรับประเทศไทยก็ปรากฏว่าเกิดอากาศร้อนอบอ้าว ในปี พ.ศ. 2545 อากาศร้อนจนให้ผู้สูงอายุเสียชีวิต นักโทษในเรือนจำเสียชีวิต เพราะความร้อน ประกอบกันกับสุขภาพไม่ค่อยดีอยู่ด้วย และฝนทิ้งช่วงอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน กล่าวคือ น้ำในเขื่อนภูมิพลและเขื่อนสิริกิติ์มีประมาณเหลืออยู่น้อยมาก โดยเฉพาะในภาคตะวันออกเฉียงเหนือจะได้รับความเดือดร้อนจากความร้อนและแห้งแล้งอยู่ทุกปี ทำให้ขาดน้ำอุปโภคบริโภค และน้ำที่จะใช้ในการเพาะปลูก แหล่งน้ำที่เคยมีอยู่ก็แห้งไม่พอใช้ ทางราชการต้องเข้าช่วยเหลือหาน้ำไปให้ใช้อยู่หลายปีติดต่อกัน รวมทั้งประชาชนในภาคอีสานก็ต้องอพยพเข้าไปหางานทำในจังหวัดอื่นๆ อยู่เป็นประจำโดยเฉพาะในกรุงเทพมหานคร ในปัจจุบันจึงต้องมีโครงการสำคัญหลายโครงการที่จะเข้าไปพัฒนาสิ่งแวดล้อมขึ้นเป็นพิเศษ เช่น โครงการอีสานเขียว โครงการสร้างงานในชนบท (กสช.) โครงการพัฒนาทุ่งกุลาร้องไห้ โครงการโขง ชี มูล และในยุคปัจจุบันนี้ (2546) รัฐบาลส่งเสริมผลิตภัณฑ์ของแต่ละหมู่บ้านและตำบล โดยใช้ชื่อโครงการว่า โครงการหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ เป็นอีกโครงการหนึ่งที่จะให้ประชากร ชาวบ้านอยู่ทำงานในท้องถิ่นของตนเอง ไม่ต้องอพยพ จากบ้านเกิดอันจะเป็นการสร้างความปึกแผ่น สร้างความเข้มแข็งของชุมชนไปพร้อมด้วย <O:p></O:p>
การเกิดภัยธรรมชาติ ภัยธรรมชาติที่มักเกิดขึ้นอยู่เป็นประจำทุกปีได้แก่ การเกิดน้ำท่วมหรือที่เรียกกันว่า อุทกภัย ซึ่งมักจะเกิดขึ้นในแถบประเทศที่มีมรสุมพัดผ่าน เช่น ประเทศอินเดีย บังคลาเทศ พม่า ไทย จีน ลาว เวียดนาม ฯลฯ เมื่อปี พ.ศ. 2531 ได้เกิดน้ำท่วมใหญ่ขึ้นในแถบบังคลาเทศ ทำให้บ้านเรือน พื้นที่ทำการเพาะปลูกเสียหายจำนวนมาก ในเดือนพฤศจิกายน ในปีเดียวกันก็ได้เกิดน้ำท่วมใหญ่ที่ภาคใต้ของประเทศไทย โดยเฉพาะที่อำเภอ พิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช กระแสน้ำที่พัดพาเอาท่อนซุง และดินโคลนมาจากภูเขาเข้าทำลายชีวิต บ้านเรือน และพื้นที่เพาะปลูกได้รับความเสียหายหลายพันล้านบาท ต้องอพยพประชาชนไปตั้งบ้านเรือนในที่แห่งใหม่ เนื่องจากดินที่ทลายลงมาทับถมจนไม่เหลือสภาพเดิมไว้เลย <O:p></O:p>
เมื่อวันที่ 3 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 เกิดพายุใต้ฝุ่นที่มีความรุนแรงมากขึ้นในภาคใต้ของของประเทศไทย บริเวณจังหวัดประจวบคิริขันธ์ และจังหวัดชุมพร โดยเฉพาะที่อำเภอท่าแซะและอำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร ทำให้บ้านเรือนพังทลาย สวนยางพารา และสวนผลไม้เสียหายมากรวมทั้งชาวประมงต้องสูญเสียเรือประมงนับร้อยลำ และลูกเรือประมงราว 1000 คน ต้องเสียชีวิตและสูญหายไปในทะเล ประชาชนนับจำนวนหลายพันคนต้องขาดอาหารและน้ำ และไม่มีงานทำ รัฐบาลต้องเข้าไปให้ความช่วยเหลือและบูรณะพื้นฟูสิ่งแวดล้อมและอาชีพอย่างเร่งด่วน และในปี พ.ศ.2544 เกิดภาวะน้ำท่วมอย่างฉับพลันที่บ้านน้ำก้อ จ.เพชรบูรณ์ ทำลายชีวิตและทรัพย์สินไปเป็นจำนวนมาก<O:p></O:p>
นอกจากการเกิดน้ำท่วมและพายุทำลายบ้านเรือน ชีวิตและทรัพย์สินแล้ว ระหว่างปี พ.ศ. 2532 2534 ก็นับว่าเป็นปีที่เกิดแผ่นดินไหวสร้างความเสียหายมากที่สุด เช่น การเกิดแผ่นดินไหวในประเทศรัสเซียและสหรัฐอเมริกา ในประเทศไทยเองก็ได้เกิดแผ่นดินไหวขึ้นในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ แต่ก็ไม่รุนแรงที่จะก่อให้เกิดความเสียหายเช่นในประเทศรัสเซียและสหรัฐอเมริกา และเมื่อต้นปี พ.ศ. 2537 ได้เกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรงที่เมือง ลอสแองเจลีส ในประเทศสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังเกิดน้ำท่วมและการไหลของดินโคลนอย่างรุนแรงในรัฐอื่นๆ อีก ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายอย่างมาก<O:p></O:p>
<O:p> </O:p>
ด้านแผ่นดินไหว<O:p></O:p>
แผ่นดินไหว เป็นภัยธรรมชาติอย่างหนึ่ง เกิดจากการปลดปล่อยพลังงานใต้พิภพ ทำให้เกิดภูเขาไฟระเบิด แผ่นดินเลื่อน ถล่ม และเกิดจากน้ำมือของมนุษย์ เช่น ระเบิดนิวเคลียร์ ในส่วนภาคเหนือของไทยที่เกิดแผ่นดินไหวขนาด 3-4 ริกเตอร์ และที่เกิดขนาดใหญ่ที่สุด ที่บันทึกไว้ได้ 5-6 ริกเตอร์ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2518 ที่อำเภอท่ายาง จังหวัดตาก<O:p></O:p>
สถิติแผ่นดินไหวในประเทศไทย มีการตรวจวัด โดย กรมอุตุนิยมวิทยา มีขนาดเล็กและปานกลางไม่เกิน 6.0 ริกเตอร์ หากมีแผ่นดินไหวขนาดใหญ่พอที่จะส่งแรงสั่นสะเทือนมายังประเทศไทย ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายเพียงเล็กน้อย ต่อสิ่งก่อสร้าง ประชาชนพอมีอาการเวียนหัวบ้างเล็กน้อย จึงอยากนำมากล่าวเพื่อเป็นตัวอย่างจะได้เตือนสติมิให้เกิดความประมาท ดังนี้<O:p></O:p>
วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2518 ขนาด 5.6 ริกเตอร์ บริเวณ อำเภอท่ายาง จังหวัดตาก<O:p></O:p>
วันที่ 15 เมษายน 2526 ขนาด 5.5 ริกเตอร์ บริเวณ อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี<O:p></O:p>
วันที่ 22 เมษายน 2526 ขนาด 5.9 ริกเตอร์ บริเวณ อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี<O:p></O:p>
วันที่ 11 กันยายน 2537 ขนาด 5.2 ริกเตอร์ บริเวณ อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย<O:p></O:p>
วันที่ 9 ธันวาคม 2538 ขนาด 5.1 ริกเตอร์ บริเวณ อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่<O:p></O:p>
วันที่ 21 ธันวาคม 2538 ขนาด 5.2 ริกเตอร์ บริเวณ อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่<O:p></O:p>
วันที่ 22 ธันวาคม 2539 ขนาด 5.5 ริกเตอร์ บริเวณ พรมแดนไทย-ลาว<O:p></O:p>
ปรากฏการณ์ธรรมชาติ แผ่นดินไหวที่ส่งแรงสะเทือนถึงประเทศไทย จาก พ.ศ. 2442 ถึง สิงหาคม 2543 มีดังนี้<O:p></O:p>
วันที่ 31 สิงหาคม 2542 ขนาด 4.8 ริก เตอร์ พรมแดนไทย - ลาว รู้สึกได้ที่จังหวัดน่าน<O:p></O:p>
วันที่ 3 เมษายน 2542 ขนาด 3.2 ริกเตอร์ พรมแดนไทย- พม่า รู้สึกได้ที่ อำเภอเชียงแสนจังหวัดเชียงราย<O:p></O:p>
วันที่ 29 มิถุนายน 2542 ขนาด 5.6 ริกเตอร์ พรมแดนไทย- พม่า รู้สึกได้ที่จังหวัดเชียงราย<O:p></O:p>
วันที่ 15 สิงหาคม 2542 ขนาด 5.6 ริกเตอร์ พรมแดนไทย-ตอนใต้ของพม่า รู้สึกได้ที่จังหวัดเชียงใหม่<O:p></O:p>
วันที่ 17 สิงหาคม 2542 ขนาด 2.1 ริกเตอร์ บริเวณทะเลอันดามัน รู้สึกได้ที่จังหวัดภูเก็ตและจังหวัดพังงา<O:p></O:p>
วันที่ 29 สิงหาคม 2542 ขนาด 2.1 ริกเตอร์ รู้สึกได้ที่บริเวณจังหวัดภูเก็ตและพังงา<O:p></O:p>
วันที่ 20 มกราคม 2543 ขนาด 5.9 ริกเตอร์ เกิดที่บริเวณ ประเทศลาว แรงสั่นสะเทือนถึงประเทศไทยที่จังหวัดน่าน-จังหวัดแพร่ -จังหวัดพะเยา - จังหวัดเชียงราย มีความเสียหายที่จังหวัดน่าน-จังหวัดแพร่[1] (http://www.src.ac.th/web/index.php?option=content&task=edit&id=226&Itemid=&Returnid=69#_ftn1)[1]<O:p></O:p>
วันที่ 14 เมษายน 2543 ขนาด 4.9 ริกเตอร์ บริเวณพรมแดนลาว-เวียดนาม รู้สึกได้ที่จังหวัดสกลนคร<O:p></O:p>
วันที่ 29 พฤษภาคม 2543 ขนาด 3.8 ริกเตอร์ บริเวณอำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ <O:p></O:p>
วันที่ 7 สิงหาคม 2543 ขนาด 3.0 ริกเตอร์ บริเวณพรมแดนไทย- พม่า รู้สึกได้ที่อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน<O:p></O:p>
อยากมองจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเมืองไทยเราแม้จะเป็นปลายหางของแผ่นดินไหว ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 กันยายน 2546 นี้เอง โดยมีศูนย์กลางอยู่พม่า กระทบมาถึงภาคเหนือของประเทศไทย วัดแรงสั่นสะเทือนได้ 6.8 ริกเตอร์ แต่เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ [2] (http://www.src.ac.th/web/index.php?option=content&task=edit&id=226&Itemid=&Returnid=69#_ftn2)[2]ที่เกิดขึ้นค่อนข้างจะบ่อยมากขึ้น <O:p></O:p>
สำหรับในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2466 เกิดแผ่นดินไหว วัดแรงสั่นสะเทือนได้ 7.9 ริกเตอร์ มีคนตายมากกว่า 140,000 คน นั่นเมื่อนานมาแล้ว และตามที่เป็นข่าวเสนอในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 26 กันยายน 2546 ว่า ธรณีพิโรธ ซามูไรหนักสุดในรอบ 9 ปี บาดเจ็บ 479 คน ต้องอพยพหนีตาย 40,000 คน เกิดกระแสไฟฟ้าดับ 14,500 หลังคาเรือน แผ่นดินไหวครั้งนี้วัดความสั่นสะเทือนได้ 8.0 ริกเตอร์ และเกิดอัฟเตอร์ช็อกตามมาอีก 19 ครั้ง วัดความสั่นสะเทือนได้ 7 ริกเตอร์<O:p></O:p>
แผ่นดินไหวที่ประเทศอิหร่าน เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2546 มีคนเสียชีวิตไม่น้อยกว่า 40,000 ศพ และประชาชนขาดที่อยู่เป็นแสนคน<O:p></O:p>
แผ่นดินไหวที่ประเทศมอร็อคโค ริมทะเลเมอริเตอร์เรเนียน เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2547 วัดแรงสั่นสะเทือนได้ 6.5 ริกเตอร์ มีคนเสียชีวิตไปไม่น้อยกว่า 560 คน บาดเจ็บและสูญหายอีกเป็นจำนวนมาก<O:p></O:p>
ภัยธรรมชาติที่เกิดจากพายุ มองจากปรากฏการณ์ที่เป็นจริงที่เกิดขึ้น จึงจะทำให้ได้รับประสบการณ์โดยตรง เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2546 เกาหลีใต้ เจอพายุไต้ฝุ่น เมจิ ถล่มหนัก ตายมากกว่า 100 คน เมืองไทยแม่น้ำปิงเอ่อท่วมเมืองเชียงใหม่ ท่วมบ้านเรือนเป็นพันหลังคา ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ท่วมไร่นาเกษตรกรมากกว่า 35,000 ไร่
ในวันที่ 18 กันยายน 2546 นี้เอง สหรัฐอเมริกา โดนพายุเฮอริเคน อิซาเบล ถล่มในกรุงวอชิงตัน ดี ซี นิวยอร์ก รัฐเวอร์จิเนีย เพนซิลเวเนีย ส่งผลให้ต้องงดเที่ยวบินไปตั้ง 2,000 เที่ยวบิน ประชาชนประมาณ สามล้านห้าแสนคน ต้องตกอยู่กับความมืดไม่มีไฟฟ้าใช้ และเมื่อเดือนที่แล้วมา ในสหรัฐอเมริกา ในอังกฤษ เกิดไฟฟ้าดับ ประชาชนต้องจุดเทียน ต้องเดิน เพราะไม่มีกระแสไฟฟ้าใช้ ระบบสาธารณูปโภคทุกอย่างต้องหยุดชะงัก เป็นการสูญเสียทางเศรษฐกิจหลายพันล้าน ประกอบกับเศรษฐกิจของอเมริกาไม่ค่อยดีอยู่ด้วยแล้ว เพราะรัฐบาลของเขาหลงตัวเองว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ทำตัวเป็นตำรวจโลก และมัวแต่ไปทำสงครามจนลืมความเป็นอยู่ ลืมเศรษฐกิจของตนเอง ปล่อยให้ประชาชนต้องอยู่อย่างหวาดผวา ไปชุมชนคนมาก ๆก็กลัว ขึ้นตึกสูง ๆ ย่านเศรษฐกิจก็กลัว เห็นแป้งขาว ๆ ก็กลัวเกรงกลัวความไม่ปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินไปทุกหัวระแหงและเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2547 เวลาประมาณ 07.58:53 น.เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่บริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะสุมาตรา อินโดนีเซีย วัดได้ 9.0 ริกเตอร์ [4] (http://www.src.ac.th/web/index.php?option=content&task=edit&id=226&Itemid=&Returnid=69#_ftn4)[1]ส่งผลให้เกิดคลื่นยักษ์ถล่มตามมาที่มีชื่อว่า สึนามิ ซึ่งเป็นภาษาญี่ปุ่นแปลว่าคลื่น หรือคลื่นในอ่าว เพราะประเทศญี่ปุ่นจะประสบบ่อยในเรื่องของแผ่นดินไหว คลื่นถล่มจนเป็นปกติในชีวิตประจำวันของชาวญี่ปุ่น สำหรับคลื่น สึนามิ ที่เกิดขึ้นในคราวนี้ส่งผลให้ประเทศต่าง ๆ ในเอเซีย เช่น อินโดนีเซีย เสียชีวิต 113,306 ศพ ศรีลังกา เสียชีวิต 30,000 ศพ อินเดีย 15,000 ศพ ประเทศไทย 5,390 ศพ โซมาเลีย 176 ฯลฯ รวมแล้วมีผู้เสียชีวิตไม่น้อยกว่า 278,574 คน บาดเจ็บ หลายแสน ไร้ที่อยู่อาศัยไม่น้อยกว่า 5,000,000 คน ในขณะเดียวกันประเทศไทยเกิดคลื่นยักษ์สูงประมาณ 10 20 เมตร ถล่มจังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่จังหวัดพังงาก่อให้เกิดความสูญเสียไปไม่น้อย เป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยมีปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์ของไทย ยอดเท่าที่รวบรวมได้ในวันนี้เฉพาะประเทศไทยเสียชีวิต จำนวน 5,390 ศพ บาดเจ็บ 8,457 คนและสูญหาย 3,370 คน คือขณะที่เขียนต้นฉบับอยู่นี้ วันที่ 11 มกราคม 2548 แต่แน่นอนที่สุดยอดผู้เสียชีวิตจะต้องเพิ่มขึ้นอีก เพราะผู้ที่สูญหายหากไม่แจ้งซ้ำซ้อนกันแน่นอนที่สุดต้องเสียชีวิตแล้วทั้งหมด<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-comhttp://www.palungjit.com/board/ /><O:P></O:P></FONT></P><P><FONT face=แผ่นดินไหวคราวนี้นับว่าเป็นขนาดใหญ่สุดอันดับที่ 4 นับจากที่เคยเกิดมา ที่เกิดคลื่นยักษ์ได้คร่าชีวิตผู้คนรอบฝั่งทะเลมหาสมุทรอินเดีย โดยเฉพาะในอินโดนีเซีย ศรีลังกา อินเดีย ประเทศไทย โซมาเลีย และประเทศอื่น ๆ ไปจำนวนเป็นแสนคนตามที่เสนอข่าวไปแล้วนั้น จุดศูนย์กลางการไหวพบอยู่ที่ 3.298 N, 95.779 E ประมาณ 160 กิโลเมตร จากทิศตะวันตกของเกาะสุมาตรารู้สึกการสั่นสะเทือนได้ถึงบังคลาเทศ อินเดีย มาเลเซีย พม่า สิงคโปร์ ไทย มัลดีฟส์ การเกิดแผ่นดินไหวครั้งนี้ผิดปกติเนื่องจากกินอาณาบริเวณกว้างขวางตลอดรอยเลื่อนยาว 1,200 กิโลเมตร ซึ่งเป็นรอยต่อระหว่างเปลือกโลกแผ่น Indopacific plate ที่มุดตัวลงใต้แผ่นเปลือกโลก Eurosian plate เมื่อแผ่น Indopacific plate เลื่อนตัวมุดลงไปตามกระแสการไหลเวียนของหินหลอมเหลวใต้เปลือกโลก ก็จะฉุดปลายของแผ่น Eurosian plate ให้โค้งงอตามลงไปด้วย อันเป็นการสะสมพลังงานในแผ่น Eurosian plate เมื่อสะสมพลังงานถึงระดับหนึ่ง ปลายของแผ่น Eurosian plate ก็จะดีดตัวขึ้นเหมือนแผ่นสปริงเกิดแรงสั่นสะเทือนเป็นแผ่นดินไหว และดันมวลน้ำที่อยู่เหนือขึ้นไปให้โป่งขึ้นเป็นคลื่นยักษ์ และทางซีกขวางของคลื่นยักษ์ก็จะเกิดร่องน้ำลึกต่ำกว่าระดับน้ำทะเลปกติมาก เนื่องจากมวลน้ำบริเวณที่เป็นร่องน้ำนี้ถูกดันขึ้นไปเป็นคลื่นยักษ์ ขั้นต่อมาคลื่นยักษ์นี้จะลดระดับความสูงลง และแตกเป็นคลื่นย่อยลงมา 2 ลูก เคลื่อนตัวจากกันในลักษณะวงรีห่างจากแนวรอยเลื่อนตั้งแต่บริเวณตัวเกาะสุมาตรา เกาะนิโคบาร์ และหมู่เกาะอันดามัน คลื่นลูกหนึ่งจะเคลื่อนไปทางซ้ายมือ(ทิศตะวันตก)เข้าหาฝั่งประเทศศรีลังกา และอินเดีย ส่วนคลื่นอีกลูกจะเคลื่อนที่เข้าหาชายฝั่งทะเลอันดามันของไทย ดังนั้น ชายฝั่งของศรีลังกา อินเดีย และประเทศไทย จึงรับการโถมตัวของคลื่นยักษ์สึนามิอย่างเต็ม ๆ ขณะที่บังคลาเทศ พม่า มาเลเซีย ได้รับน้อยกว่าชนิดเฉียด ๆ เท่านั้นเอง[5] (http://www.src.ac.th/web/index.php?option=content&task=edit&id=226&Itemid=&Returnid=69#_ftn5)[2]<O:P></O:P>
จากการประชุมระดับนานาชาติที่เมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันอังคารที่ 18 มกราคม 2548 ด้วยจุดมุ่งหมาย เพื่อวางแผนการทำงานร่วมกัน เมื่อเกิดความหายนะขึ้นทั่วโลก ซึ่งมีข้อมูลที่แสดงตัวเลขคนตายและความหายนะบางจุดตั้งแต่ปี ค.ศ.1900 เป็นต้นมา ที่น่าสนใจ ดังนี้<O:P></O:P>
ที่ ปี ค.ศ. สถานที่ จำนวนคนตาย ลักษณะที่หาย<O:P></O:P>
1 1970 บังคลาเทศ 300,000 คน ไซโคลน<O:P></O:P>
2 1976 จีน(เมืองถังชาน) 255,000 คน แผ่นดินไหว<O:P></O:P>
3 1920 จีน(เมืองกังสู) 200,000 คน แผ่นดินไหว<O:P></O:P>
4 2004 ดินโดนีเซีย(เกาะสุมาตรา) 278,574 คน แผ่นดินไหว<O:P></O:P>
5 1923 ญี่ปุน(เมืองกันโต)(สึนามิ) 143,000 คน แผ่นดินไหว <O:P></O:P>
6 1991 บังคลาเทศ 138,000 คน ไซโคลน<O:P></O:P>
7 1948 เติร์กเบนิสถาน 110,000 คน แผ่นดินไหว<O:P></O:P>
8 1908 อิตาลี 70-100,000 คน แผ่นดินไหว-น้ำท่วม<O:P></O:P>
9 1902 มาตินิค 35-110,000 คน ภูเขาไฟระเบิด<O:P></O:P>
10 2003 อิหร่าน(เมืองบาม) 31,000 คน แผ่นดินไหว<O:P></O:P>
11 1995 ญี่ปุ่น(เมืองโกเบ) 6,433 คน แผ่นดินไหว [6] (http://www.src.ac.th/web/index.php?option=content&task=edit&id=226&Itemid=&Returnid=69#_ftn6)[3]<O:P></O:P>
<O:P></O:P>
ประเด็นที่อยากเสนอตรงนี้ เพราะเราคงไปแก้ไขอะไรไม่ได้ในขณะนี้ไหน ๆก็เกิดขึ้นแล้วซึ่งยอมรับกันโดยทั่วไปแล้วว่าเป็นภัยธรรมชาติ รัฐบาล เจ้าหน้าที่ของรัฐ เพื่อนมนุษย์มีหน้าที่ต้องช่วยกันในฐานะเป็นเพื่อนมนุษย์ เพื่อหลักของมนุษยธรรม ซึ่งต้องยอมรับว่าในประเทศไทยเราแม้จะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ที่โดนหนักขนาดนี้ ทั้งภาครัฐ เจ้าหน้าที่ทุกหน่วยงาน ตำรวจ ทหาร แพทย์ พยาบาล สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ก็เข้าไปจัดการช่วยเหลือได้ดี นอกนั้นก็ภาคเอกชนอีกมากมายที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือโดยเริ่มตั้งแต่ช่วยบรรเทาทุกข์จัดหาอาหาร เสื้อผ้า เวชภัณฑ์ต่าง ๆ ฝ่ายสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ที่ต้องหนักหน่อยเพราะต้องไม่เพียงแต่นับจำนวนของศพที่เสียชีวิต เพื่อให้รู้จำนวนศพเท่านั้น หากแต่ต้องพิสูจน์ด้วยว่าศพนี้เป็นใคร เป็นชาติไหน เพราะศพยิ่งนานวันก็เน่าเปื่อยแทบจะไม่เหลือสภาพเป็นศพให้เห็น ผู้อ่านลองนึกเองก็แล้วกันว่าแค่หนูตายข้าง ๆ บ้านเรา แมวตาย หมาตายข้าง ๆ บ้านเราเพียงตัวเดียว(ขออภัยนี้เพียงต้องการเปรียบเทียบในประเด็นของกลิ่นเท่านั้นเพื่อให้เห็นชัดเจน) พอมันเน่าเต็มทีก็แทบอยู่บ้านไม่ได้แล้ว อันนี้ศพคนเน่าไม่ใช่ศพเดียว หากเป็นหลายสิบศพ หลายร้อยศพ ตามวัดแต่ละวัด ที่ไหนมีช่องพอวางศพได้จะกลายเป็นที่เก็บศพโดยปริยาย แน่นอนการเก็บในสถานการณ์อย่างนั้นความมิดชิดมันป้องกันกลิ่นมันคงทำให้ดีที่สุดไม่ได้อยู่แล้วขอให้ได้เก็บได้ห่อไว้ก่อน กลิ่นเหม็นศพคน ซากสัตว์ที่เน่าตายเกลื่อนกลาดเต็มไปหมด ประเด็นนี้ก็ต้องเห็นใจพวกเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติงานเขาบ้าง คือต้องเห็นใจกันทุกฝ่าย เพราะต่างฝ่ายมีเจตนาดีอยากไปช่วยเหลือ อาจมีวิธีการที่ไม่ตรงกันบ้างเป็นธรรมดา ในเบื้องต้นเราอาจจับต้นชนปลายไม่ถูก เหตุเพราะตั้งหลักไม่ทัน เราคาดไม่ถึงจึงไม่มีการเตรียมป้องกันไว้ล่วงหน้า ประเด็นนี้ไม่มีใครถูกใครผิด เพราะเราไม่เคยเกิดภัยธรรมชาติในลักษณะนี้มาตั้งสมัยปู่ย่าตายายแล้ว จะไปโทษใครจึงเป็นเรื่องที่ไม่บังควร<O:P></O:P>
ประเด็นที่เราจะคิด คือเราได้เรียนรู้อะไรจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ(Nature Phenomena)นี้ แม้จะเป็นบทเรียนที่ก่อให้เกิดความหายนะมากเท่าไรก็ต้องยอมรับกัน เพราะเราเลือกไม่ได้ แต่เราเรียนรู้ได้ เมื่อเรียนรู้แล้วต่อไปเราจะวางท่าทีต่อเหตุการณ์นี้อย่างไร เราจะมีมาตรการป้องกันอย่างไร มาตรการต้องเกิดขึ้นแน่นอน การประสานงานร่วมมือกันในระบบเตือนภัยระดับนานาชาติต้องเกิดขึ้นแน่ ประชาชนได้เรียนรู้เลยว่าถ้าวัดแรงสั่นสะเทือนได้ 9.0 ริกเตอร์ขึ้นไปต้องเตรียมอย่างไร หรือถ้าเห็นน้ำทะเลลดลงมากผิดปกติ ต้องเตรียมการอย่างไร ถ้าลงทะเลต้องไปให้ไกล ถึงกลางทะเล ถ้าขึ้นบนบกต้องขึ้นเขาสูง ที่สำคัญมากที่สุดคือมันได้เตือนสติให้เราตั้งอยู่ในความไม่ประมาท อนาคตอาจจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกก็ได้ เราต้องไม่ประมาทมีสติรู้ตัวทั่วพร้อม ระมัดระวังเตรียมพร้อมอยู่เสมอ<O:P></O:P>
และอีกสิ่งหนึ่งที่เราได้เห็น แม้จะเป็นภาพที่ไม่อยากเห็นบ่อยนัก คือภาพที่ประชาชนคนไทยหลั่งไหลไปช่วยเหลือกัน เราพูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าคนไทยพอมีเรื่องมีปัญหาเราสู้ตาย พอเพื่อนร่วมชาติประสบภัยเราไม่ทิ้งกัน ไม่ว่าจะเป็นศาสนาใด ภาคใดของประเทศ เราไม่เคยแบ่งแยกเป็นภาคใต้ ภาคอีสาน ภาคกลาง และภาคเหนือในความรู้สึกที่แตกต่างและแตกแยกกัน เราเรียกตามลักษณะของภูมิศาสตร์ เพื่อความเข้าใจในด้านสถานที่อยู่ ให้เกิดความเข้าใจง่ายเท่านั้น แต่ในความรู้สึกทุกส่วนของประเทศ ของแผ่นดินไทยนั่นคือพี่น้องชาติไทยทั้งสิ้น เหตุการณ์คราวนี้พิสูจน์ให้เห็นอย่างชัดเจน ไม่เพียงแต่ช่วยคนไทยเท่านั้นทุกชาติที่มาประสบภัยในประเทศไทย เราต้องดูแลรับผิดชอบ ช่วยเหลือเขาทั้งหมด และความมีน้ำใจของคนไทย ความเอื้อเฟื่อเผื่อแผ่ของคนไทย ได้กำจรกำจายไปสู่สายตาของนานาประเทศมากขึ้น นานาชาติต่างชื่นชมต่อความมีน้ำใจของประชาชนคนไทย ต่อรัฐบาลไทย และอีกประเด็นหนึ่งในด้านนโยบายการต่างประเทศไทยเรา ที่วางตัวเป็นกลาง ไม่เข้ากับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมากจนเกินไป แต่เรายึดองค์กรกลางระหว่างประเทศเป็นหลัก คือองค์การสหประชาชาติเป็นหลัก พอเกิดเรื่องขึ้นนานาชาติก็มีท่าทีต่อชาติเราด้วยความสะดวกใจ มีท่าทีด้วยความเป็นมิตร เพราะชาติไทยเราไม่เคยเป็นศัตรูกับชาติใดในโลกนี้ เพราะเรามองทุกชาติเป็นเพื่อน ฐานความคิดนี้หากมองสาวไปให้ลึกแล้ว น่ามาจากฐานความคิดความเชื่อ ที่นับว่าเป็นวัฒนธรรมทางความคิดของคนไทย ที่ได้จากคำสอนทางพระศาสนาที่บรรพบุรุษนับถือมา ที่สอนให้มองเพื่อนมนุษย์ สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนเป็นเพื่อนที่ร่วมเกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น พอเกิดเรื่องคับขันขึ้นเราจะช่วยกันโดยสัญชาตญาณ หรืออาจเรียกได้ว่าเป็น สัญชาตญาณเชิงวัฒนธรรม ที่มันนอนเนื่องอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ ของความรู้สึก หากจะพูดกันแบบตรงไปตรงมา ก็คือวัฒนธรรมทางความคิดนี้ หรือสัญชาตญาณเชิงวัฒนธรรมนี้ได้มาจากหลักคำสอนของพระพุทธศาสนา ที่สอนเน้นในเรื่อง สัพเพ สัตตา สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง ที่เป็นเพื่อนร่วมเกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กาย ทุกข์ใจเลย ขอให้มีความสุขกาย สุขใจ ปลอดพ้นจากทุกภัยทั้งสิ้นเทอญ โรงงานอุตสาหกรรมที่ผลิตยาที่เป็นเสมือนภูมิคุ้มกัน โรงงานสร้างภูมิคุ้มกันในเรื่องนี้มีกระจายเกือบทุกหมู่บ้านของประเทศไทยคือวัดโดยมีพระสงฆ์สามเณรผู้ทำหน้าที่เสมือนพนักงานของโรงงาน พอถึงคราวคับขันภูมิคุ้มกันมันทำหน้าที่ของมันเอง เพราะเราได้หล่อหลอมมานานตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ จนฝังลึกเป็นสายเลือด สายแห่งจิตวิญญาณ ที่เรียกว่า สัญชาตญาณเชิงวัฒนธรรม ตามที่กล่าวแล้ว<O:P></O:P>
ในฐานะที่เป็นคนไทย ขอขอบคุณคนไทย ขอบคุณรัฐบาลไทย ที่มีน้ำใจทั้งหลาย ตลอดทั้งเจ้าหน้าที่ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน องค์กร พ่อค้าประชาชน ข้าราชการ ทหารตำรวจ แพทย์ พยาบาล อาสาสมัคร ขอถือโอกาสขอบคุณแทนผู้ที่ประสบภัยทั้งหลายที่ไม่มีโอกาสมาขอบคุณท่านได้ แน่นอนอาจมีบ้างประเภทแปลกปลอม ที่ไปฉกฉวยโอกาสซ้ำเติมเพื่อนมนุษย์ ที่คอยเอาเปรียบบนคราบเลือด คราบน้ำตาเพื่อนมนุษย์ผู้ประสบเคราะห์กรรม แต่หากแยกให้ดีแล้ว คนที่ฉกมีไม่กี่คน แต่คนที่ไปช่วยมากกว่า ขอให้คนไทยเราจงรักษาความดีตลอดไป ตราบใดทะเลยังมีคลื่น ตราบนั้นคนไทยจะไม่หมดสิ้นซึ่งความมีน้ำใจ เพราะนั้นคือวัฒนธรรมของความเป็นคนไทย ตามที่กล่าวแล้ว และผู้ที่ประสบปัญหาก็ต้องยอมรับกับสภาพที่เกิดขึ้นอันเนื่องมาจากภัยธรรมชาติ ไม่มีใครต้องการให้เกิดขึ้น เชื่อมั่นว่าผู้ประสบภัยมีความเข้มแข็งพอ ปรับตัวและฟื้นตัวได้ในไม่ช้าแน่นอน เพราะคนไทยเราเก่งอยู่แล้ว โดยเฉพาะเป็นชาวบ้านตามชนบทเป็นนักต่อสู้ มีความอดทนสูง มีประสบการณ์กับภัยพิบัติทุก ๆ รูปแบบ เป็นนักต่อสู้โดยวิถีชีวิต แน่นอนที่สุดไม่เป็นไปตามที่จิตแพทย์ชาวฝรั่งคาดการณ์ ผู้เขียนถ้าทายกับพวกเหล่านั้นว่า จะเอาฐานความคิด ตามแบบตะวันตกมาเป็นมาตรวัดคนไทยไม่ได้ เพราะวัฒนธรรมทางความคิดของคนไทย โดยเฉพาะคนในชนบท มีบริบททางสังคมที่แตกต่างกัน เกิดปัญหาแบบฝรั่ง แต่คนอาจไม่แก้แบบฝรั่ง ประสบกับปรากฏการณ์แบบฝรั่ง คนไทยอาจไม่คิด ไม่มีความรู้สึกอย่างที่ฝรั่งรู้สึกก็ได้เพราะคนละวัฒนธรรม จะมาใช้มาตรเดียวกันวัดไม่ได้ แต่ถ้าเป็นสังคมเมืองหรือในกรุงเทพฯ สื่อมวลชนตะวันตกอาจคาดการณ์ได้ใกล้เคียงอยู่บ้าง เพราะวิถีชีวิตของคนสังคมเมืองพยายามตามก้นพวกตะวันตก อยากอยู่ อยากคิด อยากแก้ปัญหาแบบฝรั่ง พูดง่าย ๆ ก็พยายามเป็นทาสฝรั่งทางความคิดมาโดยตลอดนั่นเอง พอเกิดเรื่องกระทบที่รุนแรง ทำใจไม่ได้ ไม่มีทางออก ใจไม่เข้มแข็งพอ หลักใจไม่มี เพราะไปพัฒนาเฉพาะวัตถุเพื่อไปเอาชนะกัน ไปฆ่าฟันรันแทงกัน ไม่สนใจศาสนา ไม่พัฒนาจิตใจให้เข้าถึงความจริง ยอมรับสภาพความจริงตามที่เป็น ขอยืนยันว่าคนไทยไม่ฆ่าตัวตายแน่นอน สื่อมวลชนตะวันตกวิเคราะห์สังคมไทย วิเคราะห์ความรู้สึกคนไทยผิด เพราะฐานหลักและมีปัจจัยเงื่อนไขในการวิเคราะห์ที่แตกต่างกัน <O:P></O:P>
<O:P></O:P>
สรุป<O:P></O:P>
หากกล่าวโดยสรุปแล้วสภาพธรรมชาติ นับวันแต่ทวีความเลวร้ายรุนแรงมากขึ้น ปัจจัยหนึ่งเกิดจากการพัฒนาของมนุษย์ ที่มีฐานความคิดที่ว่าการพัฒนาคือต้องนำเอาทรัพยากรธรรมชาติมาสนองความอยากของมนุษย์มาก ๆ การพัฒนาที่ทำลายทรัพยากรธรรมชาติ ทำลายสิ่งแวดล้อม พัฒนาที่สนองโลภะ โทสะ และโมหะ และประเทศที่เป็นมหาอำนาจทางอาวุธนิวเคลียร์ทั้งหลายสมควรตกเป็นจำเลยของมวลมนุษยชาติด้วย ที่แอบไปทดลองอาวุธนิเคลียร์ตามพื้นมหาสมุทร ตามเกาะต่าง ๆ ที่เจาะพื้นดินลงไปเพื่อทดลองอาวุธนิวเคลียร์ ที่จะอวดศักดาแสดงความเป็นเจ้าพ่อ เป็นนักเลงโต หรืออันธพาลของโลกทั้งหลาย สมควรตกเป็นจำเลยของประชาคมโลก ในฐานะเป็นอาชญากรต่อมวลมนุษยชาติ เพราะการทดลองอาวุธนิวเคลียร์อาจทำให้ผิวโลกเกิดการยุบตัว หรือกระทบกระเทือนต่อผิวโลกได้ เพราะแผ่นดินไหวในครั้งนี้มีแรงสั่นสะเทือนแค่เพียง 1 ใน 5 ของปรมาณู ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง พ.ศ.2488 ทิ้งลงที่เมืองฮิโรชิม่า ประเทศญี่ปุ่น ที่โดนปรมาณูคราวนั้นมีคนตายทันที 140,000 ศพ และยังมีสารกัมมันตภาพรังสี ส่งผลสุขภาพ ต่อระบบเลือด ประชาชนต้องกลายเป็นคนพิการต่อมาอีกนับล้านคน แต่นิวเคลียร์มีแสนยานุภาพในทางทำลายล้างมากกว่าปรมาณูหลายเท่า และเมื่อเกิดเหตุการณ์คลื่นสึนามิ ได้มีประชาคมโลก มีองค์กรนานาชาติออกมาช่วยเหลือกัน แม้จะมีผู้นำบางชาติอาจจะเชื่องช้าหรือไม่ถนัดในเรื่องช่วยชีวิตคน แต่ถนัดในเรื่องการฆ่าคน การทำลายชีวิตคนมากกว่า จึงส่งผลต่อธรรมชาติสิ่งแวดล้อม ทำให้เกิดความวิปริตผิดปกติ เช่น อุณหภูมิโลกของสูงขึ้น โลกจะร้อนเพิ่มมากขึ้น อากาศจะเสียมากขึ้น มลพิษ มลภาวะจะมากขึ้น ทั้งนี้สาเหตุมาจาก จิตใจของมนุษย์มีความวิปริตผิดปกติมากขึ้น แรกอ่านพุทธทำนายพระสุบินของพระเจ้าปเสนธิโกศล ที่ว่าในคราวที่พระราชาไม่ตั้งอยู่ในธรรม ข้าราชการไม่ตั้งอยู่ในธรรม และประชาชนไม่ตั้งอยู่ในธรรม จะเป็นเหตุให้เกิดภัยธรรมชาติ อากาศผิดปกติ ฟ้าฝนจะผิดปกติ รสผลไม้จะเปลี่ยนไป แรก ๆ ยังมองความเชื่อมโยงไม่ได้ มองว่าไม่น่าจะมาเกี่ยวข้องกันได้ มนุษย์ก็คือมนุษย์ สิ่งแวดล้อมธรรมชาติคือสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ แต่พอมาถึงยุคปัจจุบันนี้ สามารถพิสูจน์ให้เห็นได้ชัดแล้วว่า ความผิดปกติทางธรรมชาติ สิ่งแวดล้อมทั้งมวลล้วนมาจากฝีมือของมนุษย์ที่ไม่ตั้งอยู่ในธรรมทั้งสิ้น พวกมนุษย์ไม่ตั้งอยู่ในธรรม ไม่ปฏิบัติตามหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า อย่างที่พระพุทธองค์ทรงสอนมิให้สยบยอมอยู่ใต้อำนาจของโลภะ โทสะและโมหะ และมิให้พัฒนาเพื่อสนองโลภะ โทสะและโมหะ ขณะเดียวกันทรงสอนให้ดำรงมั่นอยู่ในศีล สมาธิและปัญญา พัฒนาจิตใจให้มีคุณธรรม มีเมตตาธรรม ให้ฐานความคิดตั้งอยู่บนฐานของสัพเพ สัตตา ทั้งหมดล้วนเป็นเพื่อนเกิด แก่ เจ็บและตายด้วยกันทั้งสิ้น ต่างล้วนรักสุข เกลียดทุกข์เสมอเหมือนกัน สอนทางสายกลาง คือมัชฌิมาปฏิปทา มองความสมดุลระหว่างวัตถุและนามธรรม คือจิตใจ หากการดำเนินชีวิตเป็นไปตามหลักของคำสอนของพระพุทธองค์ โลกนี้ดำรงอยู่ด้วยความสมดุล สรรพชีวิตจะดำรงอยู่อย่างมีความสุขและจะเป็นความสุขที่ยั่งยืนถาวร ตามที่ปรารถนา ขอฝากไว้ว่ามีสิ่งที่ดี สิ่งที่ประเสริฐ คือคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโปรดรีบนำออกมาใช้เถิด อย่ามัวประมาทกันอยู่เลย ประเดี่ยวตายก่อนจะไม่ได้ใช้ แล้วจะมาโอดครวญเสียใจภายหลัง พระเจ้าหน้าไหนก็ช่วยไม่ได้ เพราะโลกนี้ไม่ได้เสื่อมและเจริญเพราะการอ้อนวอนและดลบันดาลของพระเจ้าองค์ใด หากแต่จะเสื่อมและเจริญเพราะน้ำมือมนุษย์นี้เอง ขอพวกเราทั้งหลายดำรงชีวิตให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิด. <O:P></O:P>
<O:P></O:P>
เอกสารอ้างอิง<O:P></O:P>
มติชนรายวัน ฉบับวันที่ 22 กันยายน 2546.<O:P></O:P>
ข่าวสดรายวัน ฉบับวันที่ 23 กันยายน 2546.<O:P></O:P>
ข่าวสดรายวัน ฉบับวันที่ 27 กันยายน 2546<O:P></O:P>
มติชนรายวัน ฉบับวันที่ 29 ธันวาคม 2547<O:P></O:P>
มติชนรายวัน ฉบับวันที่ 4 มกราคม 2548<O:P></O:P>
มติชนรายวัน ฉบับวันที่ 9 มกราคม 2548<O:P></O:P>
วรวิทย์ ชีวาพร, พิชาญ สว่างวงศ์.คอลัมน์ การเคลื่อนตัวของเปลือกโลกและคลื่นมหันตภัยสึนามิ. <O:P></O:P>
ในมติชนรายวัน ฉบับวันที่ 11 มกราคม 2548<O:P></O:P>
Bangkok Post ffice:smarttags" /><ST1:date Year="2005" Day="20" Month="1">Thursday, January 20, 2005</ST1:date> p 8 section 1.<O:P></O:P>
<HR align=left width="33%" SIZE=1>[1] มติชนรายวัน ฉบับวันที่ 29 ธันวาคม 2547<O:P></O:P>
[2] วรวิทย์ ชีวาพร, พิชาญ สว่างวงศ์.คอลัมน์ การเคลื่อนตัวของเปลือกโลกและคลื่นมหันตภัยสึนามิ. ในมติชนรายวัน ฉบับวันที่ 11 มกราคม 2548(หน้า 6)<O:P></O:P>
[3]Bangkok Post Thursday, January 20, 2005 p 8 section 1.<O:P></O:P>
[1] มติชนรายวัน ฉบับวันที่ 22 กันยายน 2546.<O:P></O:P>
[2] มติชนรายวัน ฉบับวันที่ 22 กันยายน 2546.<O:P></O:P>
[3] ข่าวสดรายวัน ฉบับวันที่ 27 กันยายน 2546.<O:P></O:P>
http://www.md.chula.ac.th/rcat/0603/disaster.pdf
ที่มา