PDA

View Full Version : แม่ชี ทำไงให้หายคิดมากคะ


SaNdolLaR
11-09-2006, 12:30 PM
แม่ชีขร๋า หนู เครี๊ยด เครียดทำไงดีคะ
เครียด จน กินเหล้า
ไม่ใช่นะคะ แต่หนูเครียดแบบไร้สาระน่ะค่ะ
พยายามตั้งสติ อย่าไปเครียด
หาเหตุจนถึงผล รู้สาเหตุแห่งการเกิด
ทราบผลที่ได้รับแล้ว
แต่ยังทำใจไม่ได้อยู่ดี แต่บางเรื่องหาเหตุไม่ได้ก็ยกให้ความประมาท
หมูประมาทเอง แต่มันก็ช่วยอะไรไม่ค่อยได้
ช่วงนี้หนูค่อยดีขึ้นน่ะคะ แต่ มันยัง แว๊บมาเรื่อยเลย
หนูไม่อยากไปโทษ ดวงชะตา หรือเคราะห์กรรมต่างๆ
เพราะมันเหมือนกับหนู หนีปัญหา
แต่มันเหมือนถูกหวยรายวันเลยนะคะ แม่ชี เรื่องที่ไม่น่าเกิดมันก็เกิด
เจ็บตัว เสียเงิน เสียทอง เสียใจ
มันพยายามไม่ติดใจนะคะ แต่มันเหลืออดจริงๆ
พอไม่สะบายใจนิดๆหน่อยๆ เรื่องที่ไม่เป็นเรื่องหนูก็พาลเอามาคิดหมด
ถ้าหนูไม่หายในเร็ววันหนูต้องบ้าแน่ๆ
ทีแรกหนูไม่กล้าระบายกับแม่เพราะไม่อยากให้แม่ลำบากใจ
แต่พอได้พูดกับแม่มันก็หายไปเกือบหมดเลย
แต่บางเรื่องมันก็ยังไม่หายนะคะ
อาจารย์หนูจะทำยังไงต่อดี

แม่ชีณัฐทิพย์
12-09-2006, 10:00 AM
แม่ชีขร๋า หนู เครี๊ยด เครียดทำไงดีคะ
เครียด จน กินเหล้า
ไม่ใช่นะคะ แต่หนูเครียดแบบไร้สาระน่ะค่ะ
พยายามตั้งสติ อย่าไปเครียด
หาเหตุจนถึงผล รู้สาเหตุแห่งการเกิด
ทราบผลที่ได้รับแล้ว
แต่ยังทำใจไม่ได้อยู่ดี แต่บางเรื่องหาเหตุไม่ได้ก็ยกให้ความประมาท
หมูประมาทเอง แต่มันก็ช่วยอะไรไม่ค่อยได้
ช่วงนี้หนูค่อยดีขึ้นน่ะคะ แต่ มันยัง แว๊บมาเรื่อยเลย
หนูไม่อยากไปโทษ ดวงชะตา หรือเคราะห์กรรมต่างๆ
เพราะมันเหมือนกับหนู หนีปัญหา
แต่มันเหมือนถูกหวยรายวันเลยนะคะ แม่ชี เรื่องที่ไม่น่าเกิดมันก็เกิด
เจ็บตัว เสียเงิน เสียทอง เสียใจ
มันพยายามไม่ติดใจนะคะ แต่มันเหลืออดจริงๆ
พอไม่สะบายใจนิดๆหน่อยๆ เรื่องที่ไม่เป็นเรื่องหนูก็พาลเอามาคิดหมด
ถ้าหนูไม่หายในเร็ววันหนูต้องบ้าแน่ๆ
ทีแรกหนูไม่กล้าระบายกับแม่เพราะไม่อยากให้แม่ลำบากใจ
แต่พอได้พูดกับแม่มันก็หายไปเกือบหมดเลย
แต่บางเรื่องมันก็ยังไม่หายนะคะ
อาจารย์หนูจะทำยังไงต่อดี

เจริญธรรมหนูเอ้ย...

ไม่โทษดวงก็ดีแล้ว เพราะมันเป็นการกระทำของเราเองทั้งสิ้น...

โดยปกติแล้ว คนเรามันชอบคิดสารพัด อยู่ๆไปบอก ไปห้าม ไม่ให้มันคิด
แล้วมันจะห้ามอยู่หรือ?

อย่างหนูชอบกินข้าว แล้วไม่ได้กินข้าว พยายามหาอย่างอื่นมาทดแทน เช่น ขนมปังหรือ นม กินอยู่อย่างนี้ทุกวัน มันก็เบื่อ และก็ยังอยากกินข้าวอยู่เหมือนเดิม แม้บางวันจะเบื่อข้าว แต่ความเคยชินที่ติดเป็นนิสัย มันจึงขาดข้าวไม่ได้

ก็เหมือนกับบางคนที่พยายามเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ ของตัวเอง ยังไงมันก็เปลี่ยนไม่ได้ อยู่ดีนั่นแหละ

คิดมากแล้วเลิกคิดตอนนั้นเลย มันก็ยากนะ เวลาผ่านไปมันจึงจะจาง เพราะไม่มีใครเก็บความคิดมากไว้ได้ตลอด 24 ชั่วโมงหรอก

อยากคิดก็ปล่อยให้มันคิด แต่อย่าทำลายชีวิตด้วยการเสพ หรือดื่มของมึนเมาเลย แค่คิดก็แทบตาย กินเหล้าเข้าไปก็เท่ากับทำร้ายตัวเองอีก

เราคิดอย่างนี้ ก็ไม่ได้หมายความว่า คนอื่นจะคิดเหมือนเรา หรือคิดไม่เหมือนเรานี่

มีอะไรก็ต้องพูด ต้องระบายให้คนใกล้ชิด ใกล้ตัวฟังบ้าง เผื่อว่าจะได้ทางออกที่ดีกว่าที่เราคิด เก็บไว้คนเดียว เดี๋ยวมันบูดเน่าคาใจ แล้วจะมีผู้ใด กำจัดให้ได้เล่า?

คุยกับแม่นั่นแหละ ดีที่สุด เพราะแม่คงไม่ฆ่า หรือทำร้ายลูกของตัวเองหรอกนะ อย่าคิดแทนท่านไปเลย ท่านอาจจะกลุ้ม แต่ท่านคงไม่ให้ความกลุ้มมารุมกระหน่ำจนไม่ทำอะไรเลยนะ...แม่ผ่านร้อน ผ่านหนาว ผ่านฝน มาหลายฤดู หนูจะสู้ท่านได้อย่างไร? วิชาชีวิตของท่านมากมาย ไม่คุยกับท่านแล้วจะคุยกับใครล่ะ? แต่มันอยู่ที่ว่า หนูจะดูถูกปัญญาของท่านหรือเปล่า ก็เท่านั้นเอง...

เวลาคิด ก็ปล่อยให้มันคิด รู้เท่าทันความคิด หาวิธีแก้กับความเร่าร้อนในความคิด คือ หาเหตุ หาผลที่ดี ทำใจให้เป็นกลางๆ ทำบ่อยๆ...ถ้าทำแล้วยังไม่ได้ผลก็...ท่องคำนี้เอาไว้นะว่า...

ช่างมัน ช่างมัน ช่างมัน และ ....ช่างหัวมัน

สาธุ...ขอให้ทำได้ ถ้าทำไม่ได้ก็ไปกระโดดเขา เล่นจั๊ม ให้หายบ้าชั่วคราวน่าจะดีนะ ธรรมะสวัสดี

SaNdolLaR
27-09-2006, 12:34 AM
แม่ชีหนูค่อยหายเครียดแระ มันก็แก้ไปทีละเรื่อง ๆ ๆ
แต่ละปมหนูผูกเองหนูก็ย่อมรู้ว่ามันแก้ตรงไหน แต่ผูกใว้มากเกินและนานเกินมันเลยแก้ยากหน่อยอ่ะข่ะ
และที่สำคัญ เรื่องของหนูแค่นี้ มันไม่ใช่เรื่องที่ร้ายแรงที่สุด
ยังมีคนที่ต้องเครียดกว่าหนูหลายเท่า แม่หนูบอกมาว่าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
อย่าไปเครียดกับเรื่องที่ยังมาไมถึงหนูชอบคิดล่วงหน้า
บางที สิ่งที่จะเกิดมันอาจจะไม่เลวร้ายเหมือนที่หนูคิดก็ได้

เมื่อวาน พี่ข้างบ้านหนูเสีย แม่ยังใจหายเลย แม่เขาสอนโรงเรียนเดียวกับแม่หนู
พ่อเขาก็สอนโรงเรียนเดียวกับแม่หนู เขากับหนูก็โตมาพร้อมๆกัน เพิ่งแยกกันไม่กี่ปีเอง
เขาโดนไปช๊อตตาย ศพยังมาไม่ถึงบ้านเลย อีกสองรายก็ คนใกล้ตัวหนูทั้งนั้น
เด็กแถวๆบ้านหนูอีกคน เพิ่งกลับมายิงตัวตาย เขาเครียดเรื่องเรียน อีกคนก็ญาติ (ห่างๆๆๆ)เรียนอยู่ปี สอง เขาก็เครียดเรื่องเรียน ก็ผูกคอตาย เพิ่งเผาไป

หนูว่าหนูแก้ทีละจุดของหนูดีกว่า อย่าหนีมันเลย ตายแล้วไม่รู้จะหนีพ้นรึเปล่า อีกอย่าง คงไม่มีอะไรทำให้แม่เสียใจเท่ากับหนูตายไปตอนนี้ ทะเราะ ผิดใจกันบ้าง มันก็ไม่เสียใจเท่า

Ps วันนี้หนูก็นอนไม่หลับอีกอ่ะข่ะแม่ชี หนูดื่มกาแฟเข้าไปจะอ่านหนังสือ อ่านจบแล้ว แต่มันยังข่มตาไม่ลงเลย แหะๆ