PDA

View Full Version : เขาทิ้งเราไป...ควรให้อภัยรึเปล่า


Forest_Sa
03-07-2006, 12:19 AM
<TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD style="PADDING-RIGHT: 0px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-BOTTOM: 5px; PADDING-TOP: 5px">เขาทิ้งเราไป...ควรให้อภัยรึเปล่า
</TD></TR><TR><TD style="PADDING-RIGHT: 0px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-BOTTOM: 5px; PADDING-TOP: 5px">ไม่เด็ดขาด นอกจากไม่มีวันให้อภัยแล้ว ยังทำพิธีแช่งชักหักกระดูก เผาพริกเผา เกลือสาบส่ง อย่าได้เจอหน้ากันอีกเลยชาตินี้ แต่ถ้ามัวแต่นั่งคุมแค้น แรงอาฆาต พยาบาทอาจทำให้เรามีจิตใจที่ไม่เป็นสุข

ดังนั้นสิ่งที่ควรทำคือให้อภัย ถือเสียว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตอย่างหนึ่งก็แล้วกัน การฟื้นตัวจาก ความเจ็บช้ำ ที่ถูกทรยศย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย ครั้นจะให้อภัยอีกใจ ก็คิดขึ้นมาได้ว่า เรื่องอะไรฉันจะให้เลิกราไปง่ายๆ มันจะสบายไปหรือเปล่า สมควรให้มันชดใช ้กรรมโทษฐานที่ ทำให้ฉันเจ็บช้ำดีไหม ความคิดแบบนาง มารร้ายที่ประดัง ประเดเข้ามาในสมองแบบนี้ไม่ใช่เรื่องแปลก…ธรรมดามาก เพราะการให้อภัยเป็นเรื่องยากจริงๆ โดยเฉพาะตอนเริ่มต้นนี่ละ ส่วนใหญ่มักไม่รู้ว่า ควรเริ่มต้นจากจุดไหน

คนส่วนมากคิดว่า ปล่อยให้อดีตผ่านไปแล้วเริ่มต้นใหม่ดีกว่า ชีวิตต้องเดินหน้า ต่อไปเรื่อยๆ แต่ความเจ็บช้ำและความกลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยก็ยังคอย ติดตามหลอกหลอนทุกเมื่อเชื่อวัน ซึ่งความรู้สึกเหล่านี้ จะมีมากหรือน้อย แล้วแต่อายุของแต่ละคน อายุน้อยๆยังอ่อนประสบการณ์ ก็คงเจ็บมากหน่อย แต่ถ้าอายุมากๆเคยผ่านประสบการณ์มาแล้วหลายฤดูฝน ก็คงสามารถ ควบคุมความรู้สึกได้ดีกว่า

ความทรงจำในอดีตที่ตามหลอกหลอนสำหรับบางคนอาจเป็นบาดแผลเรื้อรัง แต่กับบางคนอาจเป็นสิ่งมีค่าที่ช่วยให้จิตใจแข็งแกร่งขึ้น แต่ถ้าเราพยายาม กีดกันอดีตออกไปจากชีวิตของเรา โดยไม่นำมาเรียนรู้ สิ่งเหล่านั้นมักย้อนกลับมาหา จนกลายเป็นบทเรียนซ้ำซากครั้งแล้ว ครั้งเล่ากระหน่ำชีวิตเราอย่างไม่รู้จบ แทนที่จะจงเกลียดจงชังความทรงจำอันเลวร้าย หรือเกลียดคนที่เรา เคยอยู่ด้วย เคยพบเคยรู้จัก สู้มาเรียนรู้คิดหาหนทางทำให้ ประสบการณ์เหล่านั้น ช่วยให้เรา เข้มแข็งขึ้นไม่ดีกว่าหรือ คิดเสียว่าคนที่เราได้เคยพานพบ ไม่ว่าจะเป็นคน ที่เรารักหรือเกลียด ล้วนแต่เป็นครูช่วยให้เราได้เรียนรู้ ความรักและ เข้าใจชีวิต มากขึ้น สิ่งสำคัญที่ทำให้เราเข้าใจโลกมากขึ้นคือ การรู้จักให้อภัยผู้อื่น ผลพลอยได้คือ เพื่อเยียวยารักษา ความเจ็บช้ำของเราเองด้วย

สี่ขั้นตอนในการให้อภัย

พยายามทำความเข้าใจถึงสิ่งที่เขาทำกับเราในช่วงเวลานั้น

พยายามมองให้ออกว่า การที่เราคาดหวังในตัวเขามาก ยิ่งทำให้เรา เจ็บช้ำมาก ยามที่ผิดหวัง

เลิกตัดสิน ปฏิเสธ หรือวิพากษ์วิจารณ์ผู้อื่น เลิกคิดเสียทีว่าคนนั้น ดีคนนี้เลว

ลองพิจารณาสิ่งที่เราคาดหวังในตัวเอง และยอมรับให้ได้ว่า เราไม่มีทาง ได้ พบสิ่งเหล่านั้นในตัวใครคนใดคนหนึ่งแน่นอน ขนาดตัวเราเอง เรายังทำไม่ได้อย่างที่หวังเลยนี่นา
ถ้าเราสามารถยกระดับจิตใจตัวเอง และเติมเต็มหัวใจตัวเองได้แล้ว เราก็จะสามารถ ทำในสิ่งที่เราหวังไว้เองได้ โดยไม่ต้องไปคาดหวังในตัวคนอื่นมากนัก โดยเฉพาะ กับแฟนด้วยยิ่งแล้วใหญ่ และเมื่อเราทำใจให้อภัยผู้ชาย ไม่รักดีคนนั้น ได้แล้ว เราจะรู้สึกอิสระเสรีเหนืออื่นใด สามารถเปิดใจรับคนหน้าใหม่และ ประสบการณ์ ชีวิตใหม่ๆเข้ามาในชีวิตได้อย่างเต็มที่ ทำให้เราดำเนินชีวิต ต่อไปได้อย่างมั่นใจ
<!--END-->
</TD></TR></TBODY></TABLE>ขอขอบคุณ ข้อมูล จาก TTTonline.net

ยายผีป่า
27-02-2007, 02:43 PM
เขาทิ้งเราไป...ควรให้อภัย(ตัวเอง)รึเปล่า

เราต้องไม่เข้าข้างตัวเองนะจ๊ะ ว่าตัวเองดีเลิศประเสริฐศรี ชนิดที่ว่า ใครทิ้งข้าไป คนนั้นโง่บรมสุดๆ

ต้องกล้ายอมรับความจริงก่อนที่จะไปตีโพยตีพายว่า

แกทิ้งข้าไป ข้าจะไม่อภัยยกโทษอันมหันต์ที่แกบังอาจทำข้าหน้าแตก(อกหัก) ด้วยการสาระพัดที่จะทำให้แกทุกข์จากการทอดทิ้งข้าไป

หยุดมองตัวเอง หาคำตอบว่า

จนได้คำตอบที่แท้จริงแบบไม่ปิดกั้นมองแต่ข้อดีของตัวเอง

วันหนึ่งเราอาจเป็นฝ่ายเห็นใจและเข้าใจผู้ที่เราโดนตัดสัมพันธ์ไปก็ได้ แล้วอาจเผลอรำพันไปด้วยว่า

โห...เขาไปที่ชอบที่ชอบนั้นดีสำหรับเขาแล้ว เรานี่เป็นตัวถ่วงความเจริญเขามาเสียนาน น่าสงสารเขาจังเลย เดี๋ยวพอรู้ตัวก็ช่วยตักบาตรล้างกรรมระหว่างกันและกันด้วยเน้อ

ถ้าเราดี แบบหาข้อบกพร่องไม่เจอ เราก็คิดเสียว่า

คนที่ทิ้งเราไปเขาไม่เห็นค่าของเรา เราจะไปเสียดายทำไม จะไปเจ็บแค้นทำไมกะไอ้คนงี่เง่าอย่างเขา!!!

ดาราจักร
01-09-2007, 02:37 AM
โดนทิ้ง คงต้องรู้สึก เจ็บในใจ อ้างว้าง อ่อนแอ และร้องให้

แต่ก็คงทำอะไรไม่ได้หรอกครับ ยิ่งฝืน ก็ยิ่งผิดใจกัน

ถ้าทำใจ บอกให้อภัย ก็คงทำไม่ได้เหมือนกันใช่ไหมครับ

แล้วคุณจะทำยังไงหละ

-ทำให้ตัวเองเป็นทุกข์ โดยการประชดชีวิต มันน่าทำไหม

มันก็ทุกข์อยู่แล้ว ยังไม่สะใจ เอาเลย ไม่รู้จะห้ามยังไง

-ทำให้ตัวคนที่ทิ้งเราเป็นทุกข์ แต่เขาก็มีมือมีเท้า เหมือนกันนะ

-ไปบวช ก็ดีนะ แต่อย่าไปทำศีลขาดหละ ตกน.. เชียว ยิ่งทุกข์ใหญ่

- หาใหม่ อันนี้เยี่ยมเลย ทุกข์เดียวไม่พอ ขออีกหนึ่ง เห็นกองทุกข์แน่เลย

-ทำให้ตัวเองมีความสุข ทำยากส์มากๆ รู้สึกไหมว่า ทำให้ทุกข์ นี่ง่ายกว่า

ก็ทำไงได้ เลือกที่จะเป็นมนุษย์แล้ว ก็ต้องทำอะไรซักอย่างนะ

ถ้าไม่ทำ ก็ หยุด ได้แล้วครับ ไม่ต้องร้องให้อีกแล้วครับ

อนุโมทนาครับ

Baby_par
01-09-2007, 09:31 AM
คนๆเดียวไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่างของเรานี่นา ทุกสิ่งทุกอย่างของเราก็คือตัวเรา

และทุกสิ่งทุกอย่างของเราอาจจะเป็นตัวเรา แต่เราอย่าประมาณตัวว่าตัวเองดีเลิศทุกคนต้องไม่ทิ้งเราหรือต้องอยู่กับเราคนเดียว เราไม่ใช่เจ้าของใคร ใครไม่ใช่เจ้าของเรา เราเป็นเจ้าของตัวเรา เหมือนที่เค้าว่ากันว่า"ไม่ตายก็หาใหม่ได้"

แต่ถ้าเราเจอคนที่เราคิดว่าใช่เเล้วเราควรจะพยายามเก็บรักษาสิ่งนั้นไว้ให้นานที่สุด และก็ต้องรู้จักคำว่า"รักให้เป็น รักให้มีเหตุผล รู้จักเปลี่ยนแปลง แล้วก็เราไม่ใช่เจ้าของใคร"

BirdSoul
18-09-2007, 11:00 AM
อยากให้เยาวชนไทยมีความคิดแบบ น้อง Baby parกันจังเลย อ้อ... ผู้ใหญ่บางคนก็เหมือนกัน มัวแต่มานั่งโอดครวญว่า...ทามมายหนอ เธอถึงทิ้งฉานไป... เสียเวลาเปล่า ความรักก็แค่ส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่ใช่ทุกสิ่งสักหน่อย มีเรื่องที่ต้องทำอีกหลายอย่างในชีวิต จริงมั้ย

ahantharik
18-09-2007, 11:26 AM
การให้อภัยทานต่อผู้อื่นเป็นทานบารมีอันสูงสุดแล้ว เกิดมาเพื่อเจอกันและก็จากกันอยู่ดี แต่มีวิธีไหนละที่ทำให้จิตใจสงบสุข

mare2514
22-04-2008, 05:51 PM
ทำอย่างไรถึงจะให้อภัยและปล่อยวางได้อย่างหมดใจ

vanco
22-04-2008, 06:58 PM
อนุโมทนาครับ
ให้อภัยไปเถอะครับ ถือซะว่าเราไม่มีอะไรต่อกันอีกแล้วในชาตินี้

chdhorn
22-04-2008, 10:05 PM
เรื่องแบบนี้ พูดง่ายกว่าทำจริงๆ ค่ะ...

คิดเสียว่าเราเคยเกี่ยวเนื่องกันมาแค่นี้... ไม่ว่าจะเป็นคู่บุพเพฯ คู่แท้ คู่เวรคู่กรรม หรือ คู่อะไรก็สุดแล้วแต่จะเรียก...

ในที่สุดก็ต้องจากกันอยู่ดี ไม่ว่าจะจากเป็น หรือจากตาย...

ดังนั้นพยายามทำใจ และอภัยซึ่งกันและกันเถอะค่ะ... คิดซะว่า ทำบุญร่วมขันกันมาแค่นี้...

เก็บแต่ความทรงจำดีๆ ความรู้สึกดีๆ ช่วงเวลาที่เคยมีความสุขร่วมกัน เอาไว้ดีกว่าค่ะ... อย่างน้อยก็เป็นกำลังใจทางโลกให้เราก้าวเดินต่อไปได้...

ชีวิตเรายังต้องพบเจออะไรอีกมากมาย...

เตรียมพลังกาย พลังใจไว้รับกับสิ่งใหม่ๆ ที่กำลังจะเข้ามาเยือนดีกว่าค่ะ...

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆ ท่าน... ที่มีคู่ เคยมีคู่ ไม่เคยมีคู่ ที่โดนทิ้ง ที่ทิ้งคนอื่น ที่มีคนมารัก ที่รู้จักที่จะรักคนอื่น ที่ไม่เคยรักใครจริงเลยนอกจากตัวเอง หรือที่ไม่เคยแม้แต่จะรักตัวเอง... และอย่าลืมความรักของคุณพ่อ - คุณแม่ ที่มีให้เรา...

ขอให้ทุกๆ ท่านมีความสุขกาย สุขใจ มีรักแท้ รักจริง รักที่บริสุทธิ์ รักที่ไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ อยู่เต็มปรี่ดวงจิตดวงใจทุกดวงนะคะ...

อภัยได้ ก็อภัยกันเถอะค่ะ

นังกิ๊บตัวดี
26-04-2008, 11:26 AM
รั้งไว้จะได้อะไร
เคืองแค้นจะได้อะไร
ในเมื่อใจเค้าไม่มีแล้ว
ปล่อยๆกันไป จะได้คลาดกันไปค่ะ
ไม่ผูกเวร