Holmes
17-01-2005, 02:28 AM
คาถาจุติของพุทธมารดา
นโม สตฺโต น สมฺมาสมฺพุทฺโธ จิติ น ทนฺจิธา (โอม) จิลิ จุลิ จุติ สวาหา
(แปล) ขอนอบน้อมแด่พระโพธิสัตว์ และนอบน้อมแด่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จิตที่ถูกเบียดเบียน ขอให้ (จิตของเขา)จงไปจุติในที่ดี ๆ เถิด
บัณฑิตหลิวยิกโซ่ว เกิดในราชวงศ์หมิง เป็นอาจารย์สอนหนังสืออยู่ในเมืองหลูหลิง วันหนึ่งได้รับเชิญไปประกอบพิธีสาร์ทจีนที่เมืองเถียนจงระหว่างทางได้พักแรมที่ศาลาคนพัก ที่เมืองกุ้ยโจว ได้นิมิตเห็นชายชาตรีผู้มีใบหน้ายาว และรูปร่างล่ำสันคนหนึ่งเข้ามาหาจึงได้นั่งสนทนากัน ถามว่าท่านเป็นใคร ตอบว่า ข้า ฯ มีชื่อว่าเถาฮั่นเป็นแม่ทัพในราชวงศ์ซ้องที่มาหาครั้งนี้ ใคร่ขอไหว้วานท่านช่วยบันทึกเรื่องราวของข้า ฯ เพื่อเป็นอุธาหรณ์ให้กับคนรุ่นหลัง กล่าวคือ เรื่องมีอยู่ว่า ข้าฯ ได้ยกทัพไปตีเมืองเจียงโจว ได้รับการต่อต้านเป็นกำลัง จึงเกิดโทสะ เมื่อข้า ฯ บุกเข้าไปได้ก็ให้สั่งฆ่าประชาชนอย่างไร้ความปรานีนั้น เป็นเหตุให้ข้า ฯ ต้องมาเกิดเป็นสุกรทุก ๆ ชาติ เพื่อชดใช้กรรมที่ข้า ฯ ได้ก่อไว้ เวลาถูกฆ่า ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสนั้นยากที่จะทนทานได้ มีอยู่ครั้งหนึ่งได้ยินเสียงสวดมนต์ทำให้ข้า ฯ พ้นจากความเจ็บปวดทันที ด้วยเหตุนี้ ขอให้ท่านช่วยนำเรื่องนี้ออกเผยแพร่แก่สาธุชนว่าหากพบเห็นมีการฆ่าเกิดขึ้น หรือขณะถูกมีดสับหรือนำสัตว์ที่ถูกฆ่าแล้วลงในหม้อน้ำเดือด หรือนำไปทอดในกระทะ ขอให้กล่าวพระนามของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หรือสวดคาถาจุตินี้ จะได้ช่วยวิญญาณสัตว์เหล่านั้น พ้นจากความทุกข์ความเจ็บปวดได้ทันที เมื่อพูดเสร็จแม่ทัพเถาฮั่นได้ลากลับด้วยน้ำตานองหน้า หลิวยิกโซ่วตื่นจากความฝันได้บันทึกทันที และก็ได้สวดคาถานี้เป็นประจำ
คาถาข้างต้น เกิดอานิสงส์มหาศาล ขอให้สาธุชนผู้มีเมตตาการุณย์ต่อหมู่สัตว์ที่น่าสงสาร โปรดท่องคาถานึ้ หรือกล่าวพระนามของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อจะได้ปลดทุกข์ให้กับสัตว์ทั้งปวง และเป็นการสร้างบุญกุศลให้กับตนเองด้วย
From
http://thai.mindcyber.com/modules.php?name=Sections&op=viewarticle&artid=219
นโม สตฺโต น สมฺมาสมฺพุทฺโธ จิติ น ทนฺจิธา (โอม) จิลิ จุลิ จุติ สวาหา
(แปล) ขอนอบน้อมแด่พระโพธิสัตว์ และนอบน้อมแด่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จิตที่ถูกเบียดเบียน ขอให้ (จิตของเขา)จงไปจุติในที่ดี ๆ เถิด
บัณฑิตหลิวยิกโซ่ว เกิดในราชวงศ์หมิง เป็นอาจารย์สอนหนังสืออยู่ในเมืองหลูหลิง วันหนึ่งได้รับเชิญไปประกอบพิธีสาร์ทจีนที่เมืองเถียนจงระหว่างทางได้พักแรมที่ศาลาคนพัก ที่เมืองกุ้ยโจว ได้นิมิตเห็นชายชาตรีผู้มีใบหน้ายาว และรูปร่างล่ำสันคนหนึ่งเข้ามาหาจึงได้นั่งสนทนากัน ถามว่าท่านเป็นใคร ตอบว่า ข้า ฯ มีชื่อว่าเถาฮั่นเป็นแม่ทัพในราชวงศ์ซ้องที่มาหาครั้งนี้ ใคร่ขอไหว้วานท่านช่วยบันทึกเรื่องราวของข้า ฯ เพื่อเป็นอุธาหรณ์ให้กับคนรุ่นหลัง กล่าวคือ เรื่องมีอยู่ว่า ข้าฯ ได้ยกทัพไปตีเมืองเจียงโจว ได้รับการต่อต้านเป็นกำลัง จึงเกิดโทสะ เมื่อข้า ฯ บุกเข้าไปได้ก็ให้สั่งฆ่าประชาชนอย่างไร้ความปรานีนั้น เป็นเหตุให้ข้า ฯ ต้องมาเกิดเป็นสุกรทุก ๆ ชาติ เพื่อชดใช้กรรมที่ข้า ฯ ได้ก่อไว้ เวลาถูกฆ่า ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสนั้นยากที่จะทนทานได้ มีอยู่ครั้งหนึ่งได้ยินเสียงสวดมนต์ทำให้ข้า ฯ พ้นจากความเจ็บปวดทันที ด้วยเหตุนี้ ขอให้ท่านช่วยนำเรื่องนี้ออกเผยแพร่แก่สาธุชนว่าหากพบเห็นมีการฆ่าเกิดขึ้น หรือขณะถูกมีดสับหรือนำสัตว์ที่ถูกฆ่าแล้วลงในหม้อน้ำเดือด หรือนำไปทอดในกระทะ ขอให้กล่าวพระนามของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หรือสวดคาถาจุตินี้ จะได้ช่วยวิญญาณสัตว์เหล่านั้น พ้นจากความทุกข์ความเจ็บปวดได้ทันที เมื่อพูดเสร็จแม่ทัพเถาฮั่นได้ลากลับด้วยน้ำตานองหน้า หลิวยิกโซ่วตื่นจากความฝันได้บันทึกทันที และก็ได้สวดคาถานี้เป็นประจำ
คาถาข้างต้น เกิดอานิสงส์มหาศาล ขอให้สาธุชนผู้มีเมตตาการุณย์ต่อหมู่สัตว์ที่น่าสงสาร โปรดท่องคาถานึ้ หรือกล่าวพระนามของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อจะได้ปลดทุกข์ให้กับสัตว์ทั้งปวง และเป็นการสร้างบุญกุศลให้กับตนเองด้วย
From
http://thai.mindcyber.com/modules.php?name=Sections&op=viewarticle&artid=219