การอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตเพราะกลัวการพลัดพรากเป็นความคิดที่ผิดมากไหม

[เอ็นจอย]

การอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตเพราะกลัวการพลัดพรากจากสิ่งที่รัก เช่น ลูกเมียเป็นต้น เพราะตอนเด็กๆไม่เคยรู้เลยว่าเกิดมาต้องตาย พอรู้จึงมีความคคิดว่า ไม่น่าเกิดมาเลย เพราต้องเสียใจกับความตาย และไม่อยากมีห่วงอีกต่อไป เป็นความคิดที่ผิดหรือมากไหม

[mikky]

ไม่เห็นผิดอะไรเลย แปลว่าคุณเริ่มเห็นทุกข์ในวัฏฏสังสารแล้ว ดีมากครับ

[มหาชัย]

การเข้าถึง....สัจธรรม...อันเป็นมหาสัจจะแห่งชีวิต....หาผิดไม่
ด้วยมองเห็น....ภัยยิ่งใหญ่....ในโอฆะ...สงสาร
ด้วยเห็นแล้ว....ว่าฃีวิต...เป็นกองทุกข์..อันโอฬาร
จงจำเริญ...วิปัสนา...กรรมฐาน...เพื่อนิพพาน....เถิดท่านเอย....

[จรัล]

ดีที่สุด ถูกต้องที่สุดครับ

[Nirvana]

เป็นความเห็นที่ผิด น่ะครับ

จะอยู่คนเดียวหรือร่วมกันหลายคนก็ต้องพลัดพรากจากกันนั่นแหละ ครับ

ต้องพลัดพรากจากของรัก เช่น จากบ้าน จากสิ่งของที่หวงแหน เป็นเรื่องปกติธรรมดาโลก

ทำไมไม่คิดกลับกันล่ะครับ ว่า....
มีคนมาอยู่ด้วยกัน จะได้ไม่เหงา และช่วยส่งเสริมซึ่งกันและกัน...บ้างล่ะ ครับ

[azalia]

การอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตเพราะกลัวการพลัดพรากจากสิ่งที่รัก
เข้าใจค่ะ...เพราะเคยเป็นและปัจจุบันยังเป็นอยู่ แม้จะดีขึ้นบ้างแล้วก็ตาม ;10
แต่ก็ยังเลือกที่จะอยู่คนเดียว...เพราะเห็นสัจจะธรรมของความไม่เที่ยงทั้งปวง
ความรักก็ไม่เที่ยง ความเป็นหนุ่มสาว ความสวยงามก็ไม่เที่ยง อารมณ์ความรู้สึกของคนเราก็ไม่เที่ยง ...ทุกสิ่งล้วนเป็นทุกข์...ยึดมั่นถือมั่นอะไรไม่ได้
วันนี้รักแทบขาดใจ...วันพรุ่งนี้อาจเปลี่ยนเป็นเกลียดกันก็ได้
ขึ้นอยู่กับกรรมที่ทำร่วมกันมา ...หากเราไม่รู้สึกผูกพันมากจนขนาดอยากร่วมชีวิตกับใครได้ ก็อย่าฝืนใจเลยค่ะ...อยู่คนเดียวเป็นดีที่สุด

คนที่คิดแบบนี้จึงต้องอยู่เป็นโสดเรื่อยๆ...จนกว่าจะพบ "คู่ธรรม คู่บารมี" ที่ทำให้รู้สึกอบอุ่น ปลอดภัย มั่นใจและไว้ใจให้เป็นเพื่อนเดินทางในสังสารวัฏอันยาวไกลนี้...
แต่ถ้าไม่ใช่คู่ลักษณะนี้...การอยู่เป็นโสด ประพฤติพรมจรรย์ พัฒนาจิต น่าจะเป็นหนทางเลือกที่ประเสริฐสุดค่ะ

;aa51
...มีความคคิดว่า ไม่น่าเกิดมาเลย เพราต้องเสียใจกับความตาย และไม่อยากมีห่วงอีกต่อไป เป็นความคิดที่ผิดหรือมากไหม แต่ความรู้สึกแบบนี้ไม่ค่อยดีนะคะ เป็นด้านลบ เหมือนคนมองโลกในแง่ของอาการสิ้นหวัง...ขาดพลังชีวิต ในการสร้างสรร
เพราะเราเกิดมาเป็นมนุษย์ เป็นโอกาสที่ดีและมหัศจรรย์ในการเรียนรู้เพื่อการพัฒนาดวงจิต ให้สูงขึ้น...ได้โอกาสสร้างกุศล เพื่อการหลุดพ้น
ความตายไม่ใช่การหลุดพ้น...เราอาจไปผุดเกิดเป็นสัตว์ เป็นอสุรกาย เปรต สัตว์นรก...ซึ่งเป็นทุกข์คติภูมิ...ทนทุกข์ทรมานกว่าการเป็นมนุษย์มากมายหลายเท่า...หากไม่อยากเป็นมนุษย์อีก...จงเร่งสร้างกุศลมากๆเพื่อการหลุดพ้นอย่างถาวร คือ "นิพพาน" หากยังไม่หลุดพ้นถาวรก็จะไปเกิดในสุขคติภูมิแทน ซึ่งสุขคติภูมิที่สูงกว่ามนุษย์ คือ ภูมิของ สวรรค์ และ พรหม

;aa8;22

[ผู้หญิงธรรมดา]

ไม่ผิดหรอกค่ะ
แต่ความจริง ความตาย ความเกิดมันเป็นธรรมชาติของสัตว์โลก วันหนึ่งคุณมีใครเข้ามาในชีวิต คุณอาจเปลี่ยนความคิดเอง ก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรอีกแหละค่ะ ให้มันเป็นไปตามธรรมชาติเถอะค่ะ

[ผู้หญิงธรรมดา]

อย่าไปทุกข์ กับความคิด ค่ะ

[@^น้ำใส^@]

เข้าใจค่ะ...เพราะเคยเป็นและปัจจุบันยังเป็นอยู่ แม้จะดีขึ้นบ้างแล้วก็ตาม ;10
แต่ก็ยังเลือกที่จะอยู่คนเดียว...เพราะเห็นสัจจะธรรมของความไม่เที่ยงทั้งปวง
ความรักก็ไม่เที่ยง ความเป็นหนุ่มสาว ความสวยงามก็ไม่เที่ยง อารมณ์ความรู้สึกของคนเราก็ไม่เที่ยง ...ทุกสิ่งล้วนเป็นทุกข์...ยึดมั่นถือมั่นอะไรไม่ได้
วันนี้รักแทบขาดใจ...วันพรุ่งนี้อาจเปลี่ยนเป็นเกลียดกันก็ได้
ขึ้นอยู่กับกรรมที่ทำร่วมกันมา ...หากเราไม่รู้สึกผูกพันมากจนขนาดอยากร่วมชีวิตกับใครได้ ก็อย่าฝืนใจเลยค่ะ...อยู่คนเดียวเป็นดีที่สุด

คนที่คิดแบบนี้จึงต้องอยู่เป็นโสดเรื่อยๆ...จนกว่าจะพบ "คู่ธรรม คู่บารมี" ที่ทำให้รู้สึกอบอุ่น ปลอดภัย มั่นใจและไว้ใจให้เป็นเพื่อนเดินทางในสังสารวัฏอันยาวไกลนี้...
แต่ถ้าไม่ใช่คู่ลักษณะนี้...การอยู่เป็นโสด ประพฤติพรมจรรย์ พัฒนาจิต น่าจะเป็นหนทางเลือกที่ประเสริฐสุดค่ะ

;aa51
แต่ความรู้สึกแบบนี้ไม่ค่อยดีนะคะ เป็นด้านลบ เหมือนคนมองโลกในแง่ของอาการสิ้นหวัง...ขาดพลังชีวิต ในการสร้างสรร
เพราะเราเกิดมาเป็นมนุษย์ เป็นโอกาสที่ดีและมหัศจรรย์ในการเรียนรู้เพื่อการพัฒนาดวงจิต ให้สูงขึ้น...ได้โอกาสสร้างกุศล เพื่อการหลุดพ้น
ความตายไม่ใช่การหลุดพ้น...เราอาจไปผุดเกิดเป็นสัตว์ เป็นอสุรกาย เปรต สัตว์นรก...ซึ่งเป็นทุกข์คติภูมิ...ทนทุกข์ทรมานกว่าการเป็นมนุษย์มากมายหลายเท่า...หากไม่อยากเป็นมนุษย์อีก...จงเร่งสร้างกุศลมากๆเพื่อการหลุดพ้นอย่างถาวร คือ "นิพพาน" หากยังไม่หลุดพ้นถาวรก็จะไปเกิดในสุขคติภูมิแทน ซึ่งสุขคติภูมิที่สูงกว่ามนุษย์ คือ ภูมิของ สวรรค์ และ พรหม

;aa8;22


เพื่อนร่วมเดินทางในสังสารวัฏอันยาวไกล....

อนุโมทนานะคะ;17