DevilBitch
11-01-2005, 10:44 PM
รอยเท้าเปตร (พิศวง ตอนสอง)
...ช่วงปิดเทอมซัมเมอร์ ทางโรงเรียนที่ต่างจังหวัด ที่ยายผีป่าเรียนนั้นได้นำนักเรียนสาวๆ ที่กำลังแรกรุ่นไปบวชชีพรามห์ยกทุกชั้นเรียน ณ สำนักสงฆ์กลางป่า (ช้า) นอกเมือง
ตอนแรกๆ แสนตื่นเต้นเพราะได้ออกนอกสายตาพ่อแม่ โดยไม่ต้องแอบๆ และได้เกาะกลุ่มกับเพื่อนๆ
คิดไว้ล่วงหน้าเลยว่า...งานนี้จะเป็นหัวโจกพาพวกลุยป่าช้าเอาผ้าซิ่นของแม่ไปคอยไล่ตะครุบแสงผี ที่คนเลี้ยงเค้าปล่อยมาหากินอาจมหลังวัด แล้วเอาผีเหล่านั้นมาให้เพื่อนๆ ที่จะเอาไปป้ายสาวๆ ให้หลงใหลน่ะ เพราะเคยไปไล่หลังคุกบ่อยๆ กับพวกเพื่อนๆ หน่วยกล้าตายก๊วนเดิม
เพื่อนสาวๆ ในห้องนี่ นอกจากเรียนเก่งแล้ว ยังเก่งเรื่องอาคมอีกสามสี่คน ก้อตกลงกะกลุ่มคอเดียวกันนี่หล่ะว่าไงคืนวันโกนเราออกศึกเลยนะ !เพราะวันพระนี่ผีฟังธรรม
เมื่อสวดมนต์ค่ำเรียบร้อยทุกคนนอนที่ศาลายกพื้น ยายผีป่ากับแก๊งค์สวยเพี้ยนได้เตรียมย่องเบาๆ พร้อมไฟฉายและผ้าถุงที่เตรียมมา... ย้ำว่าต้องของแม่เท่านั้นผีถึงจะหมดฤทธิ์ ...
ย่องไปแถวส้วมขุดหลังป่ามืดๆ ตามแสงจันทร์ไป แล้วเมื่อได้ที่ก้อซุ่มรอ พอตกดึกหิ่งห้อยออกกินน้ำค้างระยิบระยับ รอนานจนท้อก้อไม่มีดวงไฟเขียวอมแดงส้มๆอย่างที่เคยไล่ต้อน
บอกกับเพื่อนว่ากลับเถอะลมมันแรงยุงก้อเยอะ สงสัยผีมันกลัวเราง่ะ !โห... อย่างงี้เสียฟอร์มหมดสิ?!! พวกโรงเรียนชายจะหัวเราะเอาได้...
ยุคนั้นเค้าแข่งกันเรื่องเรียน เรื่องเที่ยวนี่ต้องตะลอนตามวัด? เอาพระเครื่องของขลังมาอวดกันน่ะ ทุกคนต่างวัยคบเป็นเพื่อนได้หมดล่ะ ?!!
ทีนี้เมื่อผิดหวังเดินละห้อยกันกลับมาค่อยๆ ย่องเพราะใกล้เวลาคนอื่นตื่นทำวัดและเดินจงกลมแล้ว ขณะี่ย่องนั้นได้ยินเสียงเหมือนใครเดินลงเท้าหนักตึงตึง ยายผีป่าเอ็ดเบาว่า เฮ้ย!..อย่าเดินดังสิ... เดี๋ยวพระชีตื่นหมด!!! เพื่อนบอกเดินเงียบสุดๆแล้วนะ
เมื่อมาถึงก้อล้มตัวพยายามหลับ ชีนักเรียนนอนเรียงรายรวมกับชีรุ่นยายทวดคนฝึก พวกยายนอนใกล้ครัวข้างๆ ทางขึ้น กะว่าอีกชั่วโมงคงตื่นทำวัด
ห้าคนเรียงหมดแรง!...ยายผีป่าได้ยินเสียงเดินมาใกล้ๆ แต่ไม่ลืมตาหากกระซิบถามเพื่อนว่า...ใครว่ะ!...เท้าหนักจังไม่สมกะเป็นสาวเลย... เพื่อนไม่ตอบ
จนได้เวลาตื่นชีพี่เลี้ยงเปิดไฟจ้า แล้วเดินมาแถวที่ก๊วนยายผีป่าสักพักท่านเอ็ดเบาๆกลัวศีลขาดว่า... ไปทำอะไรกันมานี่...รอยเท้าย่ำเลอะโคลนเต็มไปหมด... แล้วแอบกินข้าวหรือไงนี่กระจายเสียเต็มพื้น!... ยายผีป่างง...แต่พอมองหน้าเพื่อนสองคนทำท่าจะร้องไห้ยายผีป่าเลยเข้าใจว่าสองคนนี้คงหิว
เลยช่วยกันกับอีกคนเตรียมเช็ดรอยเท้า เฮ้ย!.. รอยเท้าคนหรือยักษ์นี่โตขนาดนี้... นิ้วก้อไม่มี!... มองเท้าของตัวเองกะพวกก้อไม่เลอะะไรนี่นา... เพื่อนสองคนยังนั่งสั่นทำตาเหรอหร่าเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง...
...ตัวเองมันตัวน่าขยะแขยงมากเลย!...ตาแดงโปนดั่งเลือด...ร่างกายโตมากไม่มีผ้าหุ้มห่อ...ขนก้นมันแยงหน้าเราสองคน!... ขยับตัวก้อไม่ได้...ตาจะหลับก้อไม่ได้นอนตัวแข็งจนไฟสว่างนั่นหล่ะ?...
...เปรตมันตามเรามาไง!...ที่เดินดังๆ นะมันมากินข้าว?...
นี่คือคำบอกเล่าของเพื่อนที่นั่งสั่นสองคนคราไปบวช...
เอ...มาเล่าตอนเปิดภาคเรียนนี่นะ คงเก็บกดน่ากลัวง่ะ?!! (b-deejai)
...ช่วงปิดเทอมซัมเมอร์ ทางโรงเรียนที่ต่างจังหวัด ที่ยายผีป่าเรียนนั้นได้นำนักเรียนสาวๆ ที่กำลังแรกรุ่นไปบวชชีพรามห์ยกทุกชั้นเรียน ณ สำนักสงฆ์กลางป่า (ช้า) นอกเมือง
ตอนแรกๆ แสนตื่นเต้นเพราะได้ออกนอกสายตาพ่อแม่ โดยไม่ต้องแอบๆ และได้เกาะกลุ่มกับเพื่อนๆ
คิดไว้ล่วงหน้าเลยว่า...งานนี้จะเป็นหัวโจกพาพวกลุยป่าช้าเอาผ้าซิ่นของแม่ไปคอยไล่ตะครุบแสงผี ที่คนเลี้ยงเค้าปล่อยมาหากินอาจมหลังวัด แล้วเอาผีเหล่านั้นมาให้เพื่อนๆ ที่จะเอาไปป้ายสาวๆ ให้หลงใหลน่ะ เพราะเคยไปไล่หลังคุกบ่อยๆ กับพวกเพื่อนๆ หน่วยกล้าตายก๊วนเดิม
เพื่อนสาวๆ ในห้องนี่ นอกจากเรียนเก่งแล้ว ยังเก่งเรื่องอาคมอีกสามสี่คน ก้อตกลงกะกลุ่มคอเดียวกันนี่หล่ะว่าไงคืนวันโกนเราออกศึกเลยนะ !เพราะวันพระนี่ผีฟังธรรม
เมื่อสวดมนต์ค่ำเรียบร้อยทุกคนนอนที่ศาลายกพื้น ยายผีป่ากับแก๊งค์สวยเพี้ยนได้เตรียมย่องเบาๆ พร้อมไฟฉายและผ้าถุงที่เตรียมมา... ย้ำว่าต้องของแม่เท่านั้นผีถึงจะหมดฤทธิ์ ...
ย่องไปแถวส้วมขุดหลังป่ามืดๆ ตามแสงจันทร์ไป แล้วเมื่อได้ที่ก้อซุ่มรอ พอตกดึกหิ่งห้อยออกกินน้ำค้างระยิบระยับ รอนานจนท้อก้อไม่มีดวงไฟเขียวอมแดงส้มๆอย่างที่เคยไล่ต้อน
บอกกับเพื่อนว่ากลับเถอะลมมันแรงยุงก้อเยอะ สงสัยผีมันกลัวเราง่ะ !โห... อย่างงี้เสียฟอร์มหมดสิ?!! พวกโรงเรียนชายจะหัวเราะเอาได้...
ยุคนั้นเค้าแข่งกันเรื่องเรียน เรื่องเที่ยวนี่ต้องตะลอนตามวัด? เอาพระเครื่องของขลังมาอวดกันน่ะ ทุกคนต่างวัยคบเป็นเพื่อนได้หมดล่ะ ?!!
ทีนี้เมื่อผิดหวังเดินละห้อยกันกลับมาค่อยๆ ย่องเพราะใกล้เวลาคนอื่นตื่นทำวัดและเดินจงกลมแล้ว ขณะี่ย่องนั้นได้ยินเสียงเหมือนใครเดินลงเท้าหนักตึงตึง ยายผีป่าเอ็ดเบาว่า เฮ้ย!..อย่าเดินดังสิ... เดี๋ยวพระชีตื่นหมด!!! เพื่อนบอกเดินเงียบสุดๆแล้วนะ
เมื่อมาถึงก้อล้มตัวพยายามหลับ ชีนักเรียนนอนเรียงรายรวมกับชีรุ่นยายทวดคนฝึก พวกยายนอนใกล้ครัวข้างๆ ทางขึ้น กะว่าอีกชั่วโมงคงตื่นทำวัด
ห้าคนเรียงหมดแรง!...ยายผีป่าได้ยินเสียงเดินมาใกล้ๆ แต่ไม่ลืมตาหากกระซิบถามเพื่อนว่า...ใครว่ะ!...เท้าหนักจังไม่สมกะเป็นสาวเลย... เพื่อนไม่ตอบ
จนได้เวลาตื่นชีพี่เลี้ยงเปิดไฟจ้า แล้วเดินมาแถวที่ก๊วนยายผีป่าสักพักท่านเอ็ดเบาๆกลัวศีลขาดว่า... ไปทำอะไรกันมานี่...รอยเท้าย่ำเลอะโคลนเต็มไปหมด... แล้วแอบกินข้าวหรือไงนี่กระจายเสียเต็มพื้น!... ยายผีป่างง...แต่พอมองหน้าเพื่อนสองคนทำท่าจะร้องไห้ยายผีป่าเลยเข้าใจว่าสองคนนี้คงหิว
เลยช่วยกันกับอีกคนเตรียมเช็ดรอยเท้า เฮ้ย!.. รอยเท้าคนหรือยักษ์นี่โตขนาดนี้... นิ้วก้อไม่มี!... มองเท้าของตัวเองกะพวกก้อไม่เลอะะไรนี่นา... เพื่อนสองคนยังนั่งสั่นทำตาเหรอหร่าเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง...
...ตัวเองมันตัวน่าขยะแขยงมากเลย!...ตาแดงโปนดั่งเลือด...ร่างกายโตมากไม่มีผ้าหุ้มห่อ...ขนก้นมันแยงหน้าเราสองคน!... ขยับตัวก้อไม่ได้...ตาจะหลับก้อไม่ได้นอนตัวแข็งจนไฟสว่างนั่นหล่ะ?...
...เปรตมันตามเรามาไง!...ที่เดินดังๆ นะมันมากินข้าว?...
นี่คือคำบอกเล่าของเพื่อนที่นั่งสั่นสองคนคราไปบวช...
เอ...มาเล่าตอนเปิดภาคเรียนนี่นะ คงเก็บกดน่ากลัวง่ะ?!! (b-deejai)