MBNY
05-03-2006, 02:56 AM
67982
อานิสงส์ของการปิดทอง
การใช้ทองคำเปลวปิดลูกนิมิต หรือ ปูชนียวัตถุอื่นๆ ในครั้งพุทธกาล คงยังไม่เคยมีปรากฎ จึงไม่พบหลักฐานในพระไตรปิฎก ในพระไตรปิฎก มีแต่หลักฐานแสดงว่าใช้ทองฉาบทาพระสถูปเจดีย์ของพระพุทธเจ้าถวายเป็นพุทธบูชา อานิสงส์ของการฉาบทาทองที่พระเจดีย์เป็นพุทธบูชา ด้วยจิตใจศรัทธาเลื่อมใสเต็มเปี่ยมนั้น มีไพศาลประมาณไม่ได้ นับไม่ได้ ดังเรื่องของพระมหากัจจายนเถระ พระอรหันตสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งมีร่างกายงดงาม มีผิวพรรณผ่องผุดประดุจทอง ยกเว้นพระพุทธเจ้า พระองค์ เดียวเท่านั้น ยากที่จะหาใครเสมอเหมือนท่านได้ ผู้ที่พบเห็นท่านย่อมที่จะตะลึงแลนิยมชมชอบท่านไม่ได้ ในมหากัจจายนเถราปาทาน ท่านพระมหากัจจายนเถระ ได้แสดงอดีตชาติาของท่านให้ทราบว่า ท่านได้ทำบุญด้วยการใช้ทองฉาบทาพระเจดีย์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า ปทุมุตระ พร้อมกั้นฉัตรแก้ว และใช้พัดวาล วิชนี พัดถวายพระพุทธเจ้า จึงได้ผลอันเลิศกล่าวคือ ได้เสวยเทวรัชสมบัติ 30 กัป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า ปภัสสระ ต่อมาได้มาเกิดเป็นมนุษย์ก็เป็นกษัตริย์ มีรัตนะ 8 ประการโชติช่วงอยู่โดยรอบตลอดเวลา
ครั้นมาในพุทธกาลนี้ได้เกิดเป็นบุตรพราหมณ์ชื่อกัจจานะออกบวชได้บรรลุธรรมสูงสุดเป็นพระอรหันตสาวก พระพุทธเจ้า(โคตมะ)ได้รับตำแหน่งอันเลิศ คือ เอตทัคคะ ในทางอธิบายความย่อให้พิศดารและได้มีคุณวิเศษต่างๆเกิดขึ้นภายในจิตใจ
คือปฏิสัมภิทา 4 วิโมกข์ 8 อภิญญา 6 เหล่านี้ เป็นผลานิสงส์ของการฉาบทาทองที่พระเจดีย์ของพระพุทธเจ้าปทุมุตระซึ่งพระมหากัจจายนเถระได้กระทำมาแล้วในอดีตชาติ ท่านสามารถเล่าประวัติของท่านเองเพราะท่านมีคุณธรรม คือ อภิญญา ระลึกชาติได้ เรื่องนี้ในพระไตรปิฎก อ้างมาเพื่อให้สาธุชนได้ทราบอานิสงส์ของการปิดทองว่าการปิดทอง ณ ปูชนียวัตถุต่างๆนั้น ถ้าเรามีศรัทธาต่อพระรัตนตรัยต่างๆ นั้น ถ้าเรามีศรัทธาต่อพระรัตนตรัยจริง ปิดทองในปูชนียวัตถุ ตั้งใจให้แน่วแน่ว่าเราถวายบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เพียบพร้อมด้วยพระปัญญาคุณพระบริสุทธิคุณ และพระมหากรุณาคุณ ย่อมได้รับผลานิสงส์มหาศาลจริง ขออย่างเดียวอย่าทำแบบขอไปที การบูชาสักการะ ต่อท่านผู้ควรบูชาสักการะเป็นบุญกุศลมหาศาล มิใช่บุญน้อยๆเลย
เพราะฉะนั้น ผู้หวังบุญกุศลมาก จึงควรสำรวมใจตั้งนะโม นอบน้อมพระบรมศาสดาเจริญพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ หรือกล่าวบูชาว่า อิมินา สักกาเรนะ พุทธัง อภิปูชะยามิ อิมินา สักกาเรนะ ธัมมัง อภิปูชะยามิ อิมินา สักกาเรนะ สังฆัง อภิปูชะยามิ หรือ จะอธิษฐาน ขอพร ขอผลดีต่างๆต่อไปอีกก็ควรทำ แม้เราทำความดีด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่หวังสิ่งตอบแทนแต่การอธิษฐาน เป็นสิ่งดีงาน เปรียบเหมือนการตั้งเข็มทิศเพื่อเดินเรือทะเล จุดประสงค์ในการนี้ ก็คือการเดินทางไปสู่จุดหมายอย่างไม่ผิด และไม่ชักช้ารวนเร คำอธิษฐานที่โบราณาจารย์สอนให้ทำ คือ นิพพานะปัจจะโย โหตุ
ขอให้ผลบุญนี้จงเป็นปัจจัยให้บรรลุพระนิพพาน คือสิ้นกิเลสจิตใจสะอาด หรือจะอธิษฐานอย่างอื่นๆ ก็ได้ เช่นขอบุญกุศลนี้ จงส่งเสริมให้ข้าพเจ้าได้เกิดมาพบพระพุทธศาสนา ทุกๆชาติ หรือว่าขอให้ ข้าพเจ้าจงได้พบแต่กัลยาณมิตร คือ พูด ทำ ชอบ ในทุกชาติ หรือว่า ขอให้ข้าพเจ้าได้ดวงตา เห็นธรรมพ้นทุกข์ฯลฯ ไม่ควรอย่างเดียวคือ อธิษฐานในทางทุจริต หรือในทางก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อื่น สัตว์อื่น
ที่มา : http://www.thavorn.net/
อานิสงส์ของการปิดทอง
การใช้ทองคำเปลวปิดลูกนิมิต หรือ ปูชนียวัตถุอื่นๆ ในครั้งพุทธกาล คงยังไม่เคยมีปรากฎ จึงไม่พบหลักฐานในพระไตรปิฎก ในพระไตรปิฎก มีแต่หลักฐานแสดงว่าใช้ทองฉาบทาพระสถูปเจดีย์ของพระพุทธเจ้าถวายเป็นพุทธบูชา อานิสงส์ของการฉาบทาทองที่พระเจดีย์เป็นพุทธบูชา ด้วยจิตใจศรัทธาเลื่อมใสเต็มเปี่ยมนั้น มีไพศาลประมาณไม่ได้ นับไม่ได้ ดังเรื่องของพระมหากัจจายนเถระ พระอรหันตสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งมีร่างกายงดงาม มีผิวพรรณผ่องผุดประดุจทอง ยกเว้นพระพุทธเจ้า พระองค์ เดียวเท่านั้น ยากที่จะหาใครเสมอเหมือนท่านได้ ผู้ที่พบเห็นท่านย่อมที่จะตะลึงแลนิยมชมชอบท่านไม่ได้ ในมหากัจจายนเถราปาทาน ท่านพระมหากัจจายนเถระ ได้แสดงอดีตชาติาของท่านให้ทราบว่า ท่านได้ทำบุญด้วยการใช้ทองฉาบทาพระเจดีย์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า ปทุมุตระ พร้อมกั้นฉัตรแก้ว และใช้พัดวาล วิชนี พัดถวายพระพุทธเจ้า จึงได้ผลอันเลิศกล่าวคือ ได้เสวยเทวรัชสมบัติ 30 กัป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า ปภัสสระ ต่อมาได้มาเกิดเป็นมนุษย์ก็เป็นกษัตริย์ มีรัตนะ 8 ประการโชติช่วงอยู่โดยรอบตลอดเวลา
ครั้นมาในพุทธกาลนี้ได้เกิดเป็นบุตรพราหมณ์ชื่อกัจจานะออกบวชได้บรรลุธรรมสูงสุดเป็นพระอรหันตสาวก พระพุทธเจ้า(โคตมะ)ได้รับตำแหน่งอันเลิศ คือ เอตทัคคะ ในทางอธิบายความย่อให้พิศดารและได้มีคุณวิเศษต่างๆเกิดขึ้นภายในจิตใจ
คือปฏิสัมภิทา 4 วิโมกข์ 8 อภิญญา 6 เหล่านี้ เป็นผลานิสงส์ของการฉาบทาทองที่พระเจดีย์ของพระพุทธเจ้าปทุมุตระซึ่งพระมหากัจจายนเถระได้กระทำมาแล้วในอดีตชาติ ท่านสามารถเล่าประวัติของท่านเองเพราะท่านมีคุณธรรม คือ อภิญญา ระลึกชาติได้ เรื่องนี้ในพระไตรปิฎก อ้างมาเพื่อให้สาธุชนได้ทราบอานิสงส์ของการปิดทองว่าการปิดทอง ณ ปูชนียวัตถุต่างๆนั้น ถ้าเรามีศรัทธาต่อพระรัตนตรัยต่างๆ นั้น ถ้าเรามีศรัทธาต่อพระรัตนตรัยจริง ปิดทองในปูชนียวัตถุ ตั้งใจให้แน่วแน่ว่าเราถวายบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เพียบพร้อมด้วยพระปัญญาคุณพระบริสุทธิคุณ และพระมหากรุณาคุณ ย่อมได้รับผลานิสงส์มหาศาลจริง ขออย่างเดียวอย่าทำแบบขอไปที การบูชาสักการะ ต่อท่านผู้ควรบูชาสักการะเป็นบุญกุศลมหาศาล มิใช่บุญน้อยๆเลย
เพราะฉะนั้น ผู้หวังบุญกุศลมาก จึงควรสำรวมใจตั้งนะโม นอบน้อมพระบรมศาสดาเจริญพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ หรือกล่าวบูชาว่า อิมินา สักกาเรนะ พุทธัง อภิปูชะยามิ อิมินา สักกาเรนะ ธัมมัง อภิปูชะยามิ อิมินา สักกาเรนะ สังฆัง อภิปูชะยามิ หรือ จะอธิษฐาน ขอพร ขอผลดีต่างๆต่อไปอีกก็ควรทำ แม้เราทำความดีด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่หวังสิ่งตอบแทนแต่การอธิษฐาน เป็นสิ่งดีงาน เปรียบเหมือนการตั้งเข็มทิศเพื่อเดินเรือทะเล จุดประสงค์ในการนี้ ก็คือการเดินทางไปสู่จุดหมายอย่างไม่ผิด และไม่ชักช้ารวนเร คำอธิษฐานที่โบราณาจารย์สอนให้ทำ คือ นิพพานะปัจจะโย โหตุ
ขอให้ผลบุญนี้จงเป็นปัจจัยให้บรรลุพระนิพพาน คือสิ้นกิเลสจิตใจสะอาด หรือจะอธิษฐานอย่างอื่นๆ ก็ได้ เช่นขอบุญกุศลนี้ จงส่งเสริมให้ข้าพเจ้าได้เกิดมาพบพระพุทธศาสนา ทุกๆชาติ หรือว่าขอให้ ข้าพเจ้าจงได้พบแต่กัลยาณมิตร คือ พูด ทำ ชอบ ในทุกชาติ หรือว่า ขอให้ข้าพเจ้าได้ดวงตา เห็นธรรมพ้นทุกข์ฯลฯ ไม่ควรอย่างเดียวคือ อธิษฐานในทางทุจริต หรือในทางก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อื่น สัตว์อื่น
ที่มา : http://www.thavorn.net/