วิญญาณนิมิตเสียงรื้อค้นกองหนังสือทั้งฉีกทั้งสะบัดท่องสัมปจิตฉามิแล้วกระโดดซึมเข้าร่าง

[กระเจียว]

ขอถามใครก็ได้ช่วยตอบหน่อย

เจอ2รอบแล้วค่ะ มันบอกไม่ถูก ไม่ถึงกับขนพองสยองเกล้า ไม่ได้สงสัยแบบวิจิกิจฉาอะไร แค่อยากปุจฉากับท่านผู้รู้ว่า ท่านโอปปาติกะท่านนั้นที่มาค้นกองหนังสือเรา มาค้นแล้วสะบัดๆ ไม่พอยังฉีกๆๆ แต่เหมือนเล่นซุกซนนะ เค้ามาแบบไม่ทำอะไรเราให้ทรมาณ แค่มาทำให้เราไม่อยากลืมตาดูอ้ะค่ะ

พอท่านไป ก็ลุกดูกองหนังสือ มันก็ปกตินี่นา เหมือนที่จัดวางไว้เมื่อก่อนล้มตัวลงนอน

ท่านมาสองครั้ง ที่คอนโดที่พักอยู่ตอนนี้ครั้งนึง พอตอนท่านจะไป คลานมากระโจนทับเรา โชคดีเรานอนตะแคง เรานึกว่าโจรด้วยซ้ำ เพราะท่านทำอะไรแบบมนุษย์ทำ คือมาค้นกองหนังสือที่เราวางไว้ข้างเตียง

เอาหนังสือเรามาสะบัดๆ เปิดอ่านเสียงดัง บ้างก็ฉีก ไม่รู้ถูกใจหรือไม่พอใจถึงมาฉีกหนังสือพระของเรา
บ้างก็เอาหนังสือเกลี่ยไปมา แล้วจัดวางเข้าที่อย่างกะบรรณนารักษ์ห้องสมุด

เราไม่กล้าลืมตาดู เพราะการเห็นอะไรที่ไม่ใช่ภพของเรา เรายังไม่มีสติพอ

ตอนท่านจะไป ท่านมาทับเรา ท่านตัวหนักมาก แบบคนมาทับเลย เรากลัวมาก ท่องสารพัดคาถา อัญเชิญพระมาหลายรูป แต่ท่านไม่ได้ทำให้เราอึดอัด แค่มาทับ มาทับแบบหัวจรดเท้า

เรานึกเอะใจว่า ท่านนี้ทำไมเหมือนเราแฮะ ตอนค้นหนังสือ เหมือนจะโมโหที่ไม่เจอหนังสือ เกาหัวด้วย เกาแบบเราเกา วิธีเกาเหมือน ฟังจากเสียงเอา

แล้วท่านมาทับร่างเราตอนที่ท่านเตรียมจะกลับรึไงเนี่ย

เราท่องคาถาอะไรไม่ไป อัญเชิญพระพุทธเจ้า พระอาจารย์ต่างๆมา ไม่ไป


สุดท้ายเรา

ท่องสัมปจิตฉามิ

ท่านไหลซึมเข้าร่างเราอ้ะค่ะ

แปลกมากกกกกกก

มันเป็นอะไรซาบซ่านไหลเข้าร่าง จากหัวจรดเท้า

เย็นๆอุ่นๆ

เล่าไม่เรียบเรียงเท่าไหร่ เพราะพิมพ์สด

ท่านนี้คือผู้ใด ต้องการจะบอกอะไร

เช่น

ท่านนิมิตฉีกหนังสือทำไม ฉีกหนังสือพระเล่มไหน ฉีกเพราะไม่ชอบ หรือเพราะชอบ

นิมิตเสียงสะบัดหนังสือทำไม (โหตอนนี้ตีสามกว่า กระเจียวนั่งพิมพ์ไปกลัวไป)

มารื้อค้นหาหนังสืออะไร หาทำไม

ท่านไหลเข้าร่างเราทำไม





ตอนบวชท่านก็มา มาแบบนี้เป๊ะเลย

เราบอกว่าขอยกบุญที่บวชให้ท่าน ท่านก็ไม่ไป

พอเราท่องสัมปจิตฉามิ ท่านไหลซึมเข้าหูเรา


ยังไงกัน

แล้วได้ยินเสียงคนแก่เลย พูดว่า

วอนนนนน แบบแผ่วๆๆ


แค่นี้แหละ


แค่นี้แหละ ถึงกระเจียวไม่รู้คำตอบไม่เป็นไร ทำบุญต่อไป โย่ๆ

[KittiWit.C]

พี่กระเจียวลองทำดูน่ะครับ ไม่รู้ว่าจะได้ผลกับพี่ป่าว แต่ได้ผลกะน้อง คือตอนแรก เราแผ่เมตตาก่อน แบบว่าก่อนรบต้องเจรจาก่อนนั้นแหละ แล้วจากน้น(ถ้าไม่ไป)ก็ขอบารมีพระพุทธเจ้า แล้วนึกถึงเมตตาปริตร ถ้าไม่ไปอีกขอให้พี่นึกถึงท่านกวนอูน่ะ ท่านเป็นผู้คุมกฏเกี่ยวกับเรื่องนี้ นึกหน้าท่านก็ได้ชื่อท่านก่อนได้แบบว่าน้องเคยใช้ได้ผลน่ะครับ เลยเอามาบอก ฟังจากที่พี่เล่า ดุน่าดูเชียว

[Des]

น่ากลัว ... มาก มาก
เอ ลองถามพระท่านดูซิ

[zipper]

โผล่ไปสู้หน้าเลย ให้มันรู้กันไปเลย
บอกว่าท่าทางเหมือนเอเหรอ อาจจะวิญญาณแฝดของเอก็ได้ ตอนที่มาทับแล้วไหลเข้าตัวก็คือกลับร่าง อิอิ

[bluewing]

โอ้...มีไหลซึมเข้าร่างได้ด้วย ฟังแล้วน่ากลัวอะนะ แล้วเขามาแกล้งคุณทำไมกัน

[mikky]

เออ กระเจียวโดนคล้าย ๆ พี่เลยนะ แต่พี่ไม่มีฉีกหนังสือนะ คือเริ่ม ๆ จากเดินมาเบา ๆ เหมือนเท้าแมว แล้วก็ วื้ด... มาทับร่างพี่ พยามมองก็ไม่เห็น ได้แต่รู้สึก บางวันเขาเอามือกดหน้าผากเรา จะรู้สึกเป็นมือมีห้านิ้วเลย คือตาพี่จะมืดไปหมดมองไม่เห็นอะไรเลย เคยดิ้นจนกายข้างในหลุดออกมา ก็ไม่เห็นสักที ว่าโอปาติกะนี้เป็นใคร ท่องอะไร ๆ ก็ไม่ไป