cwyp
26-09-2004, 01:58 PM
ความโกรธของคนเรานั้นเป็นกิเลสที่น่าเกลียดและร้อนเร่าเหลือเกิน
ครั้งหนึ่งในขณะที่ผมยังไม่ได้ปฏิบัติกรรมฐานนั้น ผมจะเป็นที่มีอารมณ์ร้อน
ใครพูดอะไรไม่ถูกหูก็จะโกรธ ฉุนเฉียวขึ้นมาเอาดื้อ ๆ เลย แต่หลังจากได้รับการปฏิบัติกรรมฐาน ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากอาจารย์ที่โรงเรียนผมเอง ผมกับเพื่อนก็ได้ร่วมกันปฏิบัติกรรมฐานร่วมกันมา ซึ่งขณะแรกนั้นก็ใช้อาณาปนสติเป็นกรรมฐานบทแรก ซึ่งเมื่อปฏิบัติไปช่วงหนึ่งแล้วประมาณ 5 เดือน ผมได้รู้วิธีการฝึกกรรมฐานที่จะทำให้เปลี่ยนจริตตัวเองจากคนมักโกรธ มาเป็นคนใจเย็นได้ ซึ่งนั่นก็คือ อัปมั__า ซึ่งผมก็เลือกใช้ อุเบกขาอัปมั__าเป็นหลัก ซึ่งบทกรรมฐานบทนี้ ใช้การบริกรรมจิตด้วยความวางเฉย ต่ออารมณ์ที่มากระทบ ซึ่งจะใช้การบริกรรมการวางเฉย หรือจะนึกบริกรรมว่า ไม่สุขไม่ทุกข์ ก็ได้ โดยไม่ต้องไปสนใจต่อลมหายใจ หรืออะไรทั้งสิ้น เมื่อใช้บ่อย ๆ เข้าจะเห็นได้ชัดว่าอารมณ์นั้นจะเย็นลง วางเฉยต่อสิ่งรอบข้างมากขึ้น ซึ่งผู้ที่จะสอบจิตของเรานั้นก็คือ คนรอบข้าง และตัวของเราเอง โดยในการปฏิบัติกรรมฐานนั้น
จะต้องไม่ยึดติดในสุขเป็นอันขาด เพราะว่าความที่จิตสบายก็ว่าเป็นสุขในอารมณ์กรรมฐานอย่างหนึ่งเช่นกัน ซึ่งที่ผมได้ฝึกทำกรรมฐานมานี้ก็ไม่ได้มีอาจารย์กรรมฐานที่เป็นพระเลย แต่หากใช้การเรียนรู้โดยธรรมชาติ จากแหล่งต่าง ๆ บ้าง ใช้ปั__าในการกำหนดรู้สภาวะความรู้สึกบ้าง เมื่อได้ความรู้ความเห็นอะไรออกมา ก็จึงนำมาเล่าสู่กันฟังเพราะ ผมก็รู้สึกว่ามีหลายคนเหมือนกันที่จะติดสุขในสมาธิ ผมจึงได้นำมาเล่าสู่กันฟัง เพราะบทกรรมฐานนี้เป็นบทกรรมฐานที่จะพาให้ผู้ที่ได้ปฏิบัติได้เดินทางไปยังทางที่ถูกต้องมากขึ้น ซึ่งสิ่งที่พูดมานั้นก็คือ พรหมวิหาร 4 เพื่อการฝึกตนให้เป็นพระพรหมนั่นเอง
ครั้งหนึ่งในขณะที่ผมยังไม่ได้ปฏิบัติกรรมฐานนั้น ผมจะเป็นที่มีอารมณ์ร้อน
ใครพูดอะไรไม่ถูกหูก็จะโกรธ ฉุนเฉียวขึ้นมาเอาดื้อ ๆ เลย แต่หลังจากได้รับการปฏิบัติกรรมฐาน ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากอาจารย์ที่โรงเรียนผมเอง ผมกับเพื่อนก็ได้ร่วมกันปฏิบัติกรรมฐานร่วมกันมา ซึ่งขณะแรกนั้นก็ใช้อาณาปนสติเป็นกรรมฐานบทแรก ซึ่งเมื่อปฏิบัติไปช่วงหนึ่งแล้วประมาณ 5 เดือน ผมได้รู้วิธีการฝึกกรรมฐานที่จะทำให้เปลี่ยนจริตตัวเองจากคนมักโกรธ มาเป็นคนใจเย็นได้ ซึ่งนั่นก็คือ อัปมั__า ซึ่งผมก็เลือกใช้ อุเบกขาอัปมั__าเป็นหลัก ซึ่งบทกรรมฐานบทนี้ ใช้การบริกรรมจิตด้วยความวางเฉย ต่ออารมณ์ที่มากระทบ ซึ่งจะใช้การบริกรรมการวางเฉย หรือจะนึกบริกรรมว่า ไม่สุขไม่ทุกข์ ก็ได้ โดยไม่ต้องไปสนใจต่อลมหายใจ หรืออะไรทั้งสิ้น เมื่อใช้บ่อย ๆ เข้าจะเห็นได้ชัดว่าอารมณ์นั้นจะเย็นลง วางเฉยต่อสิ่งรอบข้างมากขึ้น ซึ่งผู้ที่จะสอบจิตของเรานั้นก็คือ คนรอบข้าง และตัวของเราเอง โดยในการปฏิบัติกรรมฐานนั้น
จะต้องไม่ยึดติดในสุขเป็นอันขาด เพราะว่าความที่จิตสบายก็ว่าเป็นสุขในอารมณ์กรรมฐานอย่างหนึ่งเช่นกัน ซึ่งที่ผมได้ฝึกทำกรรมฐานมานี้ก็ไม่ได้มีอาจารย์กรรมฐานที่เป็นพระเลย แต่หากใช้การเรียนรู้โดยธรรมชาติ จากแหล่งต่าง ๆ บ้าง ใช้ปั__าในการกำหนดรู้สภาวะความรู้สึกบ้าง เมื่อได้ความรู้ความเห็นอะไรออกมา ก็จึงนำมาเล่าสู่กันฟังเพราะ ผมก็รู้สึกว่ามีหลายคนเหมือนกันที่จะติดสุขในสมาธิ ผมจึงได้นำมาเล่าสู่กันฟัง เพราะบทกรรมฐานนี้เป็นบทกรรมฐานที่จะพาให้ผู้ที่ได้ปฏิบัติได้เดินทางไปยังทางที่ถูกต้องมากขึ้น ซึ่งสิ่งที่พูดมานั้นก็คือ พรหมวิหาร 4 เพื่อการฝึกตนให้เป็นพระพรหมนั่นเอง