..เรื่องของนางไม้..

[โคกผักหวาน]

....เรื่องก็มีอยู่ว่าเราถูกย้ายงานไปอยู่จังหวัดเชียงราย ก็ได้ไปพักที่บ้าน_าติ
ที่ห้องที่เราไปพักปรากฏว่ามีเสาตกน้ำมันอยู่ที่ปลายเตียง แต่เราก็ไม่ค่อยสนใจเพราะไม่ค่อยเชื่อเรื่องนี้เท่าไหร่
...นอนคืนแรก ก็เริ่มฝันเลย ว่ามีผู้ห_ิงมานอนกับเรา บอกว่าชอบเราขอนอนด้วย คืนที่สองก็ฝันเหมือนเดิม ปรากฏว่าคืนที่สาม เรายังไม่หลับแต่นอนเอนหลังคิดอะไรเพลิน ปรากฏว่า มีผู้ห_ิงคนหนึ่งเดินออกมามาจากเสา ที่ตกน้ำมันต้นนั้น สวยมากๆ อายุประมาณ 18 ปี ห่มสไบสีเขียว นุ่งผ้าถุงสีเขียว เดินยิ้มออกมา ดูท่าทางเขาไม่หวังร้ายแต่กลับปรารถนาดีกับเรา....ภาพปรากฏอยู่ประมาณ 3-4 นาทีก็หายไป คิดว่าไม่น่าจะตาฝาด เพราะเราก็จ้องดูแบบชัดๆเลย
...ระยะหลังฝันบ้าง เห็นบ้าง ก็กลัวอยู่ แต่คิดว่าเขามีความปรารถนาดีกับเราเลยไม่ได้คิดอะไรมาก

ช่วงต่อมาเราลาเรียนต่อที่ กทม. และก็ลืมเรื่องนั้นไปแล้ว คอสเวิคท์หมด
ก็กลับไปทำวิทยานิพนธ์ที่บ้านพักที่เชียงราย ไปถึงบ้านพักประมาณ ตี 5ครึ่ง
มองหน้าต่าง ห้องที่เราพัก ปรากฏว่ามีคนโบกมือให้อย่างดีใจ เราคิดว่าคงจะเป็นลูกหลานเจ้าของบ้านไปพักที่ห้องเรา เราขึ้นไปดูปรากฏว่าห้องได้ล็อคกุ_แจข้างนอกเอาไว้ ถามเจ้าของบ้านก็บอกว่าตั้งแต่เราไปเรียนที่ กทม.ก็ไม่เคยมีใครมาพัก.....

.....เอ.แล้วใครล่ะที่โบกมือให้เรา

[Des]

อ่า .... นั่นหน่ะซิ ใคร ??? น่าคิดๆ

[aimmy]

นางไม้ที่ดิฉันสัมผัสด้วยนั้นมีความใจดี และสวยมาก เรื่องมีอยู่ว่าครอบครัวของดิฉันได้สร้างบ้านใหม่..จึงต้องหาเช่าบ้านอยู่ใกล้ ๆ นั้น และก็โชคดีที่เราได้บ้านเช่าที่ติดกับบ้านเรา เป็นบ้านที่เจ้าของเขาไม่อยู่มานานแล้ว คุณแม่กับพ่อจึงตกลงเช่าบ้านนั้นเพื่อใช้อาศัยชั่วคราว ลักษณะของบ้านเป็นบ้านไม้ 2 ชั้นโล่งโปร่ง มีระเบียงอยู่ที่ชั้น 2 และมีศาลนางไม้อยู่ที่หน้าบ้าน บ้านนั้นมีห้องน้อยมาก ส่วนมากจะเป็นห้องโล่งและกว้างมาก คุณแม่ได้จัดห้องพระให้อยู่ห้องที่มีเสารตกน้ำมัน แรก ๆ เราก็ยังยังนอนกับน้องสาว แต่นิสัยส่วนตัวชอบนอนคนเดียวอยู่แล้ว จึงขอไปนอนห้องนั้นได้ไหม แม่ก็ถามว่าแน่ใจนะ กลัวไหม เราก็บอกว่าไม่กลัวนู๋มีวิธีของนู๋แล้วกันนอนได้น่า..แม่ก็เลยขึ้นไปบอกกล่าวให้ว่าเราจะมานอน..คืนแรกที่นอนเราก็บอกว่าจะนอนที่นี่แหละ เราก็บอกไปเลยเราไม่เล่นหวยนะ ห้ามมาบอกหวย อยากได้อะไรบอก และห้ามมาให้เห็นนะ แต่อยากจะมาเป็นเสียงเป็นกลิ่นตามสบายจะได้รู้ว่ามาอะไรอย่างเงี๊ย ห้องนั้นก็เลยเป็นห้องปฏิบัติการเราไปเลยทั้งใช้อ่านหนังสือสอบและนั่งสมาธิ.. เนื่องจากบ้านเก่ามากเวลาเดินก็จะคลอนและไม้ลั่นเมื่อมีคนเดิน ดังนั้นเราจะรู้ว่าใครเดินขึ้นมาชั้นสองบ้าง..ซึ่งเรานอนคนเดียวทีชั้น 2 เพราะพี่ไปอยู่หอ..เรื่องมีอยู่ว่าพี่(นางไม้) ชอบมาหาที่ห้องตอนกลางคืนช่วงตี 2-3 เสมอ แรก ๆ ก็นึกกลัว แต่คิดได้ว่าวิมานเขาอยู่ห้องนี้เรามาอาศัยห้องเขาอยู่ก็ไม่ค่อยกลัว และได้ยินเสียงเดินขึ้นบันไดมาหยุดที่ห้องเรา และเดินเข้าในห้องมาหยุดลงที่เสานั้น ความที่เราอยากรู้จึงมองไปและก็เห็นผู้หญิงนางหนึ่ง ผมยาว ใส่จูงกระเบนและนุงผ้าแถบพาดสไบเฉียงประมาณสีแดง ๆ นั่งอยู่ที่หน้าเสาต้นนั้น เราก็ซน ก็พูดว่าพี่สวยจัง ขอนอนห้องนี้ด้วยนะ และก็หลับต่อไปเลย.. ตั้งแต่นั้นเราจะรู้สึกอุ่นใจมากยิ่งเมื่อไรเป็นวันพระ เหมือนเรารอเขาให้มา เพราะพี่เขาจะมาทุกวันพระเลย (เสาต้นนี้อยู่บนบ้าน แต่เจ้าของบ้านเก่าได้อัญเชิญให้เขาไปอยู่ศาลหน้าบ้าน แต่ที่เข้าใจว่าพี่เขายังไปมาเพราะวิมานจริง ๆ ของพี่อยู่ที่เสาต้นในห้องของเราที่ใช้นอน) เวลามาก็มีกลิ่นที่หอมมาก เช่นน้ำหอมที่นำให้ไว้ในศาลของพี่ที่อยู่ศาลหน้าบ้านกลิ่นนั้นจะคลุ้งหอมอยู่ห้องของเรา แต่ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเขาไม่เคยหลอกเลย พอย้ายมาบ้านนั้นไม่มีใครเช่าอยู่ต่อ เราก็จะขออนุญาติเจ้าของบ้านไปทำความสะอาดหิ้งให้ เปลี่ยนน้ำให้ และแม่จะไปเปลี่ยนดอกไม้นำกุหลาบขึ้นหิ้งให้บ่อย ๆ...(good)