@^น้ำใส^@
27-11-2005, 05:13 PM
สิ่งที่ทำให้พระพุทธเจ้า สำเร็จเป็นพระพุทธเจ้า ตามที่พระองค์เคยหวัง(อธิษฐาน)ไว้ในกาลก่อน
http://se-ed.net/platongdham/picroom/buddha2.gif
<!--MsgIDBody=0-->อรรถกถา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จริยาปิฎก
พึงทราบลักษณะแห่งทานบารมีของมหาบุรุษผู้มีอัธยาศัยในทาน มีเช่น มหาบุรุษตามปกติเป็นผู้มีอัธยาศัยในทาน ยินดีในการให้ เมื่อมีไทยธรรมย่อมให้ทีเดียว. ไม่เบื่อหน่ายจากการเป็นผู้มีปกติแจกจ่ายเนือง ๆสม่ำเสมอ มีความเบิกบาน เอื้อเฟื้อให้ มีความสนใจให้. เมื่อให้ทานแม้มากมาย ก็ยังไม่พอใจด้วยการให้. ไม่ต้องพูดถึงให้น้อยละ. และเมื่อจะยังอุตสาหะให้เกิดแก่ผู้อื่น ย่อมกล่าวถึงคุณในการให้. แสดงธรรมปฏิสังยุตด้วยการให้. เห็นคนอื่นให้แก่คนอื่นก็พอใจ. ให้อภัยแก่คน อื่นในฐานะที่เป็นภัย.
และ ลักษณะแห่งศีลบารมี ของมหาบุรุษผู้มีอัธยาศัยในศีลมีอาทิอย่างนี้ว่า มหาบุรุษย่อมละอายย่อมกลัว ธรรมลามกมีการฆ่าสัตว์เป็นต้น. เป็นผู้ไม่เบียดเบียนสัตว์ทั้งหลาย เป็นผู้ยินดีในธรรมงาม มีศีลไม่โอ้อวด ไม่มีมายา ซื่อตรง ว่าง่าย ประกอบด้วยธรรมอันทำให้เป็นผู้ว่าง่ายอ่อนโยน ไม่กระด้าง ไม่ดูหมิ่นคนอื่น ไม่ถือเอาของคนอื่นโดยที่สุดเส้นหญ้าหรือเมื่อคนอื่นลืมของไว้ในที่อยู่ของตน บอกให้เขารู้แล้วมอบให้โดยไม่เอาของของคนอื่นเก็บไว้. ไม่เป็นผู้โลภ. แม้จิตลามกในการถือเอาของคนอื่น
ก็ไม่ให้เกิดขึ้น. เว้นการทำลายหญิงเป็นต้นเสียแต่ไกล.
พูดจริงไว้ใจได้ สมานคนที่แตกกัน เพิ่มสิ่งที่เป็นประโยชน์ให้ พูดน่ารักยิ้มแย้มแจ่มใส พูดเป็นอรรถ พูดเป็นธรรม ไม่มีความอยากได้ ไม่มีใจแค้น มีความเห็นไม่วิปริต ด้วยรู้ความที่สัตว์มีกรรมเป็นของตนด้วยกำหนดรู้อริยสัจ มีความกตัญญูกตเวที อ่อนน้อมต่อผู้เจริญ มีอาชีพบริสุทธิ์ ใคร่ธรรม ชักชวนคนอื่นในธรรม ห้ามสัตว์ทั้งหลายจากสิ่งที่ไม่ควรทำด้วยประการทั้งปวง ให้ตั้งอยู่ในสิ่งที่ควรทำ ประกอบความเพียรในกิจนั้นด้วยตน ครั้นทำสิ่งไม่ควรทำด้วยตนเอง รีบเว้นจากสิ่งนั้นทันที.
(บังเอิญว่ากำลังนั่งอ่านอรรถกถาอยู่น่ะครับ เห็นว่าน่าสนใจดี เลยเอามาฝากครับ )
http://www.pantip.com/cafe/religious/topic/Y3895654/Y3895654.html:cool: [b-wai]
http://se-ed.net/platongdham/picroom/buddha2.gif
<!--MsgIDBody=0-->อรรถกถา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จริยาปิฎก
พึงทราบลักษณะแห่งทานบารมีของมหาบุรุษผู้มีอัธยาศัยในทาน มีเช่น มหาบุรุษตามปกติเป็นผู้มีอัธยาศัยในทาน ยินดีในการให้ เมื่อมีไทยธรรมย่อมให้ทีเดียว. ไม่เบื่อหน่ายจากการเป็นผู้มีปกติแจกจ่ายเนือง ๆสม่ำเสมอ มีความเบิกบาน เอื้อเฟื้อให้ มีความสนใจให้. เมื่อให้ทานแม้มากมาย ก็ยังไม่พอใจด้วยการให้. ไม่ต้องพูดถึงให้น้อยละ. และเมื่อจะยังอุตสาหะให้เกิดแก่ผู้อื่น ย่อมกล่าวถึงคุณในการให้. แสดงธรรมปฏิสังยุตด้วยการให้. เห็นคนอื่นให้แก่คนอื่นก็พอใจ. ให้อภัยแก่คน อื่นในฐานะที่เป็นภัย.
และ ลักษณะแห่งศีลบารมี ของมหาบุรุษผู้มีอัธยาศัยในศีลมีอาทิอย่างนี้ว่า มหาบุรุษย่อมละอายย่อมกลัว ธรรมลามกมีการฆ่าสัตว์เป็นต้น. เป็นผู้ไม่เบียดเบียนสัตว์ทั้งหลาย เป็นผู้ยินดีในธรรมงาม มีศีลไม่โอ้อวด ไม่มีมายา ซื่อตรง ว่าง่าย ประกอบด้วยธรรมอันทำให้เป็นผู้ว่าง่ายอ่อนโยน ไม่กระด้าง ไม่ดูหมิ่นคนอื่น ไม่ถือเอาของคนอื่นโดยที่สุดเส้นหญ้าหรือเมื่อคนอื่นลืมของไว้ในที่อยู่ของตน บอกให้เขารู้แล้วมอบให้โดยไม่เอาของของคนอื่นเก็บไว้. ไม่เป็นผู้โลภ. แม้จิตลามกในการถือเอาของคนอื่น
ก็ไม่ให้เกิดขึ้น. เว้นการทำลายหญิงเป็นต้นเสียแต่ไกล.
พูดจริงไว้ใจได้ สมานคนที่แตกกัน เพิ่มสิ่งที่เป็นประโยชน์ให้ พูดน่ารักยิ้มแย้มแจ่มใส พูดเป็นอรรถ พูดเป็นธรรม ไม่มีความอยากได้ ไม่มีใจแค้น มีความเห็นไม่วิปริต ด้วยรู้ความที่สัตว์มีกรรมเป็นของตนด้วยกำหนดรู้อริยสัจ มีความกตัญญูกตเวที อ่อนน้อมต่อผู้เจริญ มีอาชีพบริสุทธิ์ ใคร่ธรรม ชักชวนคนอื่นในธรรม ห้ามสัตว์ทั้งหลายจากสิ่งที่ไม่ควรทำด้วยประการทั้งปวง ให้ตั้งอยู่ในสิ่งที่ควรทำ ประกอบความเพียรในกิจนั้นด้วยตน ครั้นทำสิ่งไม่ควรทำด้วยตนเอง รีบเว้นจากสิ่งนั้นทันที.
(บังเอิญว่ากำลังนั่งอ่านอรรถกถาอยู่น่ะครับ เห็นว่าน่าสนใจดี เลยเอามาฝากครับ )
http://www.pantip.com/cafe/religious/topic/Y3895654/Y3895654.html:cool: [b-wai]