คติธรรมคำสอนของ สมเด็จพระพุฒาจารย์(โต พรหมรังษี)

[paang]

http://www.larnbuddhism.net/pra/L_puto.jpg

<TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="75%" align=center border=0><TBODY><TR vAlign=top><TD width="25%">อันจิตแท้
จิตบริสุทธิ์
สภาพกรรม
เกิดเป็นสัตว์
กรรมที่ตน
ให้เกิดมา
เสวยกรรม
ด้วยฟุ้งซ่าน
หลงเข้ามา
กายเข้าสู่
ทำอย่างไร
ที่เกาะติด
อันนี้ต้อง
เปรียบเสมือน
จิตเดิมแท้
ถูกดินเปื้อน
พยายาม
ให้เป็นหนึ่ง
น้ำนั้นล้าง
ดินหลุดพ้น
</TD><TD width="25%">จิตเดิม
ผ่องใส
วิบากขึ้น
เกิดเป็นคน
ได้สร้างมา
สู่ภาวะ
วิบาก
ของอารมณ์
ทางตา หู
ใจปรุงแต่ง
จึงขัดเกลา
และแน่นแฟ้น
ชำระด้วย
ใช้น้ำนั้น
บริสุทธิ์
ได้ปกปิด
นั่งให้จิต
ในเอกะ
ได้ชะลง
หินสวยงาม
</TD><TD width="25%">แสนงดงาม
ซ่อนอยู่ใน
ให้เราเกิด
เพราะมีกรรม
ในภพชาติ
การเป็นคน
ที่ตนสร้าง
ทั่วพิภพ
จมูก ลิ้น
ไปทางหมอง
ฝุ่นละออง
ในจิตเรา
สมาธิ
ชะลงดิน
เปรียบเสมือนหิน
ขึ้นมาครอง
ของตนนิ่ง
ยิ้มผ่องใส
ดินโสโครก
โผล่ขึ้นเอย.</TD></TR></TBODY></TABLE>