ความมหัศจรรย์ของการสวดมนต์ เทศนาโดย ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) พรหมรังสี

[wannock]

เทศนาโดย ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) พรหมรังสี ดังปรากฎในงานของท่านเจ้าพระยาสรรเพชรภักดี จางวางมหาดเล็กในรัชกาลที่ 4 ที่ได้นิมนต์เจ้าประคุณสมเด็จโตมาเทศน์ที่บ้าน


อาตมา... ได้เห็นอานิสงส์ของการสวดมนต์ด้วยตัวของอาตมาเอง ในสมัยที่อาตมาได้ออกเดินธุดงค์ในป่าเป็นเวลา 15 ปี โดยอาศัยอยู่ในเขตดงพญาไฟ ซึ่งเป็นเขตที่อยู่ใกล้ชายแดนของประเทศเขมร ในสมัยนั้นเต็มไปด้วยความทุรกันดาร และความอดอยาก เต็มไปด้วยสิงสาราสัตว์ และภูติผีวิญญาณตลอดจนชาวบ้านที่มีเวทมนต์คาถาและเล่นคุณไสยกันอยู่อย่างมากมายในอาณาบริเวณชายแดนแห่งประเทศสยามในตอนนั้น อาตมาได้เดินธุดงค์ไปเพียงลำพัง ในช่วงเวลานั้นอาตมามิได้ศึกษาในพระเวทมนต์คาถาอาคมใดเลย นอกจากคำว่า “พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ” ซึ่งมีความหมายว่า “ข้าพเจ้าขอยึดมั่นพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่ง พระธรรมเป็นที่พึ่ง พระสงฆ์เป็นที่พึ่ง”
อาตมาไปที่แห่งหนตำบลใด ก็จะกล่าวเพียงแต่คำนี้ตลอดเวลาของจิตใจอันเป็นที่พึ่งของอาตมาเอง อาตมาเดินทางเข้าสู่หมู่บ้านชายแดนแห่งประเทศสยามในดงพญาไฟขณะนั้น ในหมู่บ้านนั้นมีชาวบ้านอาศัยอยู่เพียงเล็กน้อย
อาตมาจึงได้ปักกลดอยู่ที่ท้ายหมู่บ้าน มีชาวบ้านนำอาหารมาถวายตามกำลังที่เขาจะพอทำได้ เมื่อเห็นมีพระภิกษุมาปักกลดในที่แห่งนั้น อาตมาอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นระยะเวลาหลายปี และ ณ ที่แห่งนั้น อาตมาจึงได้พบคุณวิเศษแห่งการสวดมนต์
มีชาวบ้านผู้หนึ่งได้เข้ามาสนทนากับอาตมาหลังจากได้ถวายอาหารแล้ว ชาวบ้านผู้นั้นอาตมาทราบชื่อภายหลังว่าชื่อ นายผล นายผลได้เล่าให้อาตมาฟังว่า เขาเป็นผู้ฝึกเวทย์มนต์คาถาอาคม เล่าเรียนจนมีญาณแก่กล้า และมักจะทดสอบเวทย์มนต์คาถาอาคมแก่พระภิกษุสงฆ์ที่เดินทางมาปักกลด ณ บริเวณนี้เป็นประจำ
เขาเล่าให้อาตมาฟังว่า เขาได้ส่งอำนาจคุณไสยเข้ามาทำร้ายอาตมาทุกคืน แต่ไม่ได้หวังทำร้ายเป็นบาปเป็นกรรมถึงตาย เพียงแต่ต้องการทดสอบดูว่าภิกษุรูปนั้นจะมีวิชาอาคมแก่กล้าสามารถที่จะต่อสู้กับคุณไสยเขาได้หรือไม่ นายผลก็ได้ทำคุณไสยใส่อาตมาถึง 7 วันเต็ม ๆ ไม่ว่าจะเป็นการปล่อยควายธนูหรือปล่อยหนังควาย ปล่อยตะขาบ ตลอดจนภูติพรายเข้ามาทำร้ายอาตมา แต่ปรากฎว่าสิ่งที่ปล่อยมา ก็ไม่สามารถเข้ามาทำร้ายอาตมาได้เลย
วันนี้จึงได้มากราบเพื่อสนทนาแลกเปลี่ยนวิชาความรู้กับอาตมา อาตมาจึงได้บอกว่าตัวอาตมาเองไม่ได้ศึกษาเวทย์มนต์คาถาหรือคุณไสยใด นายผลก็ไม่ยอมเชื่อหาว่าอาตมาโกหก ถ้าหากว่าไม่มีของดีแล้วไซร้ไฉนอำนาจคุณไสยดำที่เขาส่งมา จึงกลับมายังที่เขาซึ่งเป็นผู้กระทำ ไม่สามารถทำร้ายอาตมาได้ อาตมาก็พยายามชี้แจงให้เขารู้ว่า อาตมาไม่มีวิชาเหล่านี้จริง ๆ ทำให้นายผลสงสัยยิ่งนักว่าเหตุใดอาตมาจึงไม่ได้รับภัยอันตรายจากอำนาจเวทมนต์คุณไสยดำที่เขาส่งมาทำลายได้
อาตมาได้บอกกล่าวแก่เขาว่า เมื่ออาตมาจะนอน อาตมาก็จะสวดแต่คำว่า “พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ” จนจิตมีความสงบนิ่งแล้ว จึงได้แผ่ส่วนกุศลไปให้แก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย จงอย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย และอาตมาก็จำวัดนอนเป็นปกติ
นายผลเมื่อได้ฟังดังนั้น จึงได้บอกแก่อาตมาว่า “ข้าแต่ท่านอาจารย์ ถ้าเช่นนั้น ข้าพเจ้าขอร้องให้ท่าน ในวันนี้ก่อนที่ท่านจะจำวัด จงหยุดการสวดมนต์สัก 1 คืนได้หรือไม่ ข้าพเจ้าต้องการจะพิสูจน์ว่าการสวดมนต์ของท่านเช่นนี้ จะเป็นเกราะคุ้มครองภัยท่านหรือเป็นเพราะอำนาจเวทมนต์คาถาในภูติผีปีศาจของข้าพเจ้าเสื่อมกันแน่ ข้าพเจ้าขอรับรองว่า จะไม่ทำอันตรายแก่ท่านอาจารย์อย่างเด็ดขาด เพียงแต่ต้องการที่จะทดสอบให้รู้แจ้งเห็นจริงว่าเกิดอะไรขึ้น
อาตมาก็ตกลงรับปากแก่นายผลว่า คืนนี้จะไม่ทำการสวดมนต์ นายผลจึงได้ลากลับไป ครั้นถึงเวลาพลบค่ำอาตมาก็นอนโดยมิได้ทำการสวดมนต์ตามที่ได้ปฏิบัติเป็นปกติ เมื่ออาตมานอนและหลับไป อาตมารู้สึกตัวขึ้นอีกครั้งหนึ่ง เมื่อปรากฎว่าอาตมาได้ยินเสียง กุกกัก กุกกัก ขึ้นมา จึงจุดเทียนและพบตะขาบใหญ่ยาวเท่ากับขาของอาตมากำลังเลื้อย เข้ามาอยู่ใกล้ตัวของอาตมามาก อาตมารู้สึกตกใจถึงกับหน้าถอดสี และด้วยสัญชาติญาณจึงกล่าวคำสวดมนต์ “พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ” ด้วยจิตยึดมั่นในพระพุทธองค์เป็นที่พึ่งเป็นเวลานานเท่าใดไม่ทราบได้ เสียงกุกกัก และตะขาบที่อยู่ข้างหน้าก็อันตรธานหายไป จากนั้นอาตมาจึงได้จำวัดนอนเป็นปกติ
ในวันรุ่งขึ้นนายผล ก็มาหาอาตมาและได้กล่าวว่าเมื่อคืนนี้ข้าพเจ้าได้ปล่อยตะขาบเข้าไปในกุฏิที่ท่านพำนักอยู่
อาตมาบอกว่า อาตมาได้ตื่นมาและตกใจ จึงได้สวดมนต์ภาวนาตะขาบตัวนั้นก็ได้อันตรธานหายไป
นายผลจึงได้ยกมือพนมขึ้น แล้วกล่าวว่าบัดนี้ข้าพเจ้าเชื่อแล้วว่า อำนาจเวทมนต์คาถาและคุณไสยใด ๆ ของข้าพเจ้ามิอาจทำร้ายท่านได้ ก็เพราะอำนาจแห่งการสวดมนต์ภาวนาของท่าน เป็นเกราะคุ้มครองภัยอันตรายต่าง ๆ ได้
ที่อาตมาได้เล่าให้ท่านทั้งหลายในที่นี้ได้ฟังกัน เพื่อให้เห็นอานิสงส์ของการสวดมนต์ว่า เหล่าพรพมเทพได้มาฟังการสวดมนต์จริงดังที่อาตมาได้เทศน์ไว้ เพราะถ้าไม่ใช่เหล่าพวกพรหมเทพแล้วไซร้ ก็คงไม่สามารถที่จะขับไล่สิ่งที่เกิดจากอำนาจคุณไสย ที่นายผลส่งมาเล่นงานอาตมาได้อย่างแน่นอน
ท่านเจ้าพระยาและอุบาสก อุบาสิกาในที่นั้น เมื่อได้ฟังคำเทศนาแล้วต่างก็ยกมือขึ้นสาธุว่า “อานิสงส์ของการสวดมนต์ช่างมีคุณค่าสูงส่งยิ่งนัก”

[เด็กบ้านยางสีสุราช]

ข้อยนี้เป็นอีหยังบุ๊ ขี้คร้านสวดมนต์แฮง ๆ ครับ ต้องพยายามบ่ขี้คร้านให้ได๋ โอ๊ย ยากแฮง :'( :'( :'(

[wit]

การระลึกถึงพระธรรมก็คือการปฎิบัติตามธรรมที่พระพุทธเจ้าท่านทรงสั่งสอน เหมือนที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่าผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นชื่อว่าเห็นเราตถาคต แม้แต่พระพุทธเจ้าท่านก็เคารพพระธรรม
การสวดมนต์นั้นเป็นเครื่องโน้มน้าวจิตใจให้ระลึกถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์
ถ้าสมมติว่าเราไม่ได้สวดด้วยปาก แต่เราใช้ใจนึกถึงพระรัตนตรัยโดยตรงเลยก็ได้เหมือนกันแล้วรู้สึกว่าจะตรงประเด็นกว่าด้วยนะครับ เพราะบางทีบางคนท่องที่ปากแต่จิตกลับไม่ได้น้อมระลึกตามความหมายของบทสวดมนต์ที่สวด หรือบางทีความหมายของภาษาบาลีเป็นอย่างหนึ่งแต่คนสวดกลับสวดด้วยจิตที่คิดเพื่อให้บทสวดนี้มีอานิสงส์ไปอีกทางหนึ่งซึ่งไม่ตรงกับความหมายจริงๆก็มีครับ
แต่ถ้าใครสามารถสวดด้วยปากแล้วจิตก็น้อมระลึกตามไปด้วยได้ก็ถือว่าถึงพร้อมทั้งวาจา และ ใจครับ

[wannock]

Originally posted by wit
การระลึกถึงพระธรรมก็คือการปฎิบัติตามธรรมที่พระพุทธเจ้าท่านทรงสั่งสอน เหมือนที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่าผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นชื่อว่าเห็นเราตถาคต แม้แต่พระพุทธเจ้าท่านก็เคารพพระธรรม
การสวดมนต์นั้นเป็นเครื่องโน้มน้าวจิตใจให้ระลึกถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์
ถ้าสมมติว่าเราไม่ได้สวดด้วยปาก แต่เราใช้ใจนึกถึงพระรัตนตรัยโดยตรงเลยก็ได้เหมือนกันแล้วรู้สึกว่าจะตรงประเด็นกว่าด้วยนะครับ เพราะบางทีบางคนท่องที่ปากแต่จิตกลับไม่ได้น้อมระลึกตามความหมายของบทสวดมนต์ที่สวด หรือบางทีความหมายของภาษาบาลีเป็นอย่างหนึ่งแต่คนสวดกลับสวดด้วยจิตที่คิดเพื่อให้บทสวดนี้มีอานิสงส์ไปอีกทางหนึ่งซึ่งไม่ตรงกับความหมายจริงๆก็มีครับ
แต่ถ้าใครสามารถสวดด้วยปากแล้วจิตก็น้อมระลึกตามไปด้วยได้ก็ถือว่าถึงพร้อมทั้งวาจา และ ใจครับ

ลึกซึ้งยิ่งนัก

[casy99]

"อาตมา... ได้เห็นอานิสงส์ของการสวดมนต์ด้วยตัวของอาตมาเอง ในสมัยที่อาตมาได้ออกเดินธุดงค์ในป่าเป็นเวลา 15 ปี โดยอาศัยอยู่ในเขตดงพญาไฟ ซึ่งเป็นเขตที่อยู่ใกล้ชายแดนของประเทศเขมร"

ถ้าเป็นจริง แสดงว่าพระที่สมเด็จฯสร้างจะต้องไม่มีเฉพาะที่วัดระฆังแห่งเดียว