คำครู ท่านอังคาร กัลยาณพงศ์

[Bkkianmar]

http://ra.news.googlepages.com/angkarn.jpg
จากโรงเรียนรุ่งอรุณ

[โป๊ยเซียนสาว]

หัวใจนักปราชญ์ สุ จิ ปุ ลิ และเราทุกคนต้องมีครู ไม่มีมนุษย์คนใดเกิดมาแล้ววิเศษ ไม่มีใครที่รู้หมด ยกเว้นพระพุทธเจ้า เมื่อเจอครูดีต้องน้อมหา ต้องเรียนให้แตกฉาน คิดต่อยอดครู เราต้อง"กินความรู้" จากครูบาอาจารย์เข้าไปก่อน ความรู้จะกลายเป็นพลังแก่เรา เราต้องจดจำคำครูและคิดต่อยอด เป็นการแตกหน่อ เป็นการสร้างนฤมิตกรรม เหมือนคำครูเป็นนั่งร้านเพื่อการสร้างเจดีย์ต่อไป

ถ้าสุภาษิตไทย เค๊าเปรียบครูเหมือนเรือจ้าง ที่มีหน้าที่พาศิษย์ขึ้นฝั่งอย่างปลอดภัย ไม่ให้จมน้ำ ที่เหลือก็อยู่ที่ศิษย์ เมื่อขึ้นฝั่งได้แล้วจะทำอย่างไรกับชีวิตต่อไป

ถ้าเป็นสุภาษิตกำลังภายในจีน ก็ต้องบอกว่า คลื่นลูกเก่าวิ่งไล่กระทบคลื่นลูกใหม่ ฉะนั้นศิษย์จะต้องไปได้ดีกว่าครู แต่ศิษย์จะต้องไม่คิดล้างครูจึงถือเป็นยอดคนเหนือคน

เอ๊ะ! ไหงมาถึงตรงนี้ได้น๊อ คิกๆๆๆๆ