คุรุธรรมล้ำเลิศวิศาล หลวงปู่จาม มหาปุญโญ

[TupLuang]

http://www.dhammasavana.or.th/pic_upload/pic_no_340__Image_Sample.jpg

คุรุธรรมล้ำเลิศวิศาล <?:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:o
หลวงปู่จาม มหาปุญโญ<?XML:NAMESPACE PREFIX = O /><O:P></O:P>


วัดป่าวิเวกวัฒนาราม บ้านห้วยทราย คำชะอี จ.มุกดาหาร

ที่มา http://www.dhammasavana.or.th<O:P></O:P>



บทนำ
" บุคคลผู้เคารพในธรรม…โดยแท้จริงเท่านั้น
ที่เพียรอ่านจนจบ แล้วนำไปขบคิดจนแตกฉาน
จนที่สุด....ก็นำไปเป็นอุบายปฎิบัติ ได้ถูกต้อง "


อย่าให้เสียผลประโยชน์
ต่อแต่นี้ไป…จงพร้อมพากันตั้งใจของตนทุกคน
เพราะความตั้งใจนี้ เมื่อตั้งได้แล้ว
จะเป็นผลเป็นประโยชน์ได้มาก…อย่าให้เสียผลเสียเปล่าประโยชน์
นี่ก็ได้มาพบพระพุทธศาสนาแล้ว
ก็ตนของตน มีเจตนาจะเพิ่มเติมบุญบารมี
ไว้ให้แก่ตน…มิใช่หรือ.


ผู้มีปัญญา
ให้รู้สึกใจของตนให้ได้… ว่า
ตนของตนมีทุกข์อยู่

เป็นทุกข์ใจอยู่ เป็นทุกข์กายอยู่
ให้คิดว่าตนของตนเกิดมาหาทุกข์
รู้สึกทุกข์มีอยู่…จึงจะพ้นทุกข์ได้
ผู้รู้สึกในทุกข์ ชื่อว่า…เป็นผู้มีปัญญา
ที่จะแก้ไขให้ตนของตน พ้นจากทุกข์ไปได้ ดับทุกข์ได้.




มันไม่รู้จบ
บำรุงบำเรอแล้ว…มันได้อะไรให้แก่ตนบ้าง
ข้าวน้ำโภชนาหารลูกไม้ผลไม้ คาวหวานทิ้งลงทุกวัน

วันละหลายครั้ง ก็ไม่เห็นได้อะไรขึ้นมา
มันยังมีเจ็บไข้ มีแก่ชรา มีคร่ำคร่าทรุดโทรม มีดับมีตาย

นั่นก็ทุกข์ นี่ก็ทุกข์ มันไม่รู้จบ…
เหตุเพราะมัวเมาแก้ไขแต่ภายนอก ภายในทำไมไม่แก้ไขบ้าง
คิดอ่านบ้าง เสาะหาหนทางบ้าง แก้ไขใจของตนบ้าง
เพราะใจภายในนี้มันจบลงได้.<O:P></O:P>

<O:P></O:P><O:P></O:P><O:P></O:P>

[TupLuang]

ชีวิตนี้
วันนี้...เดี๋ยวนี้
ให้ตั้งใจฝึกหัดไว้…ฝึกฝนตนของตน
ให้ได้นิสัยไว้ ใจเรามีอยู่…รู้ดีรู้ชั่วอยู่แล้วทุกคน
รู้แล้วให้รู้ว่าอยู่ในตัว…ดี -๑-…ชั่ว -๑-…ใจ -๑-
อยู่ได้ด้วยกันอย่างนี้…จะทำตนของตน
ให้บริสุทธิ์ ได้ด้วยอาการอย่างใด…ให้คิดอ่านในตนให้ดีเถิด.<?XML:NAMESPACE PREFIX = O /><O:P></O:P>


บารมียังไม่แก่กล้า
บารมียังไม่แก่กล้า…ก็ฝึกหัดเกิดตายไปก่อน
จนกว่าจะเบื่อหน่ายการเกิดตาย…จึงมาฝึกหัดให้รู้จักทุกข์
จนเบื่อหน่ายในทุกข์ เบื่อหน่ายในสุข…ก็จะละสุขทิ้งทุกข์ไปได้
จึงจะพ้นจากการเป็นสุขเป็นทุกข์ได้…กิจใด ๆ ก็เป็นธรรม
รูปก็เป็นพระธรรม…นามก็เป็นพระธรรม
จบบริบูรณ์ได้ตลอดไป…เพราะยินดีมัวเมาในสุข
จึงไม่ชอบทุกข์ ก็ไม่รู้จักทุกข์…ละคลายหน่ายถอน จึงไม่เป็น.


ผู้รู้
ผู้รู้ – ผู้เดียว…รู้อยู่
ทำความรู้สึกอยู่…รู้สึกในจิตอยู่
ให้จับเอาแต่ผู้รู้…อย่าละทิ้งผู้รู้
จิตตั้งได้เพราะมีผู้รู้ รู้อยู่
การจะวางภาระ- การจะวางสัมผัส
การจะวางทุกข์สุข…การจะวางตนของตน
ต้องมี ผู้รู้…จะขาดผู้รู้ไปไม่ได้
รู้ได้…จึงจะวางได้.
<O:P></O:P>

อะไรสำคัญกว่า
อายุจะมากจะน้อยไม่สำคัญ…จะบวชวันนี้วันวาน

หรือ…จะเป็นพระเถระอาวุโส…ไม่สำคัญ
สำคัญว่า…ตนของตน…มีศีล…มีวิริยะ…มีศรัทธา…มีสติ…มีปัญญา
อยู่ในตนของตนหรือไม่…จึงว่า…ควรตั้งใจของตนอยู่เสมอ.<O:P></O:P>

[TupLuang]

อย่าเมาเกินไป
เราทั้งหลาย…อย่าเมาเกินไป
อย่าลืมเพลิดเพลินจิต…จนลืมสาระของใจ
แต่ละชาติเกิดมา…เข้าใจว่าโลกนี้เป็นของใหม่…เพราะปัญญาไม่พอ
โลกนี้ที่แท้…ก็เป็นของเก่าในวัฏฏะ
เกิดตายหลงใหลในของเก่า…ให้ตั้งใจให้ดี
อย่ามัวเมาประมาทเกินไป.<?XML:NAMESPACE PREFIX = O /><O:P></O:P>



ผู้อบรมตนเอง
ทุกคนต้องสอนตนเอง
ดีกว่าที่จะให้…ใครผู้ใครคนอื่นมาบอกมาสอน

จะเอาอะไรมาสอน…-๑- ศีล…-๒-สมาธิ…-๓-ปัญญา

นี่หวังความเข้าใจ...หวังความเจริญ


จึงชี้ช่องบ่งโทษให้…เอ็นดูอยากให้รู้อยากให้แจ้ง
จึงบอกให้อบรมตนของตน…ผู้อบรมตนของตน
ต้อง…เป็นผู้บอกตนสอนตนได้.<O:P></O:P>



รู้รักษา
การรักษาใจของเรานี้…เราต้องรู้จักรักษาอารมณ์
โกรธเกิดจากอะไร…รู้อย่างไร…ดับอย่างไร
อยากได้เกิดจากอะไร…รู้อย่างไร…ดับอย่างไร
หลงมัวเมาเกิดจากอะไร…รู้อย่างไร…ดับอย่างไร
มีอารมณ์ใดบ้างที่หนีไปจาก…ทุกอนจจอนตฺตา…มีไหม ?...ไม่มี !.<O:P></O:P>


ก็แต่ชอบใจ
ผู้ปฏิบัติจะรู้ได้ด้วยตัวเอง
ชี้บอกไว้แล้ว…จะทำหรือไม่ทำหรืออย่างไร
ก็แต่ชอบใจ…ขี้เกียจขี้คร้าน…ข้ออ้างวุ่นวาย
ก็สุดแล้วแต่เพราะ…มีทุกข์ในวัฏฏะรอคอยอยู่แล้ว

เกิด…แก่…เจ็บไข้…ตาย
หนีไม่พ้นหรอก เพราะ…ตัวตนไม่ใส่ใจตนของตน.<O:P></O:P>




หน้าที่ของใจ
อยากได้จะไม่ได้…อยากเป็นจะไม่เป็น…อยากเห็นจะไม่เห็น
ไม่อยากมันก็อยาก…ใจนี้มันของยากที่สุด
ตั้งใจให้ดี …หน้าที่ของใจ …คือ กำหนดภาวนา
ให้ยินดีพอใจแต่ไม่ใช่ไม่อยาก…เต็มใจทำ – ตั้งใจทำ…พากเพียรของตน
จะได้ – ไม่ได้…จะเป็น - ไม่เป็น
ก็สุดแต่เหตุ…หน้าที่เราตั้งใจเท่านั้น.<O:P></O:P>


ทำไปดีกว่าไม่ทำ
การทำความดีทั้งปวงก็เพื่อให้ได้เป็น…นิสัยอุปนิสัยเหตุปัจจัย ในตนของตน
พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์…ยังมีอยู่ครบ

นี้เองแหละ…ที่เป็นหลักฐานของความดับทุกข์

อย่าประมาท…ตั้งใจรักษาตนของตนไป

ได้เท่าใดก็ให้ยินดีเท่านั้น…หนทางมีอยู่
เราต้องเดินตามทาง อย่าออกนอกทาง
ทำดีกว่าไม่ทำ เพราะ…ผลของการปฏิบัติยังมีอยู่.<O:P></O:P>




อย่าสงสัย
ให้เอาใจรู้ใจ…จะรู้จะเห็นอะไรก็ตามอย่ายินดี
ทำความรู้อยู่ที่ใจเท่านั้น…ให้รู้สึกว่า ใจอยู่ที่ใจ

รู้สึกด้วยตนเอง…ทำสติปัญญาไว้

อย่าสงสัย…ความเชื่อ -๑-…ความจริง -๑-

ย้ำให้มั่นคงลงให้ได้ในใจ…จะประกอบกิจใด ๆ ก็ตาม
ต้องรู้สึกอยู่ที่ใจ…ใจกับกิริยานอก
ใจกับกิริยาใน…รู้จักใจของตน.<O:P></O:P>




ธาตุนอกธาตุใน
คนหนุ่มราคะกำหนัดมันแรง…ต้องพิจารณาธาตุให้แตกให้แจ้ง
ดิน น้ำ ไฟ ลม อากาศ จิต…ธาตุ อสุภะ…ธาตุ อสุภัง…ธาตุ ปฏิกูล

พิจารณาจากนอกเข้าใน…ปัจจัย ๔ นั้นเป็นธาตุนอก

ส่วนรูปกายนั้นเป็นธาตุใน…เมื่อปฏิกูลสกปรกเน่าเหม็น

ก็เพราะธาตุในเน่าบูดแปรปรวน…ทำให้ธาตุนอกเปรอะเปื้อนไปด้วย
ธาตุ ทุกฺขํ ธาตุ อนิจฺจํ ธาตุ อนตฺตาพิจารณาให้ชัด..
กำหนดรู้ใจจึงลงได้เพราะสังเวช.<O:P></O:P>




ขอขอบคุณที่มาบทความ : คุรุธรรมล้ำเลิศวิศาล ( หลวงปู่จาม มหาปุญโญ ) <O:P></O:P>
วัดป่าวิเวกวัฒนาราม บ้านห้วยทราย คำชะอี จ.มุกดาหาร



http://www.watkoh.com/kratoo/forum_posts.asp?TID=2743<O:P></O:P>

[แดนโลกธาตุ]

อนุโมทนาครับ
ได้ไปกราบหลวงปู่จาม ในวันวิสาขบูชา และได้สมาทานศีล 8 ด้วยครับ
หลวงปู่ท่านตามที่กระผมได้ยินคำบอกเล่าจากศิษย์ผู้ใกล้ชิดว่าท่านล่วงรู้อดีตชาติของท่านได้ครับ ..และท่านก็รู้ว่าใครปราถนาพุทธภูมิ แล้วเป็นลำดับที่เท่าไหร่อย่างงี้ครับ

[TupLuang]

ได้ไปกราบหลวงปู่จาม ในวันวิสาขบูชา และได้สมาทานศีล 8 ด้วยครับ
หลวงปู่ท่านตามที่กระผมได้ยินคำบอกเล่าจากศิษย์ผู้ใกล้ชิดว่าท่านล่วงรู้อดีตชาติของท่านได้ครับ ..และท่านก็รู้ว่าใครปราถนาพุทธภูมิ แล้วเป็นลำดับที่เท่าไหร่อย่างงี้ครับ


อนุโมทนาครับ

ไม่ค่อยได้ไปกราบพระ สายพระป่า มากนัก
แต่วันนี้โชคดี ได้ชานหมากครูบาอาจารย์ท่านมา 2 องค์ครับ

[แดนโลกธาตุ]

อนุโมทนาครับ

ไม่ค่อยได้ไปกราบพระ สายพระป่า มากนัก
แต่วันนี้โชคดี ได้ชานหมากครูบาอาจารย์ท่านมา 2 องค์ครับ



ดีแล้วครับ ได้ชานหมากของท่านไหนหรอครับ

[อดุลย์ เมธีกุล]

สาธุครับ ขออนุโมทนาด้วยครับ

[ผู้หาความสงบ]

สาธุ ขออนุโมทนาด้วยคนครับ..

[ลูกถ้ำหีบ]

อนุโมทนาสาธุ สาธุ สาธุ