อดีตชาติ หลวงปู่บุดดา ถาวโร

[ลีลาวดี]

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/th/thumb/6/64/%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B8%B2_copy.jpg/496px-%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B8%B2_copy.jpg (http://upload.wikimedia.org/wikipedia/th/6/64/%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%9B%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%94%E0%B8%B2_copy.jpg)

อดีตชาติ หลวงปู่บุดดาถาวโร

ตายแล้วเกิดมีจริงหรือไม่?!!!...
คำตอบที่ดีที่สุด จะได้จากการอ่านพุทธประวัติโดยเฉพาะเรื่อง "พระเจ้าสิบชาติ" และ "พระเจ้า 500 ชาติ" ซึ่งแสดงถึงการเวียนว่ายตายเกิดของพระพุทธเจ้า ชาติแล้ว ชาติเล่า จนกระทั่งเสวยพระชาติเป็น "พระเวสสันดร" เป็นติสุดท้าย ก่อนจะมาเกิดเป็น "พระพุทธเจ้า" อันได้บรรลุถึง "พระนิพพาน" ซึ่งหยุดการเวียนว่ายตายเกิดอย่างสิ้นเชิง
ในเรื่องนี้จะขอกลาวถึงประวัติและปฏิปทาของพระคุณเจ้า หลวงปู่บุดดา ถาวโร อายุ 98 ปี ใน พ.ศ. 2534 นี้ ซึ่งหลวงปู่เป็นภิกษุอีกรูปหนึ่ง และเป็นคนอีกคนหนึ่งในโลกนี้ ที่มีความพิเศษ คือ ระลึกชาติได้หลายชาติด้วยกัน
บุคคลที่ระลึกชาติได้ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนากล่าวว่าจะเป็นผู้ที่ได้ "อตีตังสญาณ" แต่สำหรับหลวงปู่บุดดาแล้วท่าน ระลึกชาติได้บางชาติตั้งแต่ยังเป็นเด็กแล้ว คือชาติปัจจุบันนี้ท่านรู้ตั้งแต่เป็นเด็กแล้วว่า "บิดา" ในปัจจุบันคือ พี่ชายของท่านในชาติก่อน
ท่านได้เคยกล่าวไว้กับสานุศิษย์ผู้ใกล้ชิดว่า..."พี่ชายของอาตมาในอดีตชาติ นับได้ว่าเป็นบุคคลที่มีความดีพร้อม ที่มีลักษณะพิเศษคือท่านรักน้องชายคืออาตมามาก ท่านรักและตามใจจนเราติดท่านอย่างจริงจัง จึงมีความผูกพันกันอย่างมากมาย... ข้อสำคัญคือเคยให้สัญญากันไว้ว่า
"จะไม่ทอดทิ้งกันเป็นอันขาด"!!!
"มาชาตินี้อาตมาจึงได้มาเกิดเป็นบุตรของท่าน แทนที่จะเกิดเป็นน้องชาย และยังจำคำสัญญาเดิมได้แม่นยำคือ... จะไม่ทอดทิ้งกัน!"
"การทำให้เจ็บตัวเจ็บใจ เป็นการทอดทิ้งกันหรือไม่?!"
คงเป็นปัญหาที่น่าใคร่ครวญ เพราะหลวงปู่เล่าว่า... มาในปัจจุบันชาตินี้ มีอยู่ครั้งหนึ่ง ท่านถูกบิดาเฆี่ยนตีเอาอย่างรุนแรงเจ็บปวดทั้งกายและใจ
ท่านในสมัยเด็ก จึงวิ่งหนีออกไปนอกบ้านพลางตะโกนว่า....
พ่อโกหก!...พ่อโกหก!...พ่อโกหก!...
การตะโกนเช่นนี้ เป็นที่ประหลาดใจของวงศาคณาญาติบิมารดายิ่งนัก
ครั้นต่อมาเมื่อมารดาปลอบใจ พร้อมถามไถ่ ท่านจึงสารภาพเรื่องระลึกชาติได้ และชาติก่อนบิดาเป็นพี่ชายตน ให้คำสัญญาไว้ว่า "จะไม่ทิ้งกัน" แต่เมื่อมาทุบตีกันเช่นนี้ ก็เท่ากับไม่รักษาสัญญา
ตนจึงตะโกนออกไปด้วยความน้อยใจเช่นนั้น
เรื่องราวคราวเป็นเด็กจึงร่ำลือไปในหมู่ญาติว่า เด็กชายบุดดา มงคลทอง เป็นเด็กที่ระลึกชาติได้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
...และท่านก็มิได้ถูกบิดาเฆี่ยนตีอีกเลย...

[ลีลาวดี]

จะขอกล่าวถึงชาติกำเนิดของท่านสักนิดว่า... ท่านมีนามเดิมว่า บุดดา มงคลทอง เกิดเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 10 ค่ำ เดือนยี่ ปีมะเมีย บิดาชื่อ "น้อย" มารดาชื่อ "อึ่ง" มีพี่น้องรวมกัน 7 คน ที่ยังมีชีวิตอยู่คือ นายเหลือ คนสุดท้อง... (ท่านเกิด พ.ศ.2437 เมื่อวันที่ 5 มกราคม)
ท่านเกิดที่ บ้านหนองเกวียนหัก ตำบล พุคา อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี
ในด้านการระลึกชาติได้ของหลวงปู่บุดดา ถาวโรนี้ ได้มีท่านสุภาพสตรีท่านหนึ่ง หรือ จะเรียกว่า อุบาสิกาก็ได้ คือคุณกัลยารัตน์ ไพศาลอัศวเสนีย์ ซึ่งเป็นศิษย์ที่ปฏิบัติธรรมสายหลวงปู่บุดดาอย่างเคร่งครัดท่านหนึ่ง
ในการจัดงานบุญคล้ายวันเกิดของคณะศิษยานุศิษย์ ให้แก่หลวงปู่บุดดาในทุกๆ ปี ที่วัดกลางชูศรีเจริญสุข ตำบลพักทัน อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี จะพบท่าน... อุบาสิกากันยารัตน์ มาช่วยงานอย่างเต็มที่เสมอๆ ... และอุบาสิกากันยารัตน์นี่แหละหลวงปู่บุดดา กล่าวว่า... "เป็นย่าของท่านในชาติก่อน"
หลวงปู่บุดดาท่านได้ให้ความเมตตาคุณกันยารัตน์ โดยการสั่งสอนอบรมการปฏิบัติธรรมต่างๆ เป็นการตอบแทนพระคุณในอดีตชาติอีกโสตหนึ่งด้วย
คุณกันยารัตน์ ได้อยู่รับใช้หลวงปู่บุดดา และรับการอบรมการปฏิบัติธรรมบำเพ็ญเพียรร่วมกับสานุศิษย์มากมายของหลวงปู่มาเป็นเวลา
นานนับสิบๆ ปี เป็นที่ไว้วางใจของหลวงปู่บุดดาอย่างมากและได้รับใช้ในกิจการพระศาสนาของหลวงปู่มานาน...ฯลฯ
มีท่านผู้ปฎิบัติธรรมกับหลวงปู่บุดดาท่านหนึ่งกล่าวว่า คุณกันยารัตน์ก็ได้บรรลุธรรมในขั้นหนึ่งแล้ว
a8a8a8a8a8a8a8a8a8a
ยังมีศิษย์อีกท่านหนึ่ง ถือเพศบรรพชิต คือ หลวงพ่อมหาทอง กาญจโณ ซึ่งได้ติดตามใกล้ชิดหลวงปู่บุดดามานานนับสิบปีเศษเช่นกัน
ปัจจุบันท่านเป็นเจ้าอาวาส วัดกลางชูศรีเจิญสุข และได้เป็นผู้อาราธนาหลวงปู่บุดดามาจากสำนักสงฆ์สองพี่น้องชัยนาทให้มาจำวัดในยามปัจฉิมวัย ณ วัดกลางชูศรีเจริญสุข จังหวัดสิงห์บุรีนี้
หลวงปู่บุดดา นับว่าเป็นพระสุปฎิปันโนโดยแท้แลจากการบำเพ็ญสมณธรรมอันยาวนานนับตั้งแต่ท่านอุปสมบท เมื่ออายุได้ 28 ปี เพราะพ้นเกณฑ์ทหารเมื่ออายุ 21 ออกมา ช่วยพ่อแม่ทำนาเสีย 4 ปี... ดังนั้นเมื่ออายุย่าง 28 ปีจึงได้อุปสมบท และดำรงอยู่ในสมณเพศมาตลอดถึงปัจจุบันนี้ (ปลายปี2534)
อดีตของท่านนั้นครั้งหนึ่ง ได้ธุดงค์ไปที่จังหวัดหนองคายแดนอีสาน ในขณะที่ท่านเป็นพระที่ขาดแคลนอย่างหนัก คือเดินธุดงค์ก็ไม่มีกลด มีแต่ร่มเก่าๆ คันเดียวเท่านั้นแทนกลด กาน้ำก็ไม่มี มีแต่บาตร เอาไว้ใช้สารพัดประโยชน์
หลวงปู่บุดดา ถาวโร เคยเล่าไว้แก่ศิษย์ใกล้ชิดว่าได้พบสถานที่ โคกไม้ใหญ่ เป็นที่สัปปายะ ท่านจึงบำเพ็ญธรรมที่โคกไม้ใหญ่แห่งหนึ่ง และขณะนั้นได้กำหนดจิตเพ่ง "เตโชกสิณ"
จากความเยือกเย็นของบรรยากาศในค่ำคืนทำให้จิตใจสงบและแจ่มใสในธรรมญาณทัสสนะของท่านเต็มเปี่ยมและมีพลังกล้าเมื่อยามดึก ทำให้ท่านเห็นภาพในอดีตชาติของท่าน...
ท่านได้ทราบในขณะนั้นเองว่า เมื่อท่านเป็นเด็กในอดีตชาตินั้นท่านได้พำนักอยู่ ณ บ้านหลังหนึ่งซึ่งตั้งอยู่นอกนครเวียงจันทร์ประเทศลาว
ในภาพอดีตชาติ ท่านได้เห็นญาติๆ ของท่าน กำลังนำศพท่านไปฝังไว้ที่สถานที่แห่งหนึ่งในป่า และที่ฝังนั้นอยู่ที่โคนต้นพุทราต้นเขื่อง
ท่านได้เห็นภาพแห่งความโสกเศร้าของบรรดาญาติๆ และเพื่อนสนิทมิตรสหายชาวบ้านใกล้เรือนเคียง เพราะว่าในชาตินั้น ท่านก็เป็นคนดีคนหนึ่งจึงเป็นที่รักของชาวบ้านทั่วไป
ในภาพรำลึกแห่งอดีตชาติ หลวงปู่ได้เห็นคุณย่าของท่านคือ คุณกันยารัตน์โศกเศร้ามาก เพราะมีความสงสารท่านเป็นพิเศษ
คุณกันยารัตน์ ในชาติที่เป็นย่าของหลวงปู่นั้นมีฐานะดี หวังว่าจะทำนุบำรุงหลานเป็นอย่างดี หลานก็มาเสียชีวิตไปอีก จึงทำให้โศกเศร้ามากขึ้นเป็นทวีคูณ
การ "ระลึกชาติ" ในครั้งนั้นศพของท่านถูกฝังไว้ไม่ได้เผาและต่อมากะโหลกศีรษะนั้นโผล่พ้นมูลดินออกมาขาวโพลนอยู่เพราะกาลเวลาอีกทั้งภูมิประเทศก็รกเรื้อขึ้นเพราะพันธุ์ตฤณชาติ และพฤกษชาติขึ้นอยู่ทั่วไป

http://www.dharma-gateway.com/monk-home-hist-index-page.htm

[อดุลย์ เมธีกุล]

การเวียนวายตายเกิดในสังสารวัฏฯ ช่างน่ากลัวจริงๆ

[TupLuang]

ท่านได้เห็นภาพแห่งความโสกเศร้าของบรรดาญาติๆ และเพื่อนสนิทมิตรสหายชาวบ้านใกล้เรือนเคียง เพราะว่าในชาตินั้น ท่านก็เป็นคนดีคนหนึ่งจึงเป็นที่รักของชาวบ้านทั่วไป

ในภาพรำลึกแห่งอดีตชาติ หลวงปู่ได้เห็นคุณย่าของท่านคือ คุณกันยารัตน์โศกเศร้ามาก เพราะมีความสงสารท่านเป็นพิเศษ

คุณกันยารัตน์ ในชาติที่เป็นย่าของหลวงปู่นั้นมีฐานะดี หวังว่าจะทำนุบำรุงหลานเป็นอย่างดี หลานก็มาเสียชีวิตไปอีก จึงทำให้โศกเศร้ามากขึ้นเป็นทวีคูณ

การ "ระลึกชาติ" ในครั้งนั้นศพของท่านถูกฝังไว้ไม่ได้เผาและต่อมากะโหลกศีรษะนั้นโผล่พ้นมูลดินออกมาขาวโพลนอยู่เพราะกาลเวลาอีกทั้งภูมิประเทศก็รกเรื้อขึ้นเพราะพันธุ์ตฤณชาติ และพฤกษชาติขึ้นอยู่ทั่วไป


อนุโมทนาครับ เป็นมรณานุสติที่ดี

[ณ.วชิรา]

อนุโมทนาครับ แต่น่าจะมีต่ออีกสักนิดนะครับ เมื่อกระดูกที่ถูกฝังโผล่พ้นดิน....แล้วอะไรต่อไปนะครับ
ขออนุโมทนาบุญด้วยนะครับ

[เส้นทางแห่งธรรม]

อุโมทนาสาธุ ครับ สาธุ

[ligore]

อนุโมทนาครับ