WebSnow
04-08-2005, 11:23 PM
http://202.57.162.77/news/albums/userpics/10001/thumb_lpl_thumb__0001.gif
http://www.palungjit.com/board/images/statusicon/subforum_new.gif หลวงพี่ เล็ก สุธมฺมปญฺโญ (http://www.palungjit.com/board/forumdisplay.php?f=61)
พวกเราก็ไม่ควรประมาท โดยเฉพาะธรรมะทั้ง 84,000 พระธรรมขันธ์พระพุทธเจ้าท่านสรุปลงตรง "ไม่ประมาท" ตัวเดียวเท่านั้น ท่านบอกว่าความไม่ประมาทถ้าเปรียบกับรอยเท้าสัตว์ก็เป็นรอยเท้าช้าง..ใหญ่ที่สุด รอยเท้าของสัตว์ทั้งป่าเหยียบลงไปแล้วก็ไม่ใหญ่เกินนั้น ก่อนที่จะปรินิพพานท่านก็สั่งเอาไว้ว่า... อามันตยาภิโว ภิกขเว ปฏิเวทะ ยาภิโว ภิกขเว วยะธัมมาสังขาราอับปมาเทนะสัมปาเทถะ บอกว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ขอเธอจงยังประโยชน์ของตนและประโยชน์ผู้อื่นให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิด
เทศน์มา ๔๕ ปี เหลืออยู่แค่นั้น พวกเราก็ประมาทไม่ได้ตัวของเราเองไม่ทราบว่ามันจะสิ้นชีวิตลงไปเมื่อไหร่ ชีวิตของเราอยู่ได้ด้วยลมหายใจเท่านั้น หายใจเข้าถ้าไม่หายใจออกมันก็ตายแล้ว หายใจออกถ้าไม่หายใจเข้ามันก็ตายแล้ว
ต้องรู้ตัวไม่ประมาทอยู่เสมอ ถ้าหากว่าเราประมาทตายไปลงสู่อบายภูมิ เป็นสัตว์นรก เป็นเปรต เป็นอสุรกาย เป็นสัตว์เดรัจฉาน ก็เสียทีที่เกิดมา ถือว่าขาดทุนยบเยิน ถ้าเราไม่ประมาทอยา่งน้อย ๆ ขึ้นไปเป็นเทวดาได้ ก็เป็นอันว่ายังได้กำไรอยู่ ถ้าสามารถเป็นพรหมหรือไปนิพพานเลยก็ยิ่งได้กำไรมากเข้าไปใหญ่
ปัจจุบันนี้พวกเราทุกคนซึ่งส่วนใหญ่แล้วเคยได้พบหลวงพ่อมาในสมัยโน้น ที่ไม่เคยได้พบได้ยินแต่ชื่อเสียงเกียรติคุณของท่านแล้วเลื่อมใสปฏิบ้ัติตามคำสอนที่ได้รับจากหนังสือก็ดี จากเทปก็ดี ก็มีเป็นจำนวนมาก แต่ว่า อาตมาดู ๆ แล้วทุกคนตั้องอยู่ในความประมาทมากเกินไป เหมือยังกับว่าเราจะไม่ตาย การทำความดีของเราต้องทำให้ต่อเนื่อง โดยเฉพาะต่อเนื่องตามกันทุกลมหายใจเข้าออกยิ่งดี ถ้าเราไปประมาททำบ้างทิ้งบ้างเหมือนกับคนมีเวลามาก ถ้ามันตายเสียตอนนั้นถึงไม่ขาดทุนมันก็จะได้น้อยเกินไป ไม่ถึงจุดหมายที่เราหวัง
เพราะฉะนั้นขอให้ทุกคนตั้งใจทำให้ดี พวกเราทุกคนปรวารณาตนเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อ ไปไหนก็บอกด้วความภูมิใจว่าผมหรือดิฉันเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อวัดท่าซุง เป็นศิษย์หลวงพ่อฤาษีลิงดำ เราไปไหนก็ตามอย่าให้เสียชื่อพ่อของเรา อย่าให้เสียชื่อสำนักของเรา เป็นนักปฏิบัติต้องปฏิบัติให้จริง ๆ รักษาอารมณ์ของเราให้อยู่ในด้านดีให้ตลอด อาตมาระหว่างที่อยู่พม่าโดนทดสอบกำลังใจอยู่ตลอด นั่งยิ้มกับมัน เพราะมีสติรู้อยู่ว่า ข้อสอบนั้นมาถึงเราได้ทุกเวลา เราจะประมาทไม่ได้ มีทางเดียวคือต้องทำใจยอมรับมัน ก็นั่งแบบใจเย็นเลยล่ะ รถมันวิ่งไปได้ ๒๒ ไมล์เท่านั้น เป็นบ้านเราก็จับหักคอมันไปแล้ว รถวิ่งวันหนึ่งได้ ๒๒ ไมล์คบได้มั๊ยล่ะ มันได้แค่นั้นจริง ๆ ถนนดี ๆ ด้วย
อาตมานั่งยิ้ม..สังหรณ์ใจตั้งแต่แรกแล้วมันเอาเราแน่ ตั้งท่ารับไว้แล้วก็เลยใจเย้น..เย็น นั่งมองหน้าพระอย่างเดียว ต้องเตรียมตัวรับอยู่เสมอข้อสอบมาอยู่ทุกเวลา รัก โลภ โกรธ หลง ๔ ตัว เ่ท่านั้นแต่ข้อสอบมาเป็นหมื่นเป็นแสนข้อไม่ซ้ำกัน ประมาทเมื่อไหร่มันสอยเราร่วง ถ้าหากว่าเราร่วงลงไปแล้วส่วนใหญ่พื้นฐานเราไม่มี ในเมื่อพื้นฐานไม่มีมันก็จะล้มนาน แบบที่เรียกว่าจิตตก หรือกำลังใจตก หรือว่าสมาธิตก คราวนี้ถ้าหากว่าพวกเราประมาทไม่ได้ทำความดีต่อเนื่องถึงเวลากำลังใจตกมันก็จะตกนานแล้วมันก็จะคืนยาก ถ้าเราปล่อยตัวปล่อยใจให้ตามกระแสโลกไปให้สังเกตดู กว่าจะตีคืนมาได้นี่ลำบากยากแค้นแสนสาหัส เหมือนกับคนว่ายทวนน้ำอยู่ เมื่อว่ายทวนน้ำไประยะหนึ่งหมดแรงปล่อยลอยตามน้ำไป เมื่อปล่อยลอยตามน้ำไปถ้าหากว่าเราพยายามว่ายน้ำใหม่ มันอย่างดีก็มาแ่ค่เดิม มันได้แต่งานไม่ได้ระยะทางเพิ่มขึ้นเลย
เหมือนกับกำัลังใจของเรา กำลังใจของเราถ้าทำไปถึงระดับนั้นแล้วไม่พยายามที่จะต่้อให้ห้าวหน้ายิ่ง ๆ ขึ้นไป ถ้ามันถอยหลังลงมาเราทำอีกมันก็ได้อย่างดีแค่เดิม แล้วถ้าหากว่ารามือหมดแรงเมื่อไหร่มันก็จะลอยตามน้ำไปอีก คือลอยตามโลกตามกระแสกิเลสต่อไป ดังนั้นพวกเราจะประมาทไม่ได้ ถ้าหากว่าเราประมาทก็เป็นหนทางแห่งความตายพระพุทธเจ้าท่านบอกชัด ปะมาโทมัจจุโนปะทัง ความประมาทเป็นหนทางของความตาย อะปะมาโท อะมะตังปะทัง ความไม่ประมาทเป็นหนทางแห่งความไม่ตายนะ
โดยเฉพาะความตายจากธรรมะเป็นความตายที่เจ็บปวดมาก เพราะว่าขาดทุนย่อยังเลย เราเกิดมาเป็นมนุษย์ ต้นทุนของเรามีแล้ว คือศีลห้า แต่ว่าถ้าประมาทลงไปกลายเป็นสัตว์นรก เป็นเปรต เป็นอสุรกาย เป็นสัตว์เดรัจฉาน ขาดทุนยับเยินถึงขนาดล้มละลายเลย ดังนั้นในการปฏิบัติแล้วเราจะประมาทไม่ได้ คนประมาทตายแล้วไม่จบเพราะไม่ได้ไปนิพพานถ้าคนทั่ว ๆ ไปตายแล้วจบ ตายแล้วไปพระนิพพาน คนทั่ว ๆ ไป ในที่นี้หมายถึงผู้ที่ไม่ประมาทตั้งใจปฏิบัติอยู่ในทาน ศีล ภาวนา เป็นปกตินะ
http://www.palungjit.com/board/showpost.php?p=102917&postcount=8
เว็ปกระโถนข้างธรรมาสน์ (http://www.grathonbook.net/book/)
.
http://www.palungjit.com/board/images/statusicon/subforum_new.gif หลวงพี่ เล็ก สุธมฺมปญฺโญ (http://www.palungjit.com/board/forumdisplay.php?f=61)
พวกเราก็ไม่ควรประมาท โดยเฉพาะธรรมะทั้ง 84,000 พระธรรมขันธ์พระพุทธเจ้าท่านสรุปลงตรง "ไม่ประมาท" ตัวเดียวเท่านั้น ท่านบอกว่าความไม่ประมาทถ้าเปรียบกับรอยเท้าสัตว์ก็เป็นรอยเท้าช้าง..ใหญ่ที่สุด รอยเท้าของสัตว์ทั้งป่าเหยียบลงไปแล้วก็ไม่ใหญ่เกินนั้น ก่อนที่จะปรินิพพานท่านก็สั่งเอาไว้ว่า... อามันตยาภิโว ภิกขเว ปฏิเวทะ ยาภิโว ภิกขเว วยะธัมมาสังขาราอับปมาเทนะสัมปาเทถะ บอกว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ขอเธอจงยังประโยชน์ของตนและประโยชน์ผู้อื่นให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิด
เทศน์มา ๔๕ ปี เหลืออยู่แค่นั้น พวกเราก็ประมาทไม่ได้ตัวของเราเองไม่ทราบว่ามันจะสิ้นชีวิตลงไปเมื่อไหร่ ชีวิตของเราอยู่ได้ด้วยลมหายใจเท่านั้น หายใจเข้าถ้าไม่หายใจออกมันก็ตายแล้ว หายใจออกถ้าไม่หายใจเข้ามันก็ตายแล้ว
ต้องรู้ตัวไม่ประมาทอยู่เสมอ ถ้าหากว่าเราประมาทตายไปลงสู่อบายภูมิ เป็นสัตว์นรก เป็นเปรต เป็นอสุรกาย เป็นสัตว์เดรัจฉาน ก็เสียทีที่เกิดมา ถือว่าขาดทุนยบเยิน ถ้าเราไม่ประมาทอยา่งน้อย ๆ ขึ้นไปเป็นเทวดาได้ ก็เป็นอันว่ายังได้กำไรอยู่ ถ้าสามารถเป็นพรหมหรือไปนิพพานเลยก็ยิ่งได้กำไรมากเข้าไปใหญ่
ปัจจุบันนี้พวกเราทุกคนซึ่งส่วนใหญ่แล้วเคยได้พบหลวงพ่อมาในสมัยโน้น ที่ไม่เคยได้พบได้ยินแต่ชื่อเสียงเกียรติคุณของท่านแล้วเลื่อมใสปฏิบ้ัติตามคำสอนที่ได้รับจากหนังสือก็ดี จากเทปก็ดี ก็มีเป็นจำนวนมาก แต่ว่า อาตมาดู ๆ แล้วทุกคนตั้องอยู่ในความประมาทมากเกินไป เหมือยังกับว่าเราจะไม่ตาย การทำความดีของเราต้องทำให้ต่อเนื่อง โดยเฉพาะต่อเนื่องตามกันทุกลมหายใจเข้าออกยิ่งดี ถ้าเราไปประมาททำบ้างทิ้งบ้างเหมือนกับคนมีเวลามาก ถ้ามันตายเสียตอนนั้นถึงไม่ขาดทุนมันก็จะได้น้อยเกินไป ไม่ถึงจุดหมายที่เราหวัง
เพราะฉะนั้นขอให้ทุกคนตั้งใจทำให้ดี พวกเราทุกคนปรวารณาตนเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อ ไปไหนก็บอกด้วความภูมิใจว่าผมหรือดิฉันเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อวัดท่าซุง เป็นศิษย์หลวงพ่อฤาษีลิงดำ เราไปไหนก็ตามอย่าให้เสียชื่อพ่อของเรา อย่าให้เสียชื่อสำนักของเรา เป็นนักปฏิบัติต้องปฏิบัติให้จริง ๆ รักษาอารมณ์ของเราให้อยู่ในด้านดีให้ตลอด อาตมาระหว่างที่อยู่พม่าโดนทดสอบกำลังใจอยู่ตลอด นั่งยิ้มกับมัน เพราะมีสติรู้อยู่ว่า ข้อสอบนั้นมาถึงเราได้ทุกเวลา เราจะประมาทไม่ได้ มีทางเดียวคือต้องทำใจยอมรับมัน ก็นั่งแบบใจเย็นเลยล่ะ รถมันวิ่งไปได้ ๒๒ ไมล์เท่านั้น เป็นบ้านเราก็จับหักคอมันไปแล้ว รถวิ่งวันหนึ่งได้ ๒๒ ไมล์คบได้มั๊ยล่ะ มันได้แค่นั้นจริง ๆ ถนนดี ๆ ด้วย
อาตมานั่งยิ้ม..สังหรณ์ใจตั้งแต่แรกแล้วมันเอาเราแน่ ตั้งท่ารับไว้แล้วก็เลยใจเย้น..เย็น นั่งมองหน้าพระอย่างเดียว ต้องเตรียมตัวรับอยู่เสมอข้อสอบมาอยู่ทุกเวลา รัก โลภ โกรธ หลง ๔ ตัว เ่ท่านั้นแต่ข้อสอบมาเป็นหมื่นเป็นแสนข้อไม่ซ้ำกัน ประมาทเมื่อไหร่มันสอยเราร่วง ถ้าหากว่าเราร่วงลงไปแล้วส่วนใหญ่พื้นฐานเราไม่มี ในเมื่อพื้นฐานไม่มีมันก็จะล้มนาน แบบที่เรียกว่าจิตตก หรือกำลังใจตก หรือว่าสมาธิตก คราวนี้ถ้าหากว่าพวกเราประมาทไม่ได้ทำความดีต่อเนื่องถึงเวลากำลังใจตกมันก็จะตกนานแล้วมันก็จะคืนยาก ถ้าเราปล่อยตัวปล่อยใจให้ตามกระแสโลกไปให้สังเกตดู กว่าจะตีคืนมาได้นี่ลำบากยากแค้นแสนสาหัส เหมือนกับคนว่ายทวนน้ำอยู่ เมื่อว่ายทวนน้ำไประยะหนึ่งหมดแรงปล่อยลอยตามน้ำไป เมื่อปล่อยลอยตามน้ำไปถ้าหากว่าเราพยายามว่ายน้ำใหม่ มันอย่างดีก็มาแ่ค่เดิม มันได้แต่งานไม่ได้ระยะทางเพิ่มขึ้นเลย
เหมือนกับกำัลังใจของเรา กำลังใจของเราถ้าทำไปถึงระดับนั้นแล้วไม่พยายามที่จะต่้อให้ห้าวหน้ายิ่ง ๆ ขึ้นไป ถ้ามันถอยหลังลงมาเราทำอีกมันก็ได้อย่างดีแค่เดิม แล้วถ้าหากว่ารามือหมดแรงเมื่อไหร่มันก็จะลอยตามน้ำไปอีก คือลอยตามโลกตามกระแสกิเลสต่อไป ดังนั้นพวกเราจะประมาทไม่ได้ ถ้าหากว่าเราประมาทก็เป็นหนทางแห่งความตายพระพุทธเจ้าท่านบอกชัด ปะมาโทมัจจุโนปะทัง ความประมาทเป็นหนทางของความตาย อะปะมาโท อะมะตังปะทัง ความไม่ประมาทเป็นหนทางแห่งความไม่ตายนะ
โดยเฉพาะความตายจากธรรมะเป็นความตายที่เจ็บปวดมาก เพราะว่าขาดทุนย่อยังเลย เราเกิดมาเป็นมนุษย์ ต้นทุนของเรามีแล้ว คือศีลห้า แต่ว่าถ้าประมาทลงไปกลายเป็นสัตว์นรก เป็นเปรต เป็นอสุรกาย เป็นสัตว์เดรัจฉาน ขาดทุนยับเยินถึงขนาดล้มละลายเลย ดังนั้นในการปฏิบัติแล้วเราจะประมาทไม่ได้ คนประมาทตายแล้วไม่จบเพราะไม่ได้ไปนิพพานถ้าคนทั่ว ๆ ไปตายแล้วจบ ตายแล้วไปพระนิพพาน คนทั่ว ๆ ไป ในที่นี้หมายถึงผู้ที่ไม่ประมาทตั้งใจปฏิบัติอยู่ในทาน ศีล ภาวนา เป็นปกตินะ
http://www.palungjit.com/board/showpost.php?p=102917&postcount=8
เว็ปกระโถนข้างธรรมาสน์ (http://www.grathonbook.net/book/)
.